کتاب جمهوری سودان جنوبی

کتاب جمهوری سودان جنوبی نوشته احمد علامه فلسفی است که به معرفی ویژگی‌های طبیعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و جاذبه‌های گردشگری کشور سودان جنوبی می‌پردازد و روابط ایران با این کشور را بررسی می‌کند.

درباره سودان جنوبی

سودان جنوبی کشوری در آفریقاست که در روز ۹ ژوئیه ۲۰۱۱ میلادی برابر با ۱۸ تیر ۱۳۹۰ هجری شمسی از سودان جدا شد و برای خود مستقل گردید.

سودان جنوبی از شرق به اتیوپی، از شمال به جمهوری سودان، از جنوب به کنیا، اوگاندا و جمهوری دموکراتیک کنگو و از غرب به جمهوری آفریقای مرکزی محدود می‌شود.

مرکز این کشور شهر جوبا است و رهبری سیاسی این کشور را در حال حاضر سالواکی‌یر مایاردیت به عهده دارد. سودان جنوبی یکی از فقیرترین و شاید یکی از بدترین کشورها در وضعیت سلامتی در جهان است.

کشور سودان از نظر جغرافیایی بزرگ‌ترین کشور مسلمان در قاره آفریقا به‌شمار می‌آمد که با دسیسه و اعمال مداخله جویانه و تفرقه و فتنه افکنانه استعمارگران غربی متجاوز ، منجر به جدایی و تقسیم این سر زمین سودان به دو کشور شمالی و جنوبی شد. علاوه بر منابع ثروت زیرزمینی مانند نفت، وجود رود نیل موجب اهمیت سودان به خصوص سودان جنوبی است. سودان جنوبی به لحاظ منابع جنگلی هم دارای اهمیت است. بر اساس برخی برآوردها بیش از ۶۸ درصد از ذخایر شناخته شده نفت سودان، در سودان جنوبی قرار دارد، برخی از برآوردها نیز این رقم را ۸۰ درصد تخمین زده‌اند.

مناقشه میان شمال و جنوب از سال ۱۹۵۵ میلادی تا سال ۲۰۰۵ میلادی، منجر به دو جنگ داخلی و جان‌باختن بیش از ۲ میلیون نفر شده‌است. تفاوت‌های شمال و جنوب سودان، این کشور را به دو بخش متمایز تبدیل کرده‌است. منطقه‌ای مرفه‌تر، با مذهب اسلام و زبان عربی در شمال و جمعیتی بیشتر مسیحی یا از پیروان باورهای سنتی قبیله‌ای در جنوب و یکی از فقیرترین مناطق جنگ‌زده جهان که به دلیل سال‌ها نزاع، تبعیض و درگیری‌های قبیله‌ای با دولت مرکزی سودان به ویرانی کشیده شده‌است. جنوب سودان سرشار از منابع نفتی است. این منطقه، ۱۰ میلیون نفر جمعیت دارد که ۹۵ درصد اهالی آن زیر خط فقر زندگی می‌کنند.

خواندن کتاب جمهوری سودان جنوبی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به کشورشناسی مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب جمهوری سودان جنوبی

(تشکیلات حکومتی -قوانین قوای ۳ گانه- چگونگی انتخاب رییس جمهور یا نخست وزیر) –وظایف رییس های قوای ۳ گانه – تقسیمات کشوری –احزاب و گروهها -)

دولت سودان بر طبق توافق‌نامه صلحی که در ۹ ژانویه ۲۰۰۵ در کنیا امضا شد و به جنگ داخلی دوم سودان پایان داد، به بخش جنوبی سودان این حق داده شد که بین اتحاد با بخش شمالی یا استقلال کامل از آن، یکی را انتخاب کند. بر اساس این توافقنامه قرار شد در ژانویه ۲۰۱۱ یک همه‌پرسی برای تعیین تکلیف قسمت جنوبی برگزار شود.

در ۹ ژانویه ۲۰۱۱ مردم جنوب سودان برای شرکت در یک همه پرسی درباره استقلال از بخش شمالی این کشور، به پای صندوق‌های رای رفتند. نتیجه همه‌پرسی به نفع استقلال جنوب سودان شد، کشور جدید آفریقایی روز نهم ژوئیه ۲۰۱۱، یعنی درست شش سال پس از معاهده صلح، تأسیس شد و (سالوا کیر مایارادیت) رئیس جمهور آن کشور مستقل شد. با پذیرش این همه‌پرسی از سوی کشور مادر، جمهوری سودان جنوبی به عنوان پنجاه و پنجمین کشور در قاره آفریقا، یکصد و نود و ششمین کشور جهان و یکصد و نود و سومین کشور عضو سازمان ملل متولد شد.

تشکیل رسمی کشور سودان جنوبی

استقلال کشور سودان جنوبی در روز ۱۸ تیر ۱۳۹۰ (۸ ژوئیه ۲۰۱۱) به طور رسمی اعلام شد.

سالواکی‌یر مایاردیت (: Salva Kiir Mayardit) (زادروز ۱۹۵۱) رئیس جمهور کشور سودان جنوبی است.

سودان جنوبی نیز مانند هر کشور تازه استقلال یافته‌ای با مشکلات امنیتی، اقتصادی و اجتماعی دست و پنجه نرم می‌کند. فقدان زیرساخت‌های لازم برای توسعه، ناکارآمدی سامانه اداری به دلیل کمبود نیروی انسانی تحصیل‌کرده، ادامه اختلافات با شمال در مورد مرزها به‌ویژه در مناطق نفتی، وجود گروه‌های مسلّح شورشی که از جانب شمال حمایت می‌شوند از مشکلاتی است که سودان جنوبی با آن روبرو است.

تهدیدهای حکومت مرکزی سودان قبل از آغاز همه‌پرسی

عمر البشیر، رئیس جمهور سودان گفته‌بود که در صورت جدایی سودان جنوبی از بخش شمالی آن کشور، قانون اساسی سودان تغییر خواهد کرد و در قانون اساسی جدید زبان عربی تنها زبان، اسلام تنها دین و قوانین شریعت تنها قانون در سودان خواهد بود. وی هم‌چنین هشدار داده بود که در صورتی که رهبران جنوب بخواهند «به زور»، مالکیت منطقه مرزی نفت‌خیز آبیه را از آن خود کنند، «جنگ در خواهد گرفت».