کتاب غیبتی فوق العاده

کتاب غیبتی فوق‌ العاده اثری نوشته جف فوستر است. این کتاب قرار است به مخاطبانش، رهایی در میانه همین زندگی معمولی و آزادی در زندگی روزمره را آموزش بدهد. نشر ترنگ این اثر را با ترجمه وحید مهدیخانی منتشر کرده است. 

درباره کتاب غیبتی فوق‌ العاده

همه ما این لحظات را تجربه کردیم. زندگی معمولی را از سر می‌گذرانیم و با اینحال در جستجوی چیزی هستیم که گویی گمش کردیم. ما به دنبال آزادی و رهایی می‌گردیم و نمی‌دانیم در یک زندگی روزمره چطور می‌توانیم آن را به دست بیاوریم. شاید به دست آوردن آزادی و رهایی در زندگی که همواره با مشکلات روبه‌رو می‌شود سخت و نشدنی به نظر برسد. اما اگر ما بیاموزیم که چگونه نگاه خود را به دنیا تغییر دهیم، می‌توانیم آن آزادی را که در انتظارش هستیم و لیاقتش را داریم به دست بیاوریم. 

کتاب غیبتی فوق العاده درباره دیدن است. نوع دیگری از دیدن که انسان را به تفکر میبرد و به یادش می‌اندازد که او چیزی است که در اکنون وجود دارد. انسان در همین لحظه وجود دارد و زندگی همین چیزی است که در این لحظه جاری است. اما ما همیشه در جستجوی چیز بیشتری هستیم. چشم انتظار آینده و در انتظار آن. 

چطور می‌توانیم جستجوی خود را آغاز کنیم، آن چیزی را که می‌خواهیم به دست بیاوریم ولی رها و آزاد باشیم؟ اگر شما هم این سوال را از خود پرسیده‌اید، بدانید که در آستانه تغییر و تحولی عظیم قرار گرفته‌اید. جف فوستر این را در این کتاب به ما می‌آموزد.

کتاب غیبتی فوق‌ العاده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

خواندن کتاب غیبتی فوق العاده را به تمام کسانی پیشنهاد می‌کنیم که آزادی و آرامش را در زندگی گم کرده‌اند.

بخشی از کتاب غیبتی فوق‌ العاده

جست‌وجو به میلیون‌ها شیوه مختلف خودش را بیان می‌کند. در دنیای به‌اصطلاح مادی جست‌وجوی پول، شادمانی، وضعیت اجتماعی، روابطی بهتر و ارضاکننده‌تر و هویت فردی قوی‌تر وجود دارد. چیزهای بیشتر، امنیت بیشتر. در دنیای مادی بسیار مهم است که بدانید چه کسی هستید؛ سرنوشت خود را تحقق بخشید؛ زندگی‌تان را عملی سازید؛ به اهداف و جاه‌طلبی‌هایتان دست یابید؛ موفق شوید؛ این جست‌وجویی است که در این جهان کسی شوید؛ پیش از اینکه بمیرید، از زندگی‌تان چیزی بسازید.

و اغلب، این دنیای به‌اصطلاح مادی ما را راضی نمی‌کند؛ و بنابراین، باید به‌سوی تعالیم معنوی روی بیاوریم. و اکنون هدف دیگر میلیون‌ها پوند در حساب بانکی، یا ماشین سریع‌تر یا ازدواجی ارضاکننده‌تر نیست، بلکه اکنون، هدف بیداری است. اکنون، هدف روشن‌ضمیری است. اکنون، به‌جای ماشین جدید وضعیت تغییریافتهٔ آگاهی را می‌خواهیم. به‌جای رابطهٔ جدید سعادت دائمی می‌خواهیم. به‌جای موفقیت دنیوی روشن‌ضمیری می‌خواهیم. می‌خواهیم چیزی به‌نام نفس را از دست بدهیم، می‌خواهیم به ورای چیزی به نام ذهن برویم.

جست‌وجوی مادی، جست‌وجوی معنوی، همه‌اش جست‌وجوست. خواه جست‌وجوی ثروت مادی باشد خواه روشن‌ضمیری معنوی، جست‌وجوی یکسان است، همان حرکت فکر است. حرکتی به‌سوی آینده‌ای ناموجود است.

آن جست‌وجوی چیزی در آینده است. جست‌وجوی من است.

بله، آنچه درست در ریشهٔ همهٔ این جست‌وجوهاست، «من» است.

ما میلیون‌ها پوند در حساب بانکی می‌خواهیم برای «من»؛ و روشن‌ضمیری معنوی می‌خواهیم برای «من». من، من، من!

در ریشهٔ کل یک‌عمر جست‌وجو، این حس است که یک نفر اینجاست، یک منِ مجزا، یک خویشتنِ مجزا، یک شخص مجزا وجود دارد.

این حسِ هویتی مجزا بودن از خود زندگی است، جدا از این. جدا از دیگران، جدا از جهان. جدا از مبدأ.

در ریشهٔ کل یک‌عمر جست‌وجو، حسِ کل نبودن، ناقص بودن، قطعه‌قطعه بودن، گمگشتگی، بیگانگی و دلتنگی برای وطن است.

برای فرد مجزا، حس فقدان ظاهراً درون همهٔ بخش‌های زندگی می‌خزد. هرگز کافی نیست، هرگز کافی نیست، این ذکرِ خویشتن مجزاست. و این حس فقدان صرفاً چیزی روشنفکرانه نیست. فقط یک باور نیست. احساس عمیقِ «در خانه نبودن» است، حسی که همهٔ تجربه‌ها را پر می‌سازد.

زمانی در خانه بودیم و اکنون نیستیم. به‌عنوان فردی مجزا، با خطور مکرر خاطره‌ای مبهم از صمیمیتی که نمی‌توانیم نامی به آن بدهیم، زندگی می‌کنیم.

مانند وقتی است که خیلی بچه بودید و مادرتان شما را در اتاق تنها می‌گذاشت. شما نمی‌دانستید او کجا رفته است و ناگهان نوعی اشتیاق و حس دلتنگی بر شما غلبه می‌کرد که نمی‌توانستید شرح دهید؛ اما آن احساس ظاهراً تا هسته اصلی کسی یا چیزی که شما بودید، می‌رسید.

این اشتیاق درست به قلب آنچه شخص مجزا نامیده می‌شود، می‌رود.

و بااین‌حال، همان‌طور که خواهیم دید، چیزی که ما واقعاً می‌خواهیم مادر نیست، او فقط نمادی از چیزی بسیار عظیم‌تر است. ما همه مشتاق بازگشت به خانه‌ایم، بازگشت به سرچشمه، بازگشت به اقیانوس. بازگشت به آنچه بودیم قبل از اینکه همهٔ این‌ها اتفاق بیفتد.