کتاب شگفتی وجود

جف فوستر با کتاب شگفتی وجود شما را به سفری در اعماق وجودتان می‌برد تا چیزی را به شما نشان دهد که واقعا هستید. ورای آن چیزی که فکر می‌کنید هستید، شخصیتی وجود دارد که شاید آن را ندیده‌اید یا نمی‌شناسید. این کتاب شما را با آن شخص آشنا می‌کند.

درباره کتاب شگفتی وجود

شگفتی وجود قرار است شما را به آشنایی و ملاقات با کسی ببرد که جایی در وجود شما قرار دارد. پنهان شده است و منتظر است تا شما ماجراجویی‌تان را برای یافتنش آغاز کنید. ماجراجویی که با عشق به خود همراه است و مسیری پر از یادگیری برایتان رقم می‌زند.

جف فوستر همان طور که در مقدمه کتاب هم بیان کرده است، قرار نیست به ما بیاموزد «چگونه شخصی بیدار یا روشن‌ضمیر شویم» او قرار نیست به ما تمرینات معنوی بدهد تا حالت معنویت را تجربه کنیم. چرا که معتقد است آن‌ها همگی در قید و محدودیت زمان قرار دارند. می‌روند و می‌آیند. بلکه «این کتاب در مورد آن چیزی است که نمی‌آید و نمی‌رود.»

شگفتی وجود را بخوانید تا دریابید چه کسی هستید. کجای جهان هستی ایستاده‌اید و چیزی را که در اعماق وجودتان همیشه می‌دانستید، دوباره به یاد بیاورید.

کتاب شگفتی وجود را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

شگفتی وجود را به تمام دوست‌داران کتاب‌های انگیزشی، خودشناسی و موفقیت پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب شگفتی وجود

ما همگی لااقل مزه‌ای از این را چشیده‌ایم: کنار رفتن همه‌چیز. آن می‌تواند هرجایی و در هر زمانی اتفاق بیفتد: در حال قدم زدن در پارک، درحال گوش دادن به قطعه‌ای از موسیقی دلخواهتان یا شاید درحال نگاه‌کردن به چشمان معشوقتان. همه گذشته و آینده کنار می‌رود، همه تصورات پیشرفت در آینده، شادیِ آینده و «روشن‌ضمیری آینده» واقعاً در فضای باز وسیعی که همه‌چیز را در آغوش گرفته از بین می‌رود. در این کنار رفتن، نوعی سادگی، صمیمیت و آزادی بدون نام وجود دارد. آن کاملاً ورای کلمات است و باوجوداین مانند نفس‌کشیدن، واضح و آشکار است. آن یک نگاه اجمالی است به آنچه واقعاً هستید، ورای هرگونه داستانی درباره اینکه چه هستید.

همه ما آن را تجربه کرده‌ایم. آن را «عشق» می‌نامیم، اما بسیار بیشتر از تلقی ما در مورد عشق است. یا آن را «صلح» می‌نامیم، اما واقعاً صلحی است که از هر تصوری که در مورد صلح داشته‌ایم فراتر است. همچنین آن «زیبایی» است، اما زیباییِ بدون موضوع است. آن «آزادی» نیز هست، اما نوعی آزادیِ بدون مالک است.

از نظر ذهن، این لحظات (گرچه نمی‌توانیم واقعاً آن‌ها را «لحظات» بنامیم، زیرا به‌طورکلی ورای زمان هستند) فاقد ارزش دنیوی‌اند. از نظر ذهن، به‌یک‌معنا، آنچه ما اینجا در موردش صحبت می‌کنیم هیچ است. از نظر ذهن، غیبت خودش چه ارزشی دارد؟ هیچ ارزشی. چرا؟ زیرا هیچ کسی آنجا نیست که مدعی هیچ گونه ارزشی شود!

البته آنچه ذهن هرگز نمی‌تواند ببیند این است که هیچ‌چیز همه‌چیز است. غیبت شما مساوی است با حضور جهان: این همان چیزی است که کلمه «نادوگانگی» به آن اشاره می‌کند. دوباره باید کلمات را پشت‌سر بگذاریم.

ازآنجاکه هیچ شخص صلب و مجزایی در مرکز زندگی وجود ندارد، زندگی می‌تواند آن‌گونه که ظاهر می‌شود، ظاهر شود.

این کتاب سفری به‌سوی آن غیبت است، غیبتی که نهایتاً خودش را به‌صورت زندگی در سرشاری‌اش و به صورت حضوری کامل آشکار می‌کند. تهیا شکل است. همان‌طور که سوترای قلب بوداییان به ما یادآوری می‌کند.

در این نقطه، ذهن جست‌وجوگر می‌گوید: «همه‌اش خوب است، اما در آن، چه چیزی برای من هست؟»

ببینید، ذهن همیشه چیز بیشتری می‌خواهد: محتوایی جدید، سیستم اعتقادی یا تصوری جدید، چیزی جدید برای جویدن. ذهن در سراسر جهان تفحص می‌کند، خودش را تغذیه می‌کند، مفاهیم دست‌دوم را یکی پس از دیگری از کتاب‌ها، معلم‌ها و مقامات می‌بلعد. ذهن یک جست‌وجوگر است؛ همیشه گرسنهٔ بیشتر است. خواه در جست‌وجوی موفقیت دنیوی باشد یا شادمانی یا لذت دائمی یا صلح ابدی یا روشن‌ضمیری معنوی. ذهن در اصل همان حرکت فکر است. یک جست‌وجو همیشه مستلزم این است که چیزی گم‌شده باشد، چیزی در اینجا کاملاً مناسب نباشد و چیزی در جهان مفقود باشد. به همین دلیل است که جست‌وجوی روشن‌ضمیری واقعاً هیچ تفاوتی با جست‌وجوی موفقیت دنیوی ندارد. بلعیدن این قرص برای جویندهٔ معنوی خیلی سخت است.

فقدانْ بی‌نهایت به نظر می‌رسد. مهم نیست چقدر خلأ را پر کنی، هنوز چیز بیشتری برای پر کردن هست. تعجبی ندارد که ما همیشه در احساس نارضایتی، ناخرسندی و ناکافی‌بودن باقی می‌مانیم.