کتاب قتل بیکران

کتاب قتل بیکران داستانی با درونمایه جنایی نوشته امیررضا احمدیان اصل است. داستانی که مخاطبان را به بررسی و تحلیل صحنه قتل می‌برد و داستان جنایی را در بستر نظام حقوقی ایران، روایت می‌کند. 

درباره کتاب قتل بیکران

قتل بیکران، روایت یک روز عادی از زندگی یک کشاورز است. او در حالیکه مشغول کار است، جسدی را پیدا می‌کند و متوجه می‌شود که به شکلی عجیب به قتل رسیده است. او برای اینکه پرونده را حل کند و از راز ماجرا سردر بیاورد، به سراغ کارآگاهان می‌رود و موضوع را با آن‌ها درمیان می‌گذارد. 

ماموران برای حل کردن این موضوع، سریعا تحقیقاتشان را آغاز می‌کنند اما در این میان، کارآگاه عارف ایمانی، که مسئول پرونده است، متوجه می‌شود به تنهایی قادر به حل این پرونده نیست، بنابراین به سراغ بهترین دوست خود که در این زمینه ماهر است، می‌رود و از او به عنوان مشاور کمک میگیرد، آن ها در طی تحقیقات به این نتیجه میرسند که با قاتلانی سریالی، طرف هستند و... 

امیررضا احمدیان اصل، در این داستان، تنها یک رمان جنایی ساده را ننوشته است، بلکه تلاش کرده تا مخاطبان را با ژانر جنایی آشنا کند و صحنه قتل را تحلیل کند. علاوه بر این، مخاطبان با خواندن این داستان از روال یک پرونده قتل در نظام حقوقی ایران، تحلیل و بررسی خلل و ایرادات قانونی آشنا می‌شوند و درمی‌یابند که حل پرونده معمای قتل در دنیای واقعی، چگونه است. 

کتاب قتل بیکران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

قتل بیکران، داستانی برای تمام دوست‌داران رمان‌های جنایی است. 

بخشی از کتاب قتل بیکران

ریشه جرم و جنایت را می توان تا سپیده دم تاریخ بشری به واپس برد. از آن هنگامی که آدم و حوا به علت ارتکاب عمل نهی شده ای چون خوردن گندم یا سیب از بهشت رانده شدند، و پسرشان قابیل برادر خود هابیل را به قتل رساند، جرم آغاز راه کرد واز آن زمانی که آدمی با نگاهی حیرت ناک و پرسش آمیز، صحنه دریده شدن بره آهویی را در چنگ و دندان جانوری بر افروخته از هراس گرسنگی دید، شالوده جامعه جرم آفرین نیز ریخته شد.

عوامل مختلفی در بوجود آمدن جرم تاثیر گذار هستند. وچون جوامع مختلف دارای فرهنگ ها و مسائل اقتصادی واجتماعی متفاوت هستند، پس جرم ها به دسته های مختلف می توانند تقسیم گردند.در یک تقسیم بندی می توان گفت برخی از عوامل ارتکاب جرم، عوامل فردی، عوامل روانی فرد، و عوامل اجتماعی می باشد و حتی می توان از زوایای دیگر نیز به این موضوع گسترده پرداخت که در این کتاب سعی شده است به یکی از این عوامل اشاره گردد.

***

حاج علی و حسین آقا دوستان قدیمی بودند و باهم رفت و آمد داشتند. چند سال پیش سر تکه‌ای زمین به اختلاف خوردند و باهم مشاجره کردند و همین شد باعث جدایی این دو دوست، به قدری این زمین بین آنها جدایی انداخته بود که اهالی نام زمین را "فتنه" گذاشته بودند.

آن زمین متعلق به هر دو نفر بود و هر بار سر اینکه چه محصولی در آن کاشته شود به توافق نمی‌رسیدند. البته باز هم برای اهالی مشخص نبود که واقعا این اختلاف بر سر چیست؟! به هرحال این اختلاف تا جایی بود که هیچ سالی در آن زمین چیزی کاشته نمی شد و زمین دست نخورده مانده بود و فقط چند درخت خشکیده به چشم می خورد.

از خانه حاج علی تا زمینش با موتور ده دقیقه ای بیشتر راه نبود اما چون زمین گلی و لغزنده بود او باید آهسته تر حرکت می کرد. در راه یاد حرف حسین آقا افتاد که به تمسخر راجع به گلی بودن موتور و چکمه‌هایش گفته بود. با خود گفت: من که دیشب بیرون نرفتم، لابد کار محمد است! اما او هم که دیشب در خانه بود !؟

در همین افکار بود که به نزدیکی زمین رسید...