کتاب نگاهی به سلسله های تاریخی ایران از آغاز تا سقوط پهلوی

کتاب نگاهی به سلسله های تاریخی ایران از آغاز تا سقوط پهلوی اثری از علی رزاقی شانی است که در انتشارات تیرگان به چاپ رسیده است. این کتاب نگاهی به سلسله‌های پادشاهی ایرانی از دوران باستان تا دوران معاصر دارد.

درباره کتاب نگاهی به سلسله های تاریخی ایران از آغاز تا سقوط پهلوی

ایران، کشوری پهناور است که از تاریخی غنی و پرتلاطم برخوردار است. از دوران باستانی گذشته تا حال حاضر همواره شاهد رویدادهای مختلفی بوده است؛ از جنگ و درگیری گرفته تا فتح کشورهای جدید. نقشه ایران در طول این سال‌ها به طور مرتب تغییر کرده است و بخش‌هایی از آن جدا شده یا به آن اضافه شده‌اند. اما با وجود تمام سختی‌هایی که پشت سر گذاشته است، همچنان یکی از کشورهای بزرگ و پهناور در قاره آسیا و جهان محسوب می‌شود. 

علی رزاقی شانی در کتاب نگاهی به سلسله‌های تاریخی ایران از آغاز تا سقوط پهلوی، تمام سلسله‌های پادشاهی و سلطنت ایرانی را بررسی کرده است. از ابتدای همان دورانی که در تاریخ ثبت شده است و فرهنگ و تمدن ایران را نشان می‌دهد تا دوران معاصر که مدت زیادی از آن نمی‌گذرد. 

این کتاب از آغاز تمدن ایران، پیش از ورود اسلام و روی کار آمدن سلسله هخامنشیان آغاز می‌شود و تا دوران سلطنت پادشاهان پهلوی ادامه پیدا می‌کند.

کتاب نگاهی به سلسله های تاریخی ایران از آغاز تا سقوط پهلوی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

خواندن کتاب نگاهی به سلسله‌های تاریخی ایران از آغاز تا سقوط پهلوی را به تمام علاقه‌مندان به تاریخ ایران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب نگاهی به سلسله های تاریخی ایران از آغاز تا سقوط پهلوی

در اوایل هزاره دوم قبل از میلاد، یک دسته از اقوام هندی و اروپایی که به سوی جنوب مهاجرت کرده بودند، به نواحی شمالی فلات ایران رسیدند. این دسته را اقوام هند و ایرانی می‌نامند زیرا بعدها به دو شعبه بزرگ تبدیل شدند؛ شعبه ای در هند و شعبه دیگر در ایران ساکن گردیدند. 

اقوام هند و ایرانی خود را آریایی (به معنی اصیل و نجیب) می‌نامیدند . این اقوام یا سرزمین ایران، واقع در نواحی شمالی مدت‌ها در سرزمینی به نام «ایران ویج » فلات ایران، در نزدیکی رودهای سیحون و جیحون با یکدیگر زندگی می‌کردند. 

پس از آنکه آریایی‌ها مدتی با هم به سر بردند، به تدریج از نواحی شمالی فلات ایران به سوی جنوب مهاجرت کردند و به دو گروه تقسیم شدند؛ گروهی به هند رفتند و گروهی به سرزمین ما آمدند و در نقاطی که برای زندگی و دامداری مناسب بود، ساکن شدند و از آن پس، این سرزمین را آریانا به معنی سرزمین آریایی ها و سپس ایران نامیدند. 

برخی عقیده دارند که تمام ساکنان فلات ایران در زمان های بسیار قدیم از سیاهپوستها و نژادهای بدشکل و زشت بودند و آریایی ها که خود را اصیل می‌دانستند آنها را دیو می‌خواندند. به هرحال، آریایی با اقوامی روبه رو شدند که کشاورزی می‌کردند ؛ از جمله ایلامی‌ها که از تمدن دیرینه‌ای برخوردار بودند. 

آریایی‌ها به تدریج در کنار این مردم مستقر شدند و به دلیل برتری نظامی که داشتند ، مردم بومی ایران را زیر سلطه خود درآوردند. آریایی‌هایی که به ایران آمدند به سه قبیله تقسیم شدند؛ مادها در غرب و شمال غربی، پارس‌ها در جنوب و پارت‌ها در شمال شرقی ایران ساکن شدند. البتّه قبیله‌های کوچک دیگری نیز بودند که به اندازه این سه قبیله، معروف نبودند و تابع و همپیمان این سه قبیله بزرگ بوده‌اند. از این سه قبیله بزرگ آریایی، مادها نخستین دولت ایرانی را تشکیل دادند.