کتاب تلگرام و متقاعدسازی

کتاب تلگرام و متقاعدسازی نوشته حفیظه مهدیان است. کتاب تلگرام و متقاعدسازی را انتشارات پشتیبان منتشر کرده است. این کتاب به در موضوع هویت و نقش‌های جنسیتی زنان ایران می‌پردازد.

درباره کتاب تلگرام و متقاعدسازی

مسئله «زن» و «نقش‌های جنسیتی زنان» ازجمله پدیده‌هایی است که با ورود رسانه‌ها، به‌خصوص فضای مجازی، به‌سرعت در حال تغییر است. هارکرت، فضای مجازی را ابزاری برای بازاندیشی هویت جنسیتی زنان از طریق توسعه گفتمان‌های فرامرزی جنسیتی می‌داند. وی معتقد است که زنان با بهره‌گیری از فضای مجازی می‌توانند گفتمان‌های مشترکی از زنانگی خودشان با زنان کشورها و فرهنگ‌های دیگر شکل دهند.

زنان می‌توانند به سبب شبکه‌ای شدن قدرت در فضای مجازی خوانش متفاوتی از زنانگی سنتی و هویت جنسیتی سنتی داشته باشند. زنان می‌توانند به سبب شبکه‌ای شدن قدرت در فضای مجازی خوانش متفاوتی از زنانگی سنتی و هویت جنسیتی سنتی داشته باشند. 

با توجه به فراگیر بودن شبکه اجتماعی تلگرام در ایران، کتاب حاضر بر آن است تا با شناسایی برخی کانال‌های اثرگذار تلگرام در حوزه زنان در سال ۱۳۹۷ به این مسئله بپردازد که شبکه اجتماعی تلگرام چگونه با استفاده از تکنیک‌های اقناعی، علیه هویت و نقش‌های جنسیتی زن فعالیت می‌کند؟ همچنین از این جهت که تلگرام، تقابل جدی با نقش‌های «خانوادگی» زنان دارد، بیشتر بر این حوزه تمرکز شده است.

خواندن کتاب تلگرام و متقاعدسازی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام فعالان حوزه زنان پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب تلگرام و متقاعدسازی

فوکو با اشاره به مفهوم «سوژه بودگی»، بحثی ضد ذات‌گرایانه را مطرح می‌کند که برحسب آن هیچ سوژه‌بودگی جهان‌شمول غیر تاریخی وجود ندارد. مرد یا زن بودن نتیجه تعیین‌گرایی بیولوژیک یا ساختارهای جهان‌شمول شناختی و الگوهای فرهنگی نیست. جنسیت به لحاظ تاریخی و فرهنگی، خاص است و در معرض گسست‌های رادیکال در زمان و فضا قرار دارد. این گفته به این معنا نیست که کسی بتواند به‌سادگی جنسیتی را بردارد و انتخاب کند یا جنسیت امری اتفاقی باشد، بلکه به معنای این است که ما از طریق قدرت گفتمان‌های قاعده‌مند و تنظیمی جنسیتی می‌شویم (بارکر، ۱۳۹۵:۴۹۴).

باتلر نیز به شیوه فوکویی استدلال می‌کند و می‌گوید: «عملکرد گفتمانی است که آنچه را که روی اسم می‌گذارد، به اجرا می‌گذارد» (باتلر، ۱۹۹۳:۱۳). اجرای بودن کنشی یگانه نیست؛ زیرا با تکرار مجموعه‌ای از هنجارها ساخته می‌شود و نباید آن را به‌عنوان اجرایی درک کرد که کنشگر خودآگاهِ قصدمند به آن دست زده است، بلکه اجرای جنس، تحمیلی از سوی دستگاه تنظیمی ناهم‌جنس‌خواهی است که خویشتن را در تولید قهری «جنس» به‌طور مکرر واگویه می‌کند (بارکر، ۱۳۹۵:۵۰۶).

در پست‌مدرنیسم، هویت به‌وسیله گفتمان و بازنمایی ساخته می‌شود؛ بنابراین ماهیتی نااستوار دارد و هواداران پست‌مدرن هرگونه ذات باوری را مردود می‌شمارند (زالوسکی، ۲۰۰۰). به اعتقاد هال، سوژه هیچ هویت ثابت، بنیادین و ماندگاری ندارد و به‌طور مداوم با شیوه‌های بازنمایی و نظام‌های فرهنگی رسانه‌ای پیرامون ما شکل می‌گیرد و تغییر شکل می‌دهد (هال و گبن، ۱۳۹۲:۲۵۷)؛ بنابراین هویت امری نسبی است و هرکس در فضا و زمانی خاص، هویتی متفاوت از خود نشان می‌دهد. فضای مجازی با خارج کردن افراد از محدوده‌های جغرافیایی خود (مکان‌زدایی) و از بین بردن زمان و همچنین فروریختن مرزها در بازتعریف هویت افراد تأثیر می‌گذارد.

. دیدگاه اسلام

اسلام نیز مشابه ذات‌گرایان، نظری ذات‌گرایانه در مورد هویت جنسیتی دارد؛ اما این هویت را به بیولوژی و غریزه تقلیل نمی‌دهد. اسلام فطرت، زنانگی و مردانگی خاص خود را تعریف می‌کند و قائل است که توجه عمیق به این ویژگی‌ها و تفاوت‌ها انسان را در سیر الی‌الله یاری می‌کند و او را به مقصد می‌رساند.