کتاب سلوک منتظران

کتاب سلوک منتظران نوشته سیدمحمد بنی‌هاشمی است. مطالب این کتاب در چهار بخش و ده فصل تنظیم شده است و راهنمای سعادت بشر است.

درباره کتاب سلوک منتظران

در بخش نخست به اهمیت انتظار و جایگاه آن در دین اشاره شده است، و سپس با توجه به وجدانی بودنِ حال انتظار، از سه جهت به تعریف آن پرداخته‌ایم.

توضیحِ اینکه چرا انتظار فرج بالاترین عبادت خداوند و محبوب‌ترین عمل نزد او می‌باشد، در همین بخش آمده است.

در بخش دوم ابتدا مفهوم دقیقِ انتظار فرج امام عصر (ع) با توجه به اینکه بزرگترین گرفتاری عصر، غیبت ایشان می‌باشد، مورد بحث قرار گرفته و سپس گوشه‌ای از انتظار سوزانِ حضرت نسبت به فرجِ خودشان تبیین شده است.

مراتب مختلفِ انتظار فرج امام (ع) در آخرین فصل از همین بخش مورد بحث قرار گرفته است.

بخش سوم مربوط به ناگهانی بودنِ ظهور امام (ع) است و در آن از طریق اعتقاد به «بداء» در مورد وقتِ ظهور و علائم آن، ثابت می‌شود که انتظار فرج باید همیشگی باشد و یأس از آن در یک لحظه هم قابل قبول نیست. آخرین بخش کتاب به آثار و برکات انتظار اختصاص دارد که در دو مرحله زمان غیبت و پس از ظهور مطرح شده است. در فصل نهم سعی شده تا تصویری صحیح و شایسته از آمادگی مؤمنان برای ظهور مولایشان در زمان غیبت ارائه گردد که از جهت عملی مهم‌ترین فصل این مجموعه به شمار می‌آید.

خواندن کتاب سلوک منتظران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به دین اسلام پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سلوک منتظران

انتظار؛ شرط قبولی اعمال

هر عمل دینی برای آنکه عبادتی مقبول در پیشگاه خدای متعال تلقّی شود، باید شرایطی داشته باشد که بخش عمده‌ای از این شرایط به شخص عمل کننده مربوط می‌شود. اینها همان اموری است که گاهی به‌عنوان «دین» از آن یاد می‌شود؛ دین صحیح و مطابق خواست خداوند. در فرمایشی از امیرمؤمنان (ع) به این حقیقت اشاره شده است که هیچ کار خوبی از غیر شخص دیندار پذیرفته نیست: 

اَیها النّاسُ! دینَکم! دینَکم! تَمَسَّکوا به ولایزیلنَّکم اَحَدٌ عنه. لاِنَّ السَّیئَةَ فیه خَیرٌ مِنَ الحَسَنَةِ فی غَیرِه. لاَِنَّ السَیئَةَ فیه تُغْفَرُ و الحَسَنَةَ فی غَیرِه لا تُقْبَلُ.۴

ای مردم! مراقب دین خود باشید! مراقب دین خود باشید! به آن تمسّک کنید و کسی شما را از آن خارج نسازد و برنگرداند. زیرا کار بد در دین، از کار خوب در غیر دین بهتر است. چون کار بد در دین بخشوده می‌شود، امّا کار خوب در غیر دین پذیرفته نمی‌شود.

پس قبل از انجام هر عملی، باید دینی را که شرط پذیرفته شدنِ همه اعمال است، بشناسیم. و این امر با مراجعه به احادیث کاملاً روشن می‌گردد.

فردی در حالی که نوشته‌ای همراه خود داشت، خدمت حضرت باقرالعلوم (ع) رسید. ایشان پیش از آنکه او نوشته‌اش را باز کند، فرمودند:

هذه صَحیفَةُ مُخاصِمٍ یسْأَلُ عَنِ الدّینِ الذی یقْبَلُ فیه العَمَلُ.

این، نوشته بحث کننده‌ای است که سؤال می‌کند درباره آن دینی که عمل در آن پذیرفته است.

آن شخص گفت: خدا شما را رحمت کند. این همان چیزی است که من می‌خواهم. آنگاه حضرت فرمودند:

شَهادَةُ أنْ لا إلهَ الّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ له و أنَّ محمّدآ (ص) عَبْدُهُ و رَسُولُهُ، و تُقِرُّ بما جاءَ مِنْ عِندِ اللهِ، والوِلایةُ لَنا اَهْلَالبَیتِ، و البَراءَةُ مِنْ عَدُوِّنا، و التَّسلیمُ لاَِمرِنا، و الوَرَعُ، و التَّواضُعُ، و انتظارُ قائمِنا؛ فإنّ لَنا دَولةً إذا شاءَ اللهُ جاءَ بها.

گواهی دادن به توحید پروردگار و اینکه حضرت محمد (ص) بنده و فرستاده اوست، و اقرار به آنچه از جانب خداوند آمده و پذیرفتن ولایتِ ما اهل‌بیت:، و بیزاری جستن از دشمنِ ما، و تسلیم شدن نسبت به امر ما، و ورع، و فروتنی، و در انتظار قیام کننده ما بودن؛ چون برای ما دولتی است که هرگاه خداوند بخواهد، آن را محقّق می‌سازد.

طبق این بیان، انتظار قائم اهل‌بیت: از ارکان دینی است که عمل در آن پذیرفته می‌شود.

در حدیث دیگری ابوبصیر از حضرت صادق (ع) نقل می‌کند که ایشان روزی چنین فرمودند:

ألا اُخْبِرُکم بما لا یقْبَلُ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنَ العِبادِ عَمَلاً اِلّا به؟

آیا شما را خبر ندهم به آنچه خدای عز و جل هیچ عملی را از بندگان جز به سبب آن نمی‌پذیرد؟