کتاب عالم، محضر خدا

کتاب عالم، محضر خدا نوشته حمید محمدقاسمی است. او در این کتاب با کمک آیات قرآن از نظارت الهی بر زندگی انسانی سخن می‌گوید و این مفهوم را برای مخاطبان روشن و واضح می‌کند. 

درباره کتاب عالم، محضر خدا

همه ما به خوبی آگاهیم که عالم انسانی که در آن زندگی می‌کنیم، محضر خداوند است. خداوند بر تمام حالات و روحیات ما آگاه است. هرگز ما را رها نمی‌کند و از هرکسی به ما نزدیک‌تر است. این آموزه قرآنی شالوده و اساس بسیاری از مطالبی است که ادیان الهی در پی آموختن آن به انسان‌ها هستند. در این کتاب با استناد به آیات قرآن با این مفهوم و همچنین معنای آن آشنا می‌شویم. بعد از آشنایی و تبیین موضوع نظارت الهی، به نقشی می‌پردازیم که این مفهوم در قرآن دراد. 

در انتهای کتاب عالم، محضر خدا نیز با دامنه وسیع و گسترده بی مانند نظارت الهی آشنا می‌شویم. در حقیقت این موضوع، تمام آن چیزی است که بسیاری از ادیان الهی به بندگانشان می‌آموزند. اما برای بندگان نیز مهم است که دیدگاه خود را نسبت به خداوند اصلاح کنند. آیا خدا، همان وجودی است که در عرش اعلی بر تخت پادشاهی نزول اجلال کرده است و یا او را به عنوان وجودی می‌شناسیم که در هر لحظه همراه ما است و هرگز ما را رها نمی‌کند؟

پاسخ این پرسش و همچنین پرسش‌های دیگر را می‌توان با مطالعه کتاب عالم، محضر خدا به دست آورد.

کتاب عالم، محضر خدا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب عالم، محضر خدا به زبان ساده و روشن پرده از حقایق بسیاری برمی‌دارد و به کمک آیات قرآنی به انسان‌ها کمک می‌کند تا درکشان را از نظارت الهی بر زندگی انسانی بالا ببرند. این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به مطالعات مذهبی پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب عالم، محضر خدا

قرآن کریم در آیاتی شدت نزدیکی خداوند به بندگان را در قالب تصاویری زنده و گویا مجسم کرده‌است، که با نگریستن به این تصاویر موجی از شور و احساس در نهاد آدمی برپا می‌شود. در آیه‌ای با این صحنه شگفت مواجه می‌شویم: (نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیهِ مِنْ حَبْلِ الْوَریدِ)  ما به آدمی از رگ گردن نزدیک‌تریم.

حیات جسمانی ما به رگی وابسته‌ است که خون را به طور مرتب از یک سو به قلب وارد و از سوی دیگر از آن خارج می‌کند و به تمام اعضا می‌رساند، و اگر در کار آن یک لحظه وقفه رخ دهد، مرگ فورا به سراغ انسان می‌آید. خداوند از رگ قلب ما به ما نزدیک‌تر است!

البته همه این‌ها تشبیه است و قرب خداوند از این هم برتر و بالاتر است، اما مثالی از این زیباتر در محسوسات پیدا نمی‌شود. با این احاطه علمی خداوند و قرار داشتن ما در قبضه قدرت او، تکلیف ما روشن است: افعال، گفتار، اندیشه‌ها، نیات، و حتی وسوسه‌هایی که از قلب ما می‌گذرد بر او پنهان نیست. 

علامه طباطبایی درباره آیه یادشده می‌گوید: این جمله می‌خواهد مقصود را با عبارتی ساده و همه‌کس‌فهم ادا کرده باشد؛ وگرنه مسئله نزدیکی خدا به انسان مهم‌تر از این و خدای سبحان بزرگ‌تر از آن است؛ برای اینکه خدای تعالی کسی است که نفْس آدمی را آفریده و آثاری برای آن قرار داده، پس خدای تعالی بین نفس آدمی و خودِ نفس و بین نفس آدمی و آثار و افعالش واسطه است؛ پس خدا، از هر جهتی که فرض شود، حتی از خودِ انسان به انسان نزدیک‌تر است.

در جای دیگر، قرآن در ترسیم حقیقت یادشده از تصویر دیگری بهره جسته، می‌گوید: (وَ اعْلَموا أَنَّ اللَّهَ یحولُ بَینَ الْمَرْ ءِ وَ قَلْبِه) ‌ بدانید خداوند میان انسان و قلب او حائل می‌شود.

وقتی خدا میان انسان و قلبش حائل باشد، پس او از قلب انسان به انسان نزدیک‌تر خواهد بود، همچنان که از خود انسان به قلبش نزدیک‌تر است. چون هر حائلی نزدیک‌تر است به دو طرف خود از هر طرف به طرف دیگر، وقتی خدای تعالی از خود انسان به قلب او نزدیک‌تر باشد، قهراً او به آنچه در قلب انسان و ضمیر اوست داناتر است.

آری، او آن‌چنان به بندگانش نزدیک است که گویی در درون جانشان مأوا گزیده، آن‌گونه که چیزی را از او به خود نزدیک‌تر نمی‌یابند و حتی نمی‌توانند مکنونات قلبی خود را از او مخفی کنند.