کتاب زندگی سرحال با نشاط طبیعی

کتاب زندگی سرحال با نشاط طبیعی نوشته پاتریک هالفورد است. این کتاب با ترجمه مریم تقدیسی منتشر شده است. در این کتاب نویسنده جایگزین‌هایی طبیعی را به شما معرفی خواهد کرد روش‌هایی قانونی و سالم برای تغییر نحوهٔ فکر و احساس. به این وسیله، می‌توانید رژیم غذایی و روش‌های خاص و کامل خودتان را برای این‌که همیشه بتوانید به طور طبیعی سرحال باشید، پیدا کنید. 

درباره کتاب زندگی سرحال با نشاط طبیعی

این کتاب به شما یاد می‌دهد:

 استفاده از راه‌های جایگزین و بدون خماری به جای مصرف الکل.

استفاده از مواد غذایی‌ای که بدون عواقب منفی مواد مخدر، موجب افزایش توانایی فکری و ایجاد ارتباط بین مسائل مختلف می‌شوند.

استفاده از غذاهایی که می‌توانند مغز و جسم فرسوده از مصرف مواد مخدر یا الکل را بازسازی کنند و بهبود بخشند.

استفاده از روش‌هایی طبیعی و بدون احتمال اعتیاد به جای مصرف قهوه، چای یا تنباکو برای انرژی گرفتن.

استفاده از جایگزین‌های طبیعی و بدون عوارض جانبی به جای پروزاک و والیوم.

و به شما نشان خواهد داد که چطور این مواد طبیعی به شما کمک می‌کنند از زندان اعتیاد رها شوید.

خواندن کتاب زندگی سرحال با نشاط طبیعی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به یک زندگی شاد پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب زندگی سرحال با نشاط طبیعی

مغز دارای تعدادی مکانیزم‌های بازخورد (Fead Back) منفی است که هدفشان جلوگیری از ماندن در حالت برانگیختگی برای مدتی طولانی است. وقتی ما انتقال‌دهنده‌های عصبی ایجاد حال خوب را برای مثال با یک فنجان قهوه در خود تقویت می‌کنیم، دوپامینِ آزادشده باعث ایجاد حس نشاط و سرحالی می‌شود؛ ولی گیرنده‌ها به تدریج بسته می‌شوند و حالت نشاط درست مثل لاستیکی که باد آن خالی می‌شود کاهش می‌یابد.

یکی از مسائل مهم دربارهٔ مغز و جسم و همین‌طور طبیعت، حفظ تعادل است. درست مانند ترموستاتی که حرارت خانه را در حالتی مطلوب حفظ می‌کند، بدن ما هم راه‌هایی برای حفظ تعادل و توازن در خود دارد. بدن ما نمی‌خواهد نشئگی ما زیاد ادامه پیدا کند!

بنابراین، بدن برای این‌که در مقابل افزایش مقدار انتقال‌دهنده‌های عصبی موجود، برای مثال دوپامین ناشی از نوشیدن قهوه، واکنش نشان دهد، جایگاه‌های گیرنده را « در جهت عکس » تنظیم می‌کند. بدین معنا که برخی از جایگاه‌های گیرنده بسته می‌شوند و باعث می‌شوند نورون‌ها کمتر واکنش نشان دهند. به دنبال این اتفاق، شما به محرک بیشتری کافئین، نیکوتین کوکائین، یا هر مادهٔ دیگر نیاز خواهید داشت تا بتوانید انتقال‌دهنده‌های عصبی بیشتری را در سیناپس‌ها آزاد کنید و پیام را منتقل سازید. درست مثل این است که گیرنده‌ها برای این‌که صدای فریاد انتقال‌دهنده‌های عصبی را نشنوند گوشی روی گوششان می‌گذارند، و انتقال‌دهنده‌های عصبی چاره‌ای جز این ندارند که بلندتر فریاد بزنند.

سپس فرایند خودتنظیمی بدن طوری عمل می‌کند که دستیابی به هر گونه منفعت بلندمدت را غیرممکن می‌سازد. مشکل هم همین‌جاست.