کتاب واژه‌نامه‌ی دروان

واژه نامه دروان کتابی درباره گویش و فرهنگ مردم روستای دُروان است. نویسندگان این کتاب،نوشته الهه خانیان و علی کاردان است.

درباره کتاب واژه نامه دروان

کتاب واژه نامه دروان کتابی پژوهشی در حوزه مردم‌شناسی، زبان‌شناسی و مطالعات فرهنگ عامیانه است. روستای دروان روستایی در شمال کرج است و پژوهشگران این کتاب، درباره جنبه‌های مختلف گویش و زبان اهالی ایران روستا به مطالعه و مستندسازی پرداخته‌اند. این کتاب در فصل نخست به بررسی روستای دروان از دید جغرافیایی، اقتصادی و تاریخی پرداخته است. سپس به بررسی ویژگی های فرهنگی و چگونگی برخی از مهمترین آیین‌ها و آداب این روستا پرداخته. بخش دوم به زبان‌شناسی گویش اهالی دروان و قواعد دستوری آن پرداخته شده است. در بخش سه گویش دروان با گویش اهالی روستاهای همسایه مقایسه شده و در بخش چهار، نام های مختلف محلات، افراد و باغ های این روستا از دید زبان شناسی و تاریخی تحلیل شده است. همچنین ترانه به گویش بومی اهالی کرج آورده شده است. در بخش پنجم و پایانی، برخی از باورهای عامیانه، ضرب المثل‌ها و ریزه کاری های زبانی اهالی روستای دروان آورده شده است.

کتاب واژه نامه دروان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

کتاب واژه نامه دروان یک کتاب تخصصی در زمینه زبان‌شناسی و مطالعات مردمشناسی و فرهنگ عامیانه است. از همین رو دانشجویان و پژوهشگران این حوزه، می‌توانند از این کتاب بهره ببرند.

بخش‌هایی از کتاب واژه نامه دروان

در بخشی از کتاب به باورهای عامیانه اهالی روستای دروان می‌پردازد آمده است:

باوری بسیار کهن در پیوند با درمان درد طحال در اندیشه برخی از سالخوردگان وجود دارد: برخی درد طحال را برآمده از آب گردآمده در پیرامون طحال می‌دانستند. برای از میان بردن درد، تبر را روی بدن بیمار می‌گذاشتند و با آوایی بلند گزاره «اگر خوب نشوی با این تبر دو نیمه‌ات می‌کنیم» را بازگو می‌کردند. سپس تبر را به درخت گردو می‌کوبیدند. آنگاه پوست درخت را می‌کندند و در کنار اجاق خشک می‌کردند تا به این روش آب دور طحال نیز خشک گردد.