کتاب آسیب شناسی سنت ها

کتاب آسیب‌شناسی سنت‌ها نوشته عباس رحیمی است. این اثر برای شناخت آسیب هایی است که دوازده سنت اسلامی را مورد بررسی قرار داده است. این کتاب این سنت‌ها و اهمیت و آسیب‌های ان‌ها را بررسی می‌کند.

درباره کتاب آسیب‌شناسی سنت‌ها

آداب و رسوم بسیاری فراوانی به نام سنّت اسلامی در فرهنگ دینی ما وجود دارد که همه آنها برای بهبود زندگی اجتماعی و اخلاقی انسان‌ها بسیار مفید است و نقش ارزنده‌ای در پیشرفت انسان‌ها و اصلاح اخلاقی آنان دارد؛ مانند: سنّت ازدواج، سنّت مهمان‌نوازی، سنّت دعا و ارتباط با خدا. در میان مردم نیز برداشت‌هایی از همین سنّت‌ها دارند که بعضی از آنها خوب و درست و بعضی نیز از خرافات و مایه تأسف‌اند. تصرّف عوام در سنّت‌های زیبای اسلامی، آنها را دچار تحریف و آلوده به خرافات کرده است. اگر سنّت‌های خوب را آفت‌زدایی نکنیم، خاصیت و زیبایی خود را از دست خواهند داد. این نوشتار در حقیقت آشنایی با سیزده سنّت نیک اسلامی و بررسی اشتباهات راه‌یافته در میان مردم است. برای زدودن آفت‌ها و آسیب‌هایی که گرفتار سنّت‌های نیک اسلامی می‌شود ابتدا باید اصل سنّت نیک را به خوبی بازشناسایی کنیم و هنگامی که به ایرادها و اشتباه‌ها پی بردیم آن‌ها را ویرایش کنیم.

خواندن کتاب آسیب‌شناسی سنت‌ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام کسانی که می‌خواهند زندگی ایرانی اسلامی داشته باشند پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب آسیب‌شناسی سنت‌ها

عیادت از بیمار، موعظه است. تشییع جنازه، موعظه است. قبرستان، موعظه است، مجالس ختم نیز باید موعظه باشد.

سنگ قبر گران یا ارزان، نقشی در عاقبت‌به‌خیری میت ندارد. باید از اسراف در هزینه‌های عزاداری پرهیز شود.

وصیت کردن از وظایف مسلمان است. وصیت، مخصوص بیمار یا سالخوردگانی که به اصطلاح پای‌شان لب گور است نیست. جوانان نیز باید وصیت کنند. متأسفانه سالانه بیش از ۲۰.۰۰۰ نفر دراثر تصادف می‌میرند که بسیاری از آنان را جوانان تشکیل می‌دهند. همه باید به فکر مرگ باشیم. وصیت کردن، عمر را طولانی می‌کند. کسی نباید از وصیت کردن بترسد. اگر کسی فرزند صغیر دارد باید وصیت کند و فرد مورد اعتمادی را قیم فرزندان صغیر خود قرار بدهد. اگر کسی نماز یا روزه قضا دارد باید وصیت کند پس از مرگش، ورثه‌اش نماز قضای او را بخوانند و روزه قضایش را جبران کنند. اگر کسی بدهکاری دارد یا خمس و زکاتی بدهکار است یا مهریه همسرش را نداده یا از کسی بستانکار است، باید وصیت کند. اگر به کسی ستمی رواداشته یا حقّی را ضایع کرده یا آبرویی را ریخته یا تهمتی زده یا غیبتی کرده است، پیش از مرگ باید حلالیت بطلبد.

یکی از رسومات غلط این است که اگر دختر یا پسری عقد کرده باشند و پیش از عروسی، یکی از بستگان‌شان فوت کند، عروسی را یک سال عقب می‌اندازند. بهتر است پس از مراسم چهلم میت، مراسم عروسی برگزار شود.