کتاب تبیین یادگیری و آموزش

کتاب تبیین یادگیری و آموزش نوشته دکتر عظیم محبی، با تاکید بر مبانی و رویکرد سند برنامه‌ی ملی جمهوری اسلامی ایران به توضیح مبانی و نظریات مفید در حوزه یادگیری و تالیف کتاب‌های درسی می‌پردازد.

درباره‌ی کتاب تبیین یادگیری و آموزش

عظیم محبی در کتاب تبیین یادگیری و آموزش، به توضیح مبانی اصلی ویژگی‌ها و موضوعات اصلی یادگیری بر اساس نظریه تعلیم و تربیت اسلامی پرداخته است. ویژگی‌های یادگیرنده بر اساس نظریه اسلامی تعلیم و تربیت از مبانی هستی‌شناسی، انسان‌شناسی، معرفت‌شناسی و ارزش‌شناسی تبعیت می کند. در سند برنامه‌ی ملی جمهوری اسلامی ایران توضیح داده شده که این اهداف در چهار عرصه ارتباط با خود، خدا، خلق و خلقت در ارتباط است. برنامه‌های درسی علوم مختلف در صورتی که معطوف به کشف حقیقت نهایی و معنای مستتر موجودات طبیعی یا رویدادهای اجتماعی باشد، می‌تواند پرده از حضور سراسری و همیشگی خداوند بردارد و صفات آن را نمایان نماید. عظیم محبی در کتاب تبیین یادگیری و آموزش با تحلیل مبانی فوق نکات اساسی را که می تواند در جهت‌گیری‌های برنامه‌های درسی نقش آفرین باشد به طور خلاصه بیان می‌کند.

کتاب تبیین یادگیری و آموزش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب تبیین یادگیری و آموزش یک اثر خواندنی برای تمام مربیان و افرادی است که در زمینه‌ی آموزش و پرورش فعال هستند. 

بخشی از کتاب تبیین یادگیری و آموزش

با توجه به شمول نظام معیار دینی نسبت به همه ابعاد فردی و اجتماعی زندگی انسان، حیات طیبه نیز دارای ابعاد مختلف فردی و جمعی است، وجود آدمی در حیات طیبه به لحاظ فردی به مصادیق خیر، حکمت، قدرت، زیبایی، فضیلت (قوت، سلامت، عزت، علم، ایمان، عمل صالح، اعتدال، تقوی، عفت، شجاعت، صبر و ...) آراسته می شود و از هرگونه پلیدی و کاستی (ضعف، سستی، جهل، فقر، ظلم، کفر، نفاق، تکبر و ...) پیراسته می گردد. در بعد اجتماعی ناظر بر مفاهیم متعدد ارزشی است، مانند تعاون، ظلم ستیزی، امر به معروف، نهی از منکر، تولا و تبرا، استقلال، شورا، عقل جمعی، قضاوت، امنیت، اتحاد اجتماعی، دفاع و جهاد، صلح، عمران، اطاعت از قوانین، حسن خلق، معاشرت، انفاق، ایثار و ... را می توان به منزله خصوصیات جامعه مطلوب اسلامی یعنی جامعه صالح در نظر گرفت.

در عین حال حیات طیبه دربردارنده شئون مختلف دینی (اعتقادی، عبادی، اخلاقی)، مسئله زیستی و بدنی، علمی و فناوری، اجتماعی، سیاسی، زیباشناختی و هنری، اقتصادی و حرفه ای می باشد (مبانی نظری تحول ۱۳۹۰).

با توجه به نکات فوق می توان برنامه‌های درسی را این گونه تصور کرد که هم از این مبانی گرفته می‌شود و هم در نهایت برون داد آن یعنی ویژگیهای انسانی باید هماهنگ به همین مبانی باشد. برنامه‌های درسی باید زمینه سازی تربیت همه جانبه دانش آموزان در تحقق مراتبی از حیات طیبه باشد.

برنامه‌های درسی ماهیتاً از مبانی دینی، طبیعت و اجتماع، فطرت و ... الهام می‌گیرد و درصدد آن است که این مفاهیم و مقوله در هویت انسانی او جلوه گر باشد. به عبارت دیگر تربیت انسانی، همان ساخت هویت آنها است. این هویت از طریق برنامه‌های درسی ساخته می‌شود. لازمه تحقق این مقوله این است که روح این برنامه متکی به فطرت انسانی باشد.