کتاب انقلاب دوم

جمعی از پژوهشگران اندیشکده برهان در کتاب انقلاب دوم مروری داشته‌اند بر ماجرای  تسخیر لانه‌‌ی جاسوسی آمریکا و پیامدهای آن. 

 درباره کتاب انقلاب دوم

سخیر سفارت آمریکا در تهران به دست دانشجویان انقلابی خط امام در ۱۳ آبان‌ماه ۱۳۵۸ یکی از رویدادهای بسیار مهم و تأثیرگذار بر تحولات سیاسی جاری در منطقه و جهان در خصوص ایران و آمریکا به شمار می‌رود که سرآغاز چالشی بزرگ در روابط ایران و ایالات متحدهٔ آمریکا محسوب می‌شود. ارتباط جمهوری اسلامی ایران با دولت ایالت متحدهٔ آمریکا که از نظر بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، شیطان بزرگ است؛ به محل مناقشه و حتی افتراق بسیاری از جریانات و افراد در داخل جغرافیای انقلاب اسلامی تبدیل شده است. ارتباط با آمریکا، مسئله‌ای است که اکثر جریانات سیاسی بعد از انقلاب، موضع خود را دربارهٔ آن مطرح می‌کنند.

حال سئوال اینست که آیا قطع ارتباط با آمریکا به بهانهٔ تسخیر لانهٔ جاسوسی و حوادث بعدی، صرفا یک منافشهٔ مقطعی در حوزهٔ سیاست خارجی بوده است؟ یا به گفتهٔ تجدیدنظر طلبان، این حادثه در اثر التهابات و فضای هیجانی اول انقلاب رخ داده است؟ و یا اینکه بهانه‌ای برای ایجاد دشمن خیالی و تولید اتحاد ملی پوشالی؟ اینها همه شبهاتی است که اگر بخوبی جواب داده نشود، می‌تواند پیرامون این مسئله بظاهر عادی بروز کند. مسئله‌ای که سنگ محک عملکرد بسیاری از سیاسیون در ایران و آمریکا شده است. 

این مجموعه قصد دارد با ارائهٔ شواهدی مستند و مستدل، ثابت کند که تسخیر لانهٔ جاسوسی و قطع رابطه با آمریکا و استمرار آن تاکنون، علاوه بر جنبهٔ ابدوئولوژیک انقلاب اسلامی در نفی نظام سلطه، دارای براهین منفعت محورانه برای انقلاب اسلامی نیز بوده است. یعنی به اثبات عینی مضمون فرمایش رهبر معظم انقلاب اسلامی در بی‌فایده بودن مذاکره و رابطه با آمریکا که در جمع مسئولین وزارت خارجه فرمودند:

«... این (مذاکرات هسته‌ای)، یک تجربه ذی‌قیمت بود که متوجه شویم مذاکره با آمریکا، مطلقا تأثیری در کم کردن دشمنی ندارد و بی‌فایده است.»

در کتاب انقلاب دوم تلاش شده از زوایای گوناگون، ابعاد این ماجرا و پیامدهای آن مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد. 

خواندن کتاب انقلاب دوم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 پژوهشگران و علاقه‌مندان موضوعات سیاسی و بین‌الملل

 بخشی از کتاب انقلاب دوم

یکی از تحولات بسیار مهم انقلاب اسلامی ایران که از آن به عنوان انقلاب دوم یاد می‌شود، در روز ۱۳ آبان ۱۳۵۸ رقم خورد. در این روز، عده‌ای از دانشجویان دانشگاه‌های تهران، که از آن پس دانشجویان پیرو خط امام نامیده شدند، سفارت آمریکا در تهران را تصرف کردند. هرچند بنا به شواهد، هدف اولیهٔ دانشجویان از این حرکت انقلابی بیشتر هشداری به آمریکا برای عدم مداخله در ایران بود و نه به گروگان گرفتن طولانی‌مدت دیپلمات‌های آمریکایی، اما حمایت قاطع امام خمینی و توده‌های مردم از این اقدام، آن را به بحرانی تمام‌عیار برای ایالات متحده آمریکا و در واقع نخستین مواجههٔ جدی میان انقلاب اسلامی و آمریکا تبدیل کرد. بحرانی ۴۴۴ روزه که بازتاب‌های آن همچنان سیاست خارجی جمهوری اسلامی را تحت شعاع خود قرار داده است. 

در خصوص چرایی تصرف سفارت آمریکا توسط دانشجویان پیرو خط امام، علل مختلفی چون بی‌اعتمادی نیروهای مکتبی به سیاست نگاه به غرب دولت موقت، سیاست‌های مداخله‌جویانهٔ آمریکا در ایران زمان شاه، تصمیم کارتر مبنی بر پذیرش شاه برای معالجه در آمریکا و ... در بخش قبل بیان شده است که می‌توان ریشهٔ همهٔ آن‌ها را در یک علت اساسی دید: بی‌اعتمادی به آمریکا و دیدگاه ضدآمریکایی ایرانیان.

آمریکایی‌ها یک بار حاصل تلاش مردم ایران را در بیرون کردن شاه از کشور، بر باد داده بودند و با ترتیب دادن کودتایی ننگین، ۲۵ سال دیگر دیکتاتوری وی را بر مردم ایران تحمیل کرده بودند. به قول گری سیک، کارشناس آمریکایی امور ایران، سال ۱۳۳۲ سال بی‌آبرو شدن آمریکا در اذهان مردم ایران بود.