کتاب درک خوانداری

کتاب درک خوانداری، اثر کلود ژرمن و کلودت کورنر و با ترجمه‌ی نوید اعطارشرقی و علی نساجی‌زواره، کتابی عالی برای درک خوانداری و فهم بهتر برای زبان‌آموزان و کسانی است که به دنبال آموختن زبان دوم هستند. 

درباره‌ی کتاب درک خوانداری

خواندن و روخوانی یک مهارت است. اما ممکن است تمام آن چیزی را که می‌خوانیم، به طور کامل متوجه نشویم. لازم است که بین مطالعه و روخوانی مطلب و درک کامل چیزی که خوانده‌ایم، تعادلی برقرار شود. این موضوع به خصوص برای کسانی که به دنبال آموزش زبان دوم هستند، می‌تواند بسیار مهم یا حتی مشکل‌آفرین باشد. برای بالا بردن درک خوانداری لازم است تا ادراک دیداری، سازمان‌مندی حافظه و پردازش اطلاعات، الگوهای فرایند خواندن و مهارت‌ها و راهبردهای خواننده خوب صورت بگیرد. در کتاب درک خوانداری، نویسندگان مطالعات مربوط به کنش و تاثیر متقابل بین خواننده و متن، در الگوهای ادراکی دشن و موآران را با هم تلفیق می‌کنند.

کلودت کورنر در کتاب درک خوانداری بعد از نگاهی کوتاه به گذشتهٔ جایگاهی که خواندن در پنج رویکرد (سنتی، ساختاری-رفتارگرا، ساختاریِ کلی دیداری-شنیداری، شناختی و ارتباطی) دارد، تحقیقات گذشته و اخیر در زمینهٔ خواندن را بررسی می‌کند و اصولی که کم و بیش متخصصین این حوزه مد نظر قرار نمی‌دهند را استخراج می‌کند. در انتهای کتاب درک خوانداری نیز محتاطانه به تمرینی مرتبط با آینده می‌پردازد و آن را به شکل چندین رهنمون برای تحقیقات پیش‌رو درنظرمی‌گیرد، تحقیقاتی که بیشتر خواننده را مورد نظر قرارمی‌دهند تا متن.

کتاب درک خوانداری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب درک خوانداری برای زبان‌آموزان و علاقه‌مندان به یاد گرفتن زبان‌های دیگر، کتابی خواندنی است. اگر در حیطه‌ی آموزش زبان فعالیت دارید، کتاب درک خوانداری بسیار به شما کمک می‌کند.

بخشی از کتاب درک خوانداری

رویکرد سنتی متکی بر فرضیه‌ای بود که ساختاری جهانی برای زبان‌ها متصور می‌شد. کلمات (واژگان۱۰) در این ساختار سبب تفاوت‌های موجود میان زبان‌ها هستند. به علاوه نوشتار و به طور خاص ادبیات به مثابه الگوهای یادگیری زبان در نظر گرفته می‌شدند، بنابراین زبان آموز بایستی به این نوع متون دسترسی پیدا می‌کرد.

این طور درنظرگرفته می‌شد که خواندن به واسطه ترجمه، میان زبان مادری و زبان دوم (خارجی) تناسب برقرار می‌نماید. دایرهٔ واژگانی قوی (به دست آمده از فهرست‌های کلمات)، دانش دستوری (که از قواعد به کار رفته در متون نویسندگان بزرگ به دست آمده) و اجرای نظام‌مند تمرین‌های ترجمه و برگردان ضامن موفقیت این رویه، یعنی گذر از یک دانش به مهارت بهینه بوده‌اند.

واضح است که چنین رویهٔ خطی و کاملا مصنوعی، با تکیه بر شبکه‌ای از معادل‌های دو زبان زمینه را برای یادگیری حقیقی خواندن آماده نمی‌کرد چراکه حداکثر چیزی فراتر از ترجمه و تحلیل متن ارائه نمی‌کرد