کتاب فریاد عاشقی

کتاب فریاد عاشقی، داستانی جذاب از ملیحه ضیایی فشمی است که ماجرای عشق و فراق نازنین که هنرمندی مشهور است بیان می‌کند. کتاب فریاد عاشقی را انتشارات نیک‌مهر منتشر کرده است.

درباره‌ی کتاب فریاد عاشقی

فریاد عاشقی، روایتی از عشق و دوری و عشق و وصال است. رابطه‌ها و بازی‌های عشقی که ممکن است هرکسی را درگیر خود کند و در نهایت یا برایش آرامش و خوشبختی به ارمغان بیاورد و یا او را به ورطه‌ی جنون بکشاند. نازنین دختری هنرمند و بسیار پرمهر است و هرجایی که می‌رود و در کنار هر کسی که قرار می‌گیرد تلاش می‌کند تا او را به نوعی کمک کند. همین کمک کردن‌ها سبب می‌شود با جوانی به نام امید آشنا شود. کم کم نازنین متوجه می‌شود که احساسی که به امید دارد متفاوت است و عشقش بر او غلبه می‌کند اما از سوی امید مورد بی‌مهری قرار می‌گیرد. در همین زمان است که سر و کله‌ی مردی در زندگی او پیدا می‌شود که دل در گرو عشق نازنین دارد. اما دل نازنین برای او نمی‌تپد و هر تلاشی هم که می‌کند بی‌فایده است... آیا نازنین می‌تواند در کنار این مرد، زندگی خوبی را تجربه کند؟

ملیحه ضیایی فشمی در کتاب فریاد عاشقی روابط پیچیده‌ی انسان‌ها و نقش پررنگ مهر و محبت را نشان داده است و سرانجام کارها و رفتارهای اشتباه را به خوبی نمایان کرده است.

کتاب فریاد عاشقی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

اگر به داستان‌های عاشقانه و روابط پر و پیچ خم انسانی که دل در گرو عشق داده است، علاقه مند هستید، کتاب فریاد عاشقی برایتان جذاب و خواندنی است.

جملاتی از کتاب فریاد عاشقی

حرفهای مادرم در حالی که نگاه پرخشمش بر من سنگینی می‌کرد را بی جواب گذاشتم و فوراً به اتاقم رفتم.

یعنی همان جایی که محل کارم هم محسوب می‌شد. همه روزه ساعت‌ها آنجا می‌نشستم و از چیزهای مورد علاقه‌ام نقاشی می‌کشیدم اکنون سوژه جدیدی در دستم داشتم، چهره آن جوان بسیار جذاب بود بخصوص اینکه توام با شرم وحیای خاص خودش بود. لحظه‌ای از نظرم محو نمی‌شد برای ترسیم صورت او همه چیز مهیا بود، بدون در نظر گرفتن زوایای سیمایش این امر میسر نمی‌شد. چرا که در چند لحظه دیدار نمی‌توان چهره واقعی کسی را تشخیص داد اما همیشه سعی می‌کردم تخیلاتم را هم وارد بوم نقاشی کنم و از خود طرحی نو خلق نمایم. خیلی دوست می‌داشتم بیشتر سفر کنم تا کارم را توسعه دهم تا آرزوی داشتن نمایشگاهی از رویاهایم محقق شود. از همه چیزهای پیرامونم آسان نمی‌گذشتم و با احساس لطیف یک نقاش نگاه می‌کردم. رنگ‌های ملایم را بیشتر ترجیح می‌دادم تا جلوه رؤیایی آن بیشتر نمایان شود. لحظاتی غرق در کشیدن نقاشی آن فرد ناشناس بودم که پول به حسابم واریز شد.

گفتم: «آدم خوب هم پیدا می‌شود!»