کتاب جراحت

«جراحت» اثر و سروده‌ی جمال معصومی است. این مجموعه حاوی مضامینی مثل رنج انسان، نداشته‌ها، لحظات تنگدستی انسان، اعتراض به وضع موجود، دردهای ناتمام حاصل از جنگ است.

در بخشی از این مجموعه می‌خوانیم:

«مگر بنا نبود درخت باشیم

زمستان که آمد چرا

هیزم صدایمان کردند

مگر قرار نبود سبز باشیم

به آبادی که رسیدیم

چرا الوار صدایمان کردند

بگو چگونه قبل از رسیدن پاییز

کشته شده‌اند پرندگان

مگر بهار از این حوالی عبور نکرده بود

مگر کوچه‌ها اسم نداشتند

از گل‌ها و دخترانی که امتداد گیسوانشان

تا شب یلدا می‌رسید

این کوچه‌ها چرا همنام برادران من است

این اسم‌ها بر تابلوهای راهنما چیست

دیروز از هر طرف که می‌آمدیم

نگاه‌ها محترم بود

عزیزم جواب همه‌ی سلام‌ها

مگر بنا نبود زندگی کنیم

پس این همه دخیل به پنجره فولاد برای کیست؟»