با کد تخفیف OFF30 اولین کتاب الکترونیکی یا صوتی‌ات را با ۳۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کن.

کتاب تاریخ موسیقی، آن‌طور که باید تدریس شود ( باخ، بتهوون، و باقی بروبچه ها)‬‌‫

نویسنده:دیوید باربر

مترجم:تیسافرن میرفخرایی ، مهستی بصیر

انتشارات:انتشارات کندوکاو

دسته‌بندی:

امتیاز

۳.۵از ۲۷ رأیخواندن نظرات

۳٫۵

(۲۷)

خواندن نظرات

معرفی کتاب تاریخ موسیقی، آن‌طور که باید تدریس شود ( باخ، بتهوون، و باقی بروبچه ها)‬‌‫

دیوید باربر روزنامه‌نگار، نویسنده، و آهنگساز کانادایی، ساکن شهر تورونتو کانادا. او تا کنون چندین کتاب به زبان طنز درباره تاریخ و آموزش موسیقی کلاسیک؛ اُپرا، و باله نوشته است. طراح: دیوید دانالد آفریننده طرح‌‌های کتاب حاضر، مدیر هنری یک مجله کانادایی مستقر در تورونتو است. وی طرح‌‌های چند کتاب دیگر دیوید باربر را نیز رسم کرده است. از متن کتاب: هرچند یونانیان باستان نظرهایی درباره موسیقی داشتند، و حتی پیش از آن بشر اولیه احتمالاً هر روز صبح هنگام خروج از غار نوعی آواز شکار ماموت سر می‌داده، امروزه رسم است که تاریخ موسیقی را با آوازهای گریگوریان آغاز کنند. با این توجیه که همه چیز بالأخره باید از یک جایی شروع شود...

نظرات کاربران

Hemmat

۱۳۹۵/۰۴/۰۳

موسیقی عمری به درازنای تاریخ بشر دارد. به تعبیر دیگر او همزاد بشر بوده و پا به پای انسان و همراه با او در تاریخ زیسته است!! _ بعضی ریشه ی

- بیشتر

بهزاد

۱۳۹۹/۰۸/۱۷

این کتاب به صورت مختصر و مفید به بیان سرگذشت و بررسی آثار آهنگسازان بزرگ میپردازه و زبان شیرین و طنز راوی یکی دیگر از نقاط قوت این کتاب هست. در ضمن کتاب بسیار روان و خوب ترجمه شده. خواندن این

- بیشتر

niloofar

۱۳۹۵/۰۹/۲۲

متاسفانه پانوشت ها به درستی کار نمیکنن و با لمس شماره به قمست توضیح نمیرن.

کاربر 8519931

۱۴۰۳/۰۶/۲۵

من مشکلی ک با این کتاب داشتم این بود ک پاورقی ها کلا توی بخش دیگه ای بود توی آخر کتاب. من همه پاورقی هارو میخونم و واسم خیلی سخته ک همش برم آخر کتاب و دوباره برگردم جایی ک وایساده

- بیشتر

کاربر 2582797

۱۴۰۴/۰۲/۲۲

فرای روانی و دلستانسرایی خود کتاب، زیبایی ترجمه که باعث شد بارها لبخند بزنم هم حائز اهمیت است. به نظزرم بخاطر تذجمه زیباییش هم که شده مطالعه کنید.

کاربر 4853383

۱۴۰۵/۰۱/۲۰

این کتاب اطلاعات کلی خوبی راجع به موزیسین های تاریخ میده و با لحن طنز آمیزش اون رو جذاب تر کرده. البته تعداد اسامی زیاده و خوبه که از ابتدای خوندن یادداشت برداری انجام بشه تا تاثیر بیشتری در افزایش

- بیشتر

worm

۱۴۰۵/۰۱/۰۱

اگر گاهی کمی به مسئله های غیر جدی هم بپردازیم، مسئله های جدی هم کمتر حوصله سر بر میشن. اگر به موسیقی حرفه ای علاقه دارید، اول کتاب تاریخ موسیقی غرب روی بنت رو بخونید و بعد بیاید سراغ این کتاب.

Zahraaa69

۱۴۰۳/۱۱/۲۹

متن جالب و طنازی داره و برای آشنایی با تاریخ موسیقی شروع خوبیه.

ایران آزاد

۱۴۰۳/۰۹/۱۲

بسیار جالب و خواندنی بود. کتاب شامل خلاصه‌ای فانتزی و کمیک از زندگی بزرگان موسیقی کلاسیک است. ترجمه خوب و روان و ویراستاری عالی بود. فقط متاسفانه پاورقی‌های کتاب به صورت لینک نبود.

Shamoy

۱۴۰۲/۰۱/۰۷

مشکل نویسنده کتاب با بتهوون رو متوجه نمیشم! تمام مدتی که قسمت مربوط به بتهوون رو توضیح داده سعی کرده بار مشکلات شخصیتیش بیشتر از بقیه کنه!!! البته که اکثر آهنگسازان مشکلاتی در زندگی داشتن...کی نداره؟! در هر حال مرور مختصر و جالبی

- بیشتر

بریده‌هایی از کتاب

باخ اگرچه تقریبا تمام اعضای خانواده باخ موسیقی‌دانان قابلی بودند، هیچ‌یک از آن‌ها به پای «یوهان سباستیان» نمی‌رسید. اگر خوش‌تان بیاید می‌توانید شجره‌نامه خاندان باخ را طی پنج نسل بررسی کنید تا مطمئن شوید که هیچ‌کس مثل یوهان سباستیان پیدا نمی‌شود.(۷۳) اعضای خاندان باخ در ابتدا نوازندگانی در تورینگیا (Thuringia) بودند که منطقه‌ای در شرق آلمان کنونی است.(۷۴) خاندان باخ بازار موسیقی را در تورینگیا قبضه کرده بودند. پدربزرگ پدربزرگ یوهان سباستیان که به وایت (Veit) باخ شهرت داشت آسیابان بود. او خوش‌اش می‌آمد در حالی‌که گندم‌ها را آرد می‌کند «لوت» بنوازد. یوهان سباستیان بعدها می‌گفت که گردش سنگ‌های آسیاب احتمالاً به وایت در نگه‌داشتن ضرب‌آهنگ کمک می‌کرده است.(۷۵)

°¦سـان گــرل¦°

بتهوون بین مردم وین، به عنوان پیانیست برجسته، موفقیت بسیار کسب کرد. با این‌همه رفتار او اصلاً مناسب نبود. اشراف وین از او انتظار داشتند که مطیع باشد و موقعیت اجتماعی خود را بشناسد. بتهوون موقعیت خود را می‌شناخت ـــ فقط این موقعیت با آن‌چه آن‌ها تصور می‌کردند تطابق نداشت. او یک بار به کارفرمایش شاهزاده لیشنوفسکی گفت: «هزاران شاهزاده آمده‌اند و رفته‌اند ولی بتهوون فقط یکی است.»(۱۵۸)

نیما اکبرخانی

موتسارت شاید هشداری خدایی بود تا به ما نشان دهد که چه‌قدر بی‌استعداد هستیم. هرگاه یک قطعه آهنگ می‌نویسیم و فکر می‌کنیم که خیلی خوب نوشته‌ایم، کافی است به یادمان بیاید که موتسارت احتمالاً وقتی فقط نُه سال داشت قطعه بهتری نوشته بود.

نیما اکبرخانی

وقتی وقوع دعوا در یکی از کنسرت‌های شوئنبرگ کار را به دادگاه کشید، پزشکی شهادت داد که در بسیاری از کسانی که موسیقی را شنیده بودند، علائم روان‌رنجوری پیدا شده است.

نیما اکبرخانی

هندل در آن زمان پیر و چاق شده بود و چشمانش خوب نمی‌دید. بینایی او پس از عمل جراحی که توسط پزشکی به نام جان تیلر انجام گرفت بدتر شد. جان تیلر شایسته جایگاه مهمی در تاریخ موسیقی و پزشکی است، چون چشم‌های باخ و هندل را به این ترتیب کور کرد و همین بلا را سرِ مورخ معروف ادوارد گیبون نیز آورد.

نیما اکبرخانی

رهبر کر آن‌جا به نام «گئورگ رویتر» (Georg Reutter) از او امتحان گرفت و هر بار که تریل خوبی می‌خواند به او گیلاس می‌داد. هایدن سال‌ها بعد می‌گفت که هرگز نتوانسته تریلی بشنود و به مزه گیلاس فکر نکند.(۱۳۰)

نیما اکبرخانی

موتسارت به عنوان آهنگساز امپراتور وظایف اندکی داشت. خودش درباره دستمزدی که می‌گرفت می‌گوید: «برای آن‌چه انجام داده‌ام بسیار زیاد و برای آن‌چه می‌توانم انجام دهم بسیار کم است.»

کاربر ۳۸۱۰۵۷۲

خود شوبرت در تمام زندگی فقط یک کنسرت عمومی اجرا کرد. روزنامه‌ها به این کنسرت توجهی نکردند، چون تمام اخبار آن‌ها به اجرای ویولنیست معروف، نیکولو پاگانینی (Niccolo Paganini)، در وین اختصاص داشت. پاگانینی جاذبه بیشتری داشت، چون روح‌اش را به شیطان فروخته بود.

Feliciano✨

کیج می‌گفت: «آهنگی که من آن را حتی بیشتر از آهنگ‌های خودم دوست دارم همان چیزی است که اگر ساکت باشیم خواهیم شنید.» بنابراین، بیایید همه با هم چهارونیم دقیقه سکوت کنیم

کاربر... :)

به‌علاوه، تا وقتی «ملکه مری» زادروز خود را جشن می‌گرفت، پِرسل موظف بود برای جشن تولد او آهنگ بسازد. بالأخره ملکه از این همه آهنگ خسته شد و مُرد. پِرسل که نمی‌خواست فرصت را از دست بدهد، این بار برای تشییع جنازه ملکه آهنگ ساخت.(۵۸) این موسیقی چندین سرود می‌شد و به وسیله «ترومپت‌های سوگوار از کوک افتاده» همراهی می‌شد. نمی‌دانیم که علت ناکوک بودن ترومپت‌ها سوگواری بوده یا این‌که آن‌ها به علت ناکوک بودن سوگوار به نظر می‌رسیدند. شاید هم علت غمگین بودن آن‌ها این بوده که آن‌ها اصلاً ترومپت نبودند بلکه ترومبون بودند (هیچ‌کس خوش‌اش نمی‌آید که اسم‌اش را در برنامه کنسرت اشتباه بنویسند). به هر صورت، برای آن‌که ثابت شود که هر قطعه موسیقی را می‌توان بیش از یک بار استفاده کرد، پِرسل در سال بعد از آن درگذشت و همان موسیقی در تشییع جنازه خود وی نیز اجرا شد.(۵۹

سروناز

بیان اندیشه در موسیقی

س‍ی‍دن‍ی‌ وال‍ت‍ر ف‍ی‍ن‍ک‍ل‍شت‍ای‍ن‌

فرم در موسیقی بین‌الملل

علیرضا مشایخی

آشنایی با موسیقی کلاسیک

رابرت شرمن

داستان یکصد سنفونی دوست‌داشتنی

پل گراب

سیستم های کوک موسیقایی

فرشاد شیخی

اسطوره‌های سرخپوستان آمریکا