کتاب بالا بالا بالاتر

کتاب بالا بالا بالاتر نوشته سیدحسین متولیان، صابر ساده و مهدی فرج اللهی، داستان مأموریت گروهی از فضانوردان در ایستگاه فضایی ایران است؛ مأموریتی که خاموشی چند چراغ در ایستگاهی دیگر، آرامش ظاهری‌اش را به هم می‌زند. کاپیتان هادیان باید میان احتمال یک نقص فنی و نشانه‌های خطری پنهان تصمیم بگیرد. رابطه‌ی او با پسرش رسول، زندگی روزمره در فضا و توضیحاتی درباره‌ی ماهواره‌های ایرانی، بخش‌های مختلف داستان را شکل می‌دهند. انتشارات موسسه فرهنگی منادی تربیت این کتاب را برای مخاطبان کودک و نوجوان منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب بالا بالا بالاتر

کتاب بالا بالا بالاتر داستانی علمی‌تخیلی از سیدحسین متولیان، صابر ساده و مهدی فرج اللهی است که آینده‌ای خیالی از حضور ایران در فضا را تصویر می‌کند. ایران در جهان داستان مسئولیت «پلیس فضا» را بر عهده دارد و کاپیتان هادیان فرمانده‌ی ایستگاه فضایی کشور است. او ماجراها را از زاویه‌دید اول‌شخص تعریف می‌کند. مخاطب از خلال حرف‌ها، خاطرات و نگرانی‌های هادیان، هم محیط ایستگاه را می‌شناسد و هم با گذشته‌ی او آشنا می‌شود. رسول، پسر کاپیتان، نخستین مأموریت فضایی خود را در کنار پدر تجربه می‌کند. رابطه‌ی این دو فقط رابطه‌ی فرمانده و نیروی عملیاتی نیست؛ تجربه‌ی پدر و کنجکاوی پسر، گاهی به پرسش‌وپاسخ و گاهی به اختلاف‌نظر منتهی می‌شود. جوزف انگلیسی و عبدالله مصری نیز اعضای گروه هستند. حضور این شخصیت‌ها فرصتی برای طرح موضوع همکاری میان انسان‌هایی از کشورهای مختلف فراهم کرده است. داستان، تعلق ملی شخصیت‌ها را کنار مسئولیت حرفه‌ای و انتخاب اخلاقی آن‌ها قرار می‌دهد و تفاوت میان رفتار دولت‌ها و تصمیم اشخاص را نیز مطرح می‌کند.
کتاب بالا بالا بالاتر علاوه‌بر ماجرای اصلی، بخش‌هایی از زندگی عادی فضانوردان را نشان می‌دهد. آماده‌کردن سفره‌ی هفت‌سین، نوشیدن چای، کتاب‌خواندن و دلتنگی برای خانواده، فضای ایستگاه را از محیطی صرفاً فنی دور می‌کنند. یاد پدر ازدست‌رفته‌ی هادیان و نقش مادر در زندگی او، پشتوانه‌ی عاطفی علاقه‌اش به آسمان را روشن می‌سازند. نویسندگان همچنین گفت‌وگوی کاپیتان با خبرنگار و کلاس آنلاین او را به فرصتی برای توضیح درباره‌ی فناوری فضایی تبدیل کرده‌اند. ماهواره‌ی امید و ماهواره‌برهای سفیر، سیمرغ، قاصد و قائم از موضوعات این توضیحات هستند. مطالب مربوط به کشاورزی، محیط‌زیست، منابع آب و مدیریت بحران نیز کاربرد ماهواره‌ها را به زندگی روی زمین پیوند می‌زنند. عنوان‌هایی مانند «چراغ‌خاموش»، «سال‌تحویل»، «چای دو رنگ» و «امید» جابه‌جایی میان موقعیت‌های پرتنش، خاطرات و مباحث فنی را نشان می‌دهند. نگاه میهن‌دوستانه و ارزش‌های دینی در تصمیم‌ها و سخنان راوی حضور دارند. رقابت سیاسی کشورها نیز در قالب جهان خیالی داستان بازتاب یافته است. مخاطب درنتیجه با اثری روبه‌رو می‌شود که ماجرای فضایی را در کنار معرفی دستاوردهای موشکی و ماهواره‌ای ایران پیش می‌برد.

خلاصه کتاب بالا بالا بالاتر

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کاپیتان هادیان در ایستگاه فضایی ایران مشغول کتاب‌خواندن است که رسول خبری نامعمول می‌آورد: چراغ‌های بخش پایینی ایستگاه آمریکا مدتی است خاموش مانده‌اند. سامانه‌های رصد هیچ خطر آشکاری نشان نمی‌دهند و پاسخ سیگنال‌ها نیز ظاهراً طبیعی است. رسول همین آرامش را مشکوک می‌داند. او تصاویر را مقایسه می‌کند و از پدرش می‌خواهد احتمال وجود مشکل را جدی بگیرد. هادیان باید بدون شتاب‌زدگی، امنیت گروه و مسئولیت خود را در نظر بگیرد. زندگی در ایستگاه هم‌زمان ادامه دارد؛ اعضای گروه برای تحویل سال آماده می‌شوند و کاپیتان درباره‌ی ماهواره‌ها تدریس می‌کند. ماجرای کتاب بالا بالا بالاتر از جایی پیچیده‌تر می‌شود که ارتباط با ایستگاه دیگر تغییر می‌کند و گروه برای بررسی وضعیت، ناچار به سنجیدن چند احتمال متفاوت می‌شود.

چرا باید کتاب بالا بالا بالاتر را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب بالا بالا بالاتر را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• داستان، یک معمای فضایی را بر پایه‌ی توجه به جزئیات و مقایسه‌ی شواهد پیش می‌برد.
• گفت‌وگوهای کاپیتان، اطلاعاتی درباره‌ی ماهواره‌ها و کاربردهای زمینی آن‌ها ارائه می‌کنند.
• رابطه‌ی پدر و پسر، تفاوت تجربه و جسارت را در موقعیت‌های حساس نشان می‌دهد.
• زندگی روزمره‌ی فضانوردان در کنار مسئولیت‌های حرفه‌ای آن‌ها تصویر می‌شود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب بالا بالا بالاتر به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• نوجوانانی که به داستان‌های علمی‌تخیلی و معماهای فضایی علاقه دارند.
• خوانندگانی که می‌خواهند با نام و کارکرد ماهواره‌برهای ایرانی آشنا شوند.
• علاقه‌مندانی که رابطه‌ی پدر و پسر و همکاری گروهی در داستان برایشان اهمیت دارد.