کتاب ۱۲ اهرم

کتاب ۱۲ اهرم (The 12 levers)، نوشته اسپنسر گرینبرگ و جرمی استیونسون، پیشنهادهای پراکنده‌ای را در قالب راهبردهایی برای تغییر زندگی دسته‌بندی کرده است. نویسندگان میان شناختن یک مشکل و انجام‌دادن کاری برای تغییر وضعیت تفاوت می‌گذارند؛ دانستن علت اضطراب یا نارضایتی همیشه برای کاهش رنج کافی نیست. این کتاب، ترجمه سهراب صفا، مجموعه‌ای از تکنیک‌های روان‌شناختی را برای شناختن مشکلات، روشن‌کردن ارزش‌ها و همسوکردن رفتار با اولویت‌های شخصی معرفی می‌کند. انتشارات کلام آریایی اثر حاضر را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ۱۲ اهرم

کتاب ۱۲ اهرم (جعبه ابزار جامع روانشناسی برای ارتقاء کیفیت زندگی) حاصل جست‌وجوهای اسپنسر گرینبرگ و جرمی استیونسون در منابع خودیاری و روش‌های روان‌درمانی است. دغدغه‌ی مشترک نویسندگان سردرگمی در برابر انبوه توصیه‌هایی است که گاهی اصطلاحات متفاوتی دارند، اما به شیوه‌های مشابهی برای تغییر رفتار یا مواجهه با احساسات می‌انجامند. آن‌ها ۱۰۶ کتاب، ۲۳ روش درمانی و منابع دیگری را بررسی کرده‌اند و ۴۵۹ تکنیک را در ۱۲ دسته جای داده‌اند. واژه‌ی اهرم در این چارچوب به راهبردی کلی اشاره دارد؛ تکنیک، شیوه‌ی مشخص اجرای همان راهبرد است.

دامنه‌ی بررسی نویسندگان به روش‌های روان‌شناختی محدود می‌شود و دارودرمانی، رژیم غذایی یا روش‌های نیازمند تجهیزات ویژه را در بر نمی‌گیرد. اسپنسر گرینبرگ و جرمی استیونسون انتخاب تکنیک‌ها را بر پژوهش‌ها، تجربه‌ی بالینی و تجربه‌ی ساختن ابزارهای خودبه‌سازی استوار کرده‌اند. روایت تجربه‌های شخصی و نمونه‌های زندگی دیگران نیز توضیح می‌دهد که جست‌وجوی این ابزارها از چه نیازهایی شکل گرفته است. محور اصلی، عبور از توصیه‌های مبهم و رسیدن به اقداماتی است که امکان امتحان‌کردن و تکرار آن‌ها وجود دارد.

کتاب ۱۲ اهرم، در ۱۲ فصل، راهبردهای اصلی را معرفی می‌کند. «گره‌گشایی از علت‌ها»، «کشف بنیان‌های راهنمای خود» و «عملی کردن بنیان‌های راهنمای خود» عنوان سه اهرم آغازین هستند. حرکت مطالب از شناخت مسئله شروع می‌شود، به روشن‌شدن امور مهم زندگی می‌رسد و سپس فاصله‌ی میان ارزش‌ها و رفتار را بررسی می‌کند. فصل‌ها اصول کلیدی، نکات مهم و اقداماتی را برای به‌کارگیری مطالب ارائه کرده‌اند. پیوست‌ها نیز خلاصه‌ی شواهد و پیشنهادهایی را برای مطالعه‌ی بیشتر در اختیار خواننده می‌گذارند.

یکی از ملاحظات مهم کتاب ۱۲ اهرم، محدوددانستن خودیاری است؛ بعضی مشکلات به تغییر محیط یا دریافت حمایت تخصصی نیاز دارند. همچنین نویسندگان یک تکنیک را مخصوص یک مشکل نمی‌دانند؛ یک روش ممکن است برای چند احساس یا رفتار دشوار به کار بیاید. این نگاه توجه را از نام مشکل به شناخت ابزار مناسب و نحوه‌ی استفاده از آن منتقل می‌کند.

خلاصه کتاب ۱۲ اهرم

کتاب ۱۲ اهرم تغییر را از شناختن اجزای مشکل آغاز می‌کند. تحلیل ABC میان رویداد، باور و پیامدهای هیجانی و رفتاری تمایز می‌گذارد تا بخش‌های قابل‌کنترل آشکار شوند. روش «چرای درونی» به شناسایی علت نزدیک یک تغییر ناگهانی در احساس کمک می‌کند. در مقابل، تحلیل «نقطه درخشان» به‌سراغ موقعیت‌هایی می‌رود که مشکل همیشگی کمتر شده یا رخ نداده است. این کتاب سپس به بنیان‌های راهنما می‌پردازد؛ ارزش‌های ذاتی بیانگر امور مهمند، اصول قواعد تصمیم‌گیری هستند و اولویت‌ها حوزه‌های تمرکز را مشخص می‌کنند. گام بعدی تبدیل این شناخت به رفتار است. پیام محوری این کتاب درمورد تفاوت آگاهی و اقدام است؛ شناخت ارزش‌ها یا آموختن یک تکنیک بدون به‌کارگیری لزوماً تغییری ایجاد نمی‌کند. همه‌ی رنج‌ها را نمی‌توان با تغییر نگرش توضیح داد یا برطرف کرد.

چرا باید کتاب ۱۲ اهرم را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب ۱۲ اهرم را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• دسته‌بندی تکنیک‌ها نسبت میان روش‌های مختلف خودیاری را تبیین می‌کند.
• تحلیل علت‌ها به تشخیص بخش‌های قابل‌تغییرِ یک مشکل کمک می‌کند.
• تفکیک ارزش‌ها، اصول و اولویت‌ها مبنایی را برای بررسی تصمیم‌های شخصی فراهم می‌آورد.
• توجه به محدودیت‌های خودیاری، ضرورت تغییر محیط یا دریافت کمک تخصصی را یادآوری می‌کند.

خواندن کتاب ۱۲ اهرم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب ۱۲ اهرم به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که میان توصیه‌های متعدد خودیاری سردرگمند.
• افرادی که می‌خواهند ارزش‌های شخصی خود را دریابند.
• علاقه‌مندان به شناختن رابطه‌ی فکر، احساس و رفتار.
• کسانی که میان اولویت‌هایشان و رفتار روزمره فاصله‌ای می‌بینند.

بخشی از کتاب ۱۲ اهرم

«بازسازی شناختی

یک روز در اواخر دهه ۱۹۶۰، روان‌پزشک «آرون بِک» پرسشی از بیمارش پرسید که مسیر روان‌درمانی را برای همیشه تغییر داد. او در جلسه‌ای با زنی بود که تعریف می‌کرد در مهمانی بوده و افکاری او را فرا گرفته که چقدر در صحبت کردن با مردم بد است، و اینکه هیچ‌کس به او اهمیت نمی‌دهد و هرگز هم نخواهد داد؛ به همین دلیل مهمانی را ترک کرده و به خانه رفته بود.

در آن مقطع از جلسه، بک می‌توانست کاری را انجام دهد که همیشه انجام می‌داد: روان‌کاوی. او می‌توانست بپرسد که آیا افراد خاصی در مهمانی به‌طور ناخودآگاه نماد والدین او بودند، یا اینکه آیا واکنش‌های هیجانی او بازتابی از تجربه‌های اوایل کودکی از حس رهاشدگی یا غفلت بودند.

اما به دلیلی، او این کار را نکرد. در عوض، رو به آن زن کرد و پرسید: «از کجا می‌دانید که آن افکار درست هستند؟»

همان‌طور که بک بعدها در مصاحبه‌ای برای برنامه «Invisibilia» شبکه NPR تعریف کرد، او از وی خواست شواهدی را بررسی کند که نشان می‌داد او در مهارت‌های اجتماعی ناتوان است. او از زن خواست ارزیابی کند که آیا این فکر که «هیچ‌کس به او اهمیت نمی‌دهد» با واقعیت مطابقت دارد یا خیر. همان‌طور که آن زن به این پرسش‌ها پاسخ می‌داد، باورهای منفی‌اش شروع به تغییر کردند. او توانست نمونه‌هایی از افرادی را به یاد بیاورد که به او اهمیت می‌دادند و شواهدی پیدا کند که نشان می‌داد او از نظر اجتماعی کاملاً باکفایت است.»