کتاب بوطیقای قصه‌های بلند عامیانه‌ی فارسی؛ رمانس عام

مطالعات قصه‌شناسی در ایران بسیار نو است و هنوز بومی‌سازی نشده‌است. منابع اولیه تحقیق درباره قصه‌ها اغلب توصیف‌گرا هستند و به گردآوری و معرفی قصه‌ها، بویژه قصه‌های کوتاه توجه نموده‌اند. دکتر سکینه عباسی این کتاب را در پاسخ به نیازی نوشته‌است که از کاستی‌های بحث در باب ماهیت قصه‌های بلند عامیانه (رمانس عام) فارسی، به عنوان نوع ادبی‌ای که قدمت آن به نخستین دوره‌های ادب ایرانی برمی‌خاست، نشأت می‌گرفت. بوطیقای رمانس فارسی، کوششی است برای فراهم‌کردن گزارشی ساده، مبتنی بر یک طرح ساختاری ـ معنایی، با هدف آموزشی و غیر وابسته به شیوه مطالعات غیر ایرانی از آنچه در حوزه ادب کهن روایی ایران مطرح است. از این رو، مخاطب اصلی آن دانشجوی علاقه‌مند به سرشت و ماهیت ادب روایی کهن ایرانی و سپس هر خواننده‌ای است که پیش از این کوشیده با خودآموزی، پاسخ ابهامات و پرسش‌هایی را که در باب گوشه‌هایی از شناخت رمانس‌ها، به عنوان یکی از ابزار انتقال فرهنگ مادی و شفاهی مکتوب‌شده، پیش و پس از اسلام پیدا کند، که احتمالاً در این نوشته، نقطه شروعی برای پاسخ‌گویی به آن خواهد یافت.