کتاب شلیک به قلب تهی

کتاب شلیک به قلب تهی نوشته ناتالیا گینزبرگ و ترجمه نازنین احسانی طباطبایی است که این کتاب را انتشارات جمهوری منتشر کرده است.
این رمان کوتاه با یک اعتراف تکان‌دهنده آغاز می‌شود؛ زنی که پس از سال‌ها تحمل بی‌پناهی، سکوت و سرگردانی در ازدواجی سرد، دست به اسلحه‌ای می‌برد که همیشه در کشوی میز کار شوهرش نگهداری می‌شد.
گینزبرگ در این اثر با موشکافی دقیق احساسات انسانی، فروپاشی تدریجی یک رابطه را در بستری از واقعیت‌های تلخ خانوادگی به تصویر می‌کشد.
نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب شلیک به قلب تهی

کتاب شلیک به قلب تهی دومین رمان ناتالیا گینزبرگ است که در سال ۱۹۴۷ با نام اصلی È stato così در ایتالیا به چاپ رسید. این اثر با صحنه‌ی قتل همسر به دست راوی داستان آغاز می‌شود و سپس در قالب یک بازگشت به گذشته‌ی بلند و بی‌پرده، روند شکل‌گیری آشنایی، ازدواج بدون عشق و در نهایت خیانت‌های مکرر را شرح می‌دهد. گینزبرگ در رمان شلیک به قلب تهی نگاهی دقیق و مستقیم به نهاد خانواده و تنهایی عمیق انسان‌ها دارد. شخصیت راوی، زنی معلم و ساده است که از سر ملال، انزوا و خیال‌پردازی‌های جوانی تن به ازدواج با مردی بسیار بزرگ‌تر از خود به نام آلبرتو می‌دهد؛ مردی که همواره دل در گرو زنی دیگر دارد و حضورش در خانه چیزی جز سایه‌ای سرد و موقت نیست.

در بخش‌های مختلف کتاب شلیک به قلب تهی، نویسنده به واکاوی روان‌شناختی وابستگی و زوال روحی زن می‌پردازد. حضور شخصیت‌هایی نظیر فرانچسکا، دخترخاله‌ی سرکش راوی، و آگوستو، دوست صمیمی آلبرتو، زاویه‌های تازه‌ای از انفعال راوی و بن‌بست احساسی‌اش را نمایان می‌سازد. سبک روایت اثر مستقیم، شفاف و بی‌تکلف است و فضای دشوار زندگی روزمره را با تمام دل‌مردگی‌ها، مادر شدن در تنهایی، بیماری کودک و انکار واقعیت به مخاطب منتقل می‌کند. کتاب شلیک به قلب تهی با بررسی عمیق احساس حقارت، خلأ عاطفی و توهم خوشبختی، تصویری تأمل‌برانگیز از تقابل حقیقت زیسته با رویاهای واهی پیش روی خواننده قرار می‌دهد.

خلاصه داستان شلیک به قلب تهی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کتاب با اعتراف خونسردانه‌ی زن راوی به قتل همسرش آلبرتو آغاز می‌شود؛ او تپانچه را از کشوی اتاق مطالعه بیرون می‌کشد و درست میان چشمان شوهرش شلیک می‌کند. راوی در ادامه، تمام گذشته‌اش را بازگو می‌کند: روزهای کسالت‌بار تدریس، تنهایی عمیق در پانسیون و تسلیم شدن به رابطه‌ای با مردی بی‌تفاوت به نام آلبرتو که هرگز به او دل نبسته بود. پس از ازدواج، شوهرش مدام به بهانه‌های واهی خانه را ترک می‌کند تا با زنی دیگر به نام جوآنا باشد. حتی به دنیا آمدن فرزندشان نیز شکاف این زندگی توخالی را پر نمی‌کند. در نهایت، زن که از انکارها، طفره‌رفتن‌ها و تحقیر شدن با دروغ‌های مداوم همسرش به ستوه آمده است، دست به شلیک نهایی می‌زند.

چرا باید کتاب شلیک به قلب تهی را بخوانیم؟

چرا باید کتاب شلیک به قلب تهی را بخوانیم؟

• این کتاب تصویری واقع‌گرایانه از پیامدهای فرار از تنهایی و ورود به ازدواج‌های نسنجیده ترسیم می‌کند.
• این رمان کوتاه چرایی شکل‌گیری وابستگی‌های ناسالم و مکانیسم‌های انکار در روابط زناشویی را برای خواننده روشن می‌کند.
• این اثر مهارت ناتالیا گینزبرگ را در شخصیت‌پردازی دقیق و پرهیز از احساساتی‌گری به نمایش می‌گذارد.
• این کتاب نشان می‌دهد که چگونه سکوت، نادیده‌گرفتن نشانه‌های هشداردهنده و زیستن در میان توهم‌ها می‌تواند به بحران عمیق احساسی منجر شود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب شلیک به قلب تهی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

• خواندن این کتاب به علاقه‌مندان به ادبیات داستانی ایتالیا و دوست‌داران آثار ناتالیا گینزبرگ پیشنهاد می‌شود.
• این کتاب برای کسانی مناسب است که به رمان‌های روان‌شناختی با محوریت بحران‌های خانوادگی و خیانت علاقه دارند.
• خواندن این اثر به علاقه‌مندان به روایت‌های اعتراف‌گونه و داستان‌های متمرکز بر شخصیت‌های پیچیده توصیه می‌شود.
• این کتاب برای خوانندگانی مناسب است که به تأمل در موضوعاتی چون تنهایی، ملال زندگی و انتخاب‌های احساسی علاقه‌مند هستند.

بخشی از کتاب شلیک به قلب تهی

«گفتم: «حقیقت رو بهم بگو».
گفت: «چه حقیقتی؟» داشت در دفترچه‌اش طرحی سردستی می‌کشید و بعد که تمام شد نشانم داد: قطاری بود روی ریل‌های پیچ‌درپیچ و طولانی با ابر سیاهی از دود که رویش حلقه زده بود و مردی هم که در واقع خودش بود از پنجره قطار به بیرون خم شده بود و داشت دستمالی را تکان می‌داد.
شلیک کردم. درست بین چشم‌هایش.
از من خواسته بود برایش نوشیدنی گرم درست کنم تا داخل فلاسکش بریزد و با خودش به سفر ببرد. به آشپزخانه رفتم، کمی چای درست کردم و همراه شیر و شکر داخل فلاسک ریختم. درش را محکم سفت کردم و به اتاق مطالعه برگشتم. همان موقع بود که نقاشی‌اش را نشانم داد و من تپانچه را از کشوی میزش بیرون کشیدم و به او شلیک کردم. درست بین چشم‌هایش. مدت‌ها بود که می‌دانستم دیر یا زود باید چنین کاری کنم.
بارانی و دستکش‌هایم را پوشیدم و زدم بیرون. جلوی پیشخوان کافه‌ای یک فنجان قهوه نوشیدم و بعد بی‌هدف در شهر پرسه زدم. روز نسبتاً سردی بود و باد مرطوبی می‌وزید. روی صندلی پارک نشستم، دستکش‌هایم را درآوردم و به دستانم نگاه کردم. بعد حلقه ازدواجم را درآوردم و داخل جیبم انداختم.
چهار سال زن‌وشوهر بودیم. بارها تهدیدم کرده بود که ترکم می‌کند، اما وقتی فرزندمان را از دست دادیم باز با هم ماندیم. می‌گفت راه نجاتم این است که فرزند دیگری بیاورم. به همین خاطر، گاه‌وبیگاه نرد عشق می‌باختیم، اما نتیجه‌ای نداشت.»