کتاب هیوکا (جلد سوم)

کتاب هیوکا (جلد سوم) نوشته هونوبو یونیزاوا، اعضای باشگاه ادبیات کلاسیک را در آستانه‌ی جشنواره‌ی فرهنگی دبیرستان کامیاما همراهی می‌کند؛ جایی که یک اشتباه در سفارش گلچین باشگاه، برنامه‌ی کوچک چهار دوست را به دردسری مشترک تبدیل کرده است. هوتارو، چیتاندا، ساتوشی و مایاکا باید میان مسئولیت، تفریح و احساس گناه تعادل برقرار کنند. حورا نقی زاده ترجمه این رمان را بر عهده داشته و نشر پیدایش این کتاب را منتشر کرده است. تفاوت برداشت چهار شخصیت از یک گرفتاری، بخش مهمی از کشش ماجرا را شکل می‌دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب هیوکا (جلد سوم)

کتاب هیوکا (جلد سوم) از مجموعه‌ی باشگاه ادبیات کلاسیک، نوشته هونوبو یونیزاوا، ماجرایی مدرسه‌ای را در فضای پرجنب‌وجوش جشنواره‌ی فرهنگی پیش می‌برد. مدرسه فقط محل درس‌خواندن نیست؛ باشگاه‌های هنری، مسابقه‌ها، نمایش‌ها و نشریه‌های دانش‌آموزی، بخش بزرگی از زندگی شخصیت‌ها را می‌سازند. نویسنده روایت اول‌شخص را میان چهار عضو باشگاه جابه‌جا کرده است تا یک موقعیت مشترک از دریچه‌ی ذهن‌های متفاوت دیده شود. چیتاندا نگران دوستانش است و مسئولیت سرگروهی را جدی می‌گیرد. ساتوشی از فعالیت‌های گوناگون انرژی می‌گیرد و حتی دشواری‌ها را فرصتی برای هیجان می‌بیند. هوتارو ترجیح می‌دهد کمترین انرژی ممکن را مصرف کند اما توانایی تحلیلش او را از حاشیه بیرون می‌کشد. مایاکا هم میان سخت‌گیری نسبت به خودش و مسئولیت‌های چندگانه گرفتار است. کنار هم قرارگرفتن این صداها باعث می‌شود ظاهر رفتار شخصیت‌ها همیشه آخرین توضیح درباره‌ی احساسشان نباشد. شوخی‌ها، دلخوری‌های کوچک و برداشت‌های متفاوت دوستان از یکدیگر، فضای رمان را می‌سازند. جشنواره برای هرکدام معنایی جدا دارد و همین تفاوت، رابطه‌ی اعضا را از همراهی صرف در یک باشگاه فراتر می‌برد.
کتاب هیوکا (جلد سوم) در کنار زمینه‌ی معمایی مجموعه، به تجربه‌ی مشارکت در یک کار جمعی توجه دارد. احساس تقصیر، ترس از ناامیدکردن دیگران و دشواری درخواست کمک، در دل تصمیم‌های روزمره آشکار می‌شوند. نویسنده تفاوت میان مسئولیت واقعی و سرزنش‌کردن خود را نیز پیش می‌کشد؛ مایاکا خطا را شخصی می‌بیند اما دوستانش سهم خودشان را نادیده نمی‌گیرند. رابطه‌ی اعضا فقط بر توافق استوار نیست و گاهی شوخی یا سکوت، جای توضیح صریح را می‌گیرد. باشگاه مطالعه‌ی مانگا هم نشان می‌دهد علاقه‌ی مشترک لزوماً به سازگاری آدم‌ها نمی‌انجامد. جزئیاتی مانند بروشور برنامه‌ها، مسیر راهروها و محل دورافتاده‌ی اتاق باشگاه، مدرسه را به محیطی ملموس تبدیل کرده‌اند. این جزئیات فقط برای توصیف نیستند؛ موقعیت مکانی، میزان شناخته‌شدن و مناسبات دانش‌آموزی مستقیماً بر تصمیم‌ها اثر می‌گذارند. خواننده در خلال این فضا، هم تفاوت خلق‌وخوی چهار دوست را دنبال می‌کند و هم می‌بیند یک مسئله‌ی ظاهراً کوچک چگونه نگرانی‌های پنهان هرکدام را آشکار می‌سازد.

خلاصه کتاب هیوکا (جلد سوم)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
جشنواره‌ی فرهنگی کامیاما در آستانه‌ی آغاز است اما چهار عضو باشگاه کلاسیک خواب آسوده‌ای ندارند. کتاب هیوکا (جلد سوم) گرفتاری آن‌ها را از شب پیش از جشنواره دنبال می‌کند: گلچین باشگاه به‌جای ۳۰ نسخه، در ۲۰۰ نسخه آماده شده است. حالا دوستان باید برای فروش نسخه‌ها فکری کنند؛ آن‌هم در اتاقی دورافتاده که کمتر کسی گذرش به آنجا می‌افتد. چیتاندا برای گرفتن اجازه‌ی جابه‌جایی به کمیته‌ی عمومی مراجعه می‌کند. ساتوشی می‌خواهد از طریق شرکت در مسابقه‌ها نام باشگاه را مطرح کند و هوتارو مسئولیت ماندن کنار گلچین‌ها را می‌پذیرد. مایاکا هم باید به فعالیت‌های باشگاه مانگا برسد اما احساس گناه رهایش نمی‌کند. تلاش برای نجات برنامه‌ی باشگاه، هرکدام را با محدودیت‌ها و انتظارهای متفاوتی روبه‌رو می‌سازد.

چرا باید کتاب هیوکا (جلد سوم) را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب هیوکا (جلد سوم) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• جابه‌جایی راوی‌ها امکان مقایسه‌ی برداشت چهار دوست از یک اتفاق مشترک را فراهم می‌کند.
• جزئیات جشنواره، تصویری از فعالیت باشگاه‌ها و مناسبات دانش‌آموزی می‌سازد.
• احساس تقصیر مایاکا، تفاوت اشتباه‌کردن و ناتوانی در بخشیدن خود را پیش می‌کشد.
• تضاد میل به آسودگی هوتارو و تعهد جمعی، موقعیت‌های طنز ایجاد می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب هیوکا (جلد سوم) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های مدرسه‌ای و فضای جشنواره‌های دانش‌آموزی.
• خوانندگان علاقه‌مند به روایت اول‌شخص از دید چند شخصیت.
• نوجوانان علاقه‌مند به داستان‌هایی درباره‌ی دوستی، احساس تقصیر و مسئولیت مشترک.

بخشی از کتاب هیوکا (جلد سوم)

«به‌هرحال خودم هم هنوز نمی‌دانم که باشگاه کلاسیک دقیقاً چه فعالیتی می‌کند. معمولاً وقتی کلمهٔ «کلاسیک» را می‌گوییم، اول همه فکر می‌کنند در زمینهٔ ادبیات کلاسیک فعالیت داریم، ولی هیچ‌کدام از اعضای فعلی باشگاه در آن زمینه مطالعه ندارند. چون مدرسه‌مان دانش‌آموزان ارشدی هم ندارد که قبلاً عضو این باشگاه بوده باشد، هدف اصلی را نمی‌دانیم. ولی شخصاً از وضعیت فعلی باشگاه راضی هستم.
پس جدا از نام‌نویسی، برای بقای باشگاه باید فعالیت داشته باشیم. چون رسماً یکی از باشگاه‌های مدرسه هستیم، بودجه‌ای به ما اختصاص داده شده است که «گلچین» تهیه کنیم. ما هم از این بودجه استفاده کردیم و در نهایت گلچین هیوکا را درست کردیم. در این بین کلی سنگ جلو پایمان افتاد، ولی بالاخره تمامش کردیم.
از فردا که جشنوارهٔ فرهنگی شروع می‌شود، قرار است این گلچین‌ها را بفروشیم.
ولی خب، در اینجا به مشکل خورده‌ایم. برای همین خواهرم درست می‌گفت. از قیافه‌ام تابلو بود که ذهنم درگیر است.
به‌هرحال چون خواهرم قبلاً عضو باشگاه بوده است، می‌داند باشگاه کلاسیک چه فعالیت‌هایی دارد. ولی تا همین چند وقت پیش داخل کشور نبود. وقتی هم که برگشت، دیگر اهمیتی نداشت که درمورد فعالیت‌های باشگاه کلاسیک از او سؤال کنم.
راستش خودم هم از بودن در باشگاه و شرایطم متنفر نبودم. برای همین جای اینکه جواب حرفش را بدهم، فقط گفتم: «اگه باشگاه کلاسیک نفرین‌شده‌ست، چرا یه طلسم بهم نمی‌دی آبجی؟»»