کتاب هیوکا (جلد اول)

کتاب هیوکا (جلد اول) نوشته هونوبو یونیزاوا، ماجرای دانش‌آموزی است که ترجیح می‌دهد انرژی‌اش را صرف هیچ کار غیرضروری نکند، اما عضویت در یک باشگاه مدرسه برنامه‌هایش را به هم می‌ریزد. هوتارو اورکی به درخواست خواهرش به باشگاه ادبیات کلاسیک می‌پیوندد تا جلوی انحلال باشگاه را بگیرد. حضور دختری کنجکاو به نام ارو چیتاندا، همین تصمیم ظاهراً کم‌دردسر را به آغاز چند معما تبدیل می‌کند. حورا نقی زاده مترجم این رمان معمایی است و نشر پیدایش این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب هیوکا (جلد اول)

کتاب هیوکا (جلد اول) اثر هونوبو یونیزاوا، فضای دبیرستان کامیاما را از دریچه‌ی ذهن هوتارو اورکی نشان می‌دهد؛ نوجوانی که برای دورماندن از دردسر، فلسفه‌ی شخصی مشخصی دارد. او کارهای غیرضروری را کنار می‌گذارد و کارهای اجباری را هرچه زودتر تمام می‌کند. روایت اول‌شخص باعث می‌شود فاصله‌ی میان حرف‌های هوتارو و واکنش‌های درونی‌اش به چشم بیاید. او ممکن است در ظاهر همراه دیگران شود، اما در ذهنش مشغول محاسبه‌ی انرژی ازدست‌رفته و پیداکردن راه فرار باشد. همین فاصله، بخشی از طنز رمان را می‌سازد. شوخی‌های ساتوشی فوکوبه، دوست قدیمی هوتارو، نیز سکون دلخواه او را بر هم می‌زند. ساتوشی اطلاعات فراوانی درباره‌ی مدرسه و محیط اطراف دارد، اما دانستن اطلاعات لزوماً به معنای توانایی نتیجه‌گیری نیست. داستان از همین تفاوت میان جمع‌کردن دانسته‌ها و کنار هم گذاشتن نشانه‌ها استفاده می‌کند. معماها در دل اتفاق‌های معمول مدرسه شکل می‌گیرند و جزئیاتی مثل وضعیت یک قفل یا زمان امانت‌گرفتن یک کتاب، ارزش بررسی پیدا می‌کنند.
کتاب هیوکا (جلد اول) در کنار معماهای مدرسه‌ای، برخورد چند خلق‌وخوی متفاوت را دنبال می‌کند. ارو چیتاندا برخلاف ظاهر آرامش، نمی‌تواند از کنار سؤال‌های بی‌پاسخ بگذرد. کنجکاوی او نیرویی است که هوتارو را از تماشاگر ماجرا به کسی تبدیل می‌کند که ناچار است فکر کند و توضیح بدهد. مایاکا ایبارا نیز هنگام حضور در کتابخانه، صراحت و نگاه انتقادی خود را به گفت‌وگوها می‌آورد. شخصیت‌ها صرفاً همراه حل معما نیستند؛ سابقه‌ی آشنایی، شوخی‌ها و برداشت‌هایشان از یکدیگر بر جریان اتفاق‌ها اثر دارد. باشگاه ادبیات کلاسیک هم میان دو وضعیت قرار گرفته است: پناهگاهی برای وقت‌گذرانی و نهادی دانش‌آموزی که باید سنت‌ها و تعهداتش را حفظ کند. آماده‌کردن گلچین برای جشنواره‌ی فرهنگی، این تعارض را ملموس می‌کند. توصیف راهروها، کلاس زمین‌شناسی، صدای تمرین تیم‌های ورزشی و بعدازظهر بارانی کتابخانه، محیطی روزمره می‌سازد که پرسش‌های کوچک در آن جدی می‌شوند. دغدغه‌ی همراه این اتفاق‌ها، تفاوت میان آسوده‌ماندن و پذیرفتن مشارکت است؛ تفاوتی که هوتارو مرتب ناچار به سنجیدن آن می‌شود.

خلاصه کتاب هیوکا (جلد اول)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
هوتارو اورکی پس از ورود به دبیرستان، نامه‌ای از خواهرش توموئه دریافت می‌کند. توموئه از او می‌خواهد عضو باشگاه ادبیات کلاسیک شود تا باشگاهی که زمانی محل فعالیت خودش بوده، منحل نشود. هوتارو درخواست را می‌پذیرد و امیدوار است عضویتش فقط اسمی باشد. حتی تصور داشتن کلاسی خلوت برای استفاده‌ی شخصی، تصمیمش را پذیرفتنی‌تر می‌کند. او هنگام رفتن به محل باشگاه، ارو چیتاندا را درون کلاسی می‌بیند که درش قفل بوده است. چیتاندا کلیدی ندارد و همین ناسازگاری، پرسش‌هایی به وجود می‌آورد. ساتوشی نیز به ماجرا می‌پیوندد و هوتارو برخلاف میلش درگیر بررسی می‌شود. کتاب هیوکا (جلد اول) سپس فعالیت باشگاه را به جست‌وجوی گلچین‌های قدیمی و پرسشی عجیب درباره‌ی امانت‌های منظم یک کتاب می‌کشاند؛ اتفاق‌هایی که خلوت دلخواه هوتارو را هر بار دورتر می‌کنند.

چرا باید کتاب هیوکا (جلد اول) را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب هیوکا (جلد اول) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• معماهای مدرسه‌ای، امکان دنبال‌کردن سرنخ‌ها و سنجیدن فرضیه‌های مختلف را فراهم می‌کنند.
• تک‌گویی‌های ذهنی هوتارو، تضاد میان همراهی ظاهری و مقاومت درونی او را نشان می‌دهند.
• تعامل اعضای باشگاه، تفاوت نقش مشاهده، اطلاعات و استدلال را آشکار می‌کند.
• داستان، کشمکش میان حفظ آسودگی شخصی و پذیرفتن مسئولیت جمعی را پیش می‌کشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب هیوکا (جلد اول) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• نوجوانانی که داستان‌های معمایی در محیط مدرسه را دنبال می‌کنند.
• خوانندگانی که از همراه‌شدن با راوی کم‌حوصله و طنز ذهنی او لذت می‌برند.
• علاقه‌مندانی که کشف علت اتفاق‌های روزمره و رابطه‌ی دوستان هم‌مدرسه‌ای برایشان جذاب است.

بخشی از کتاب هیوکا (جلد اول)

«به‌عنوان خواهر بزرگ‌ترت بگذار به تو که با خیال راحت دانش‌آموز دبیرستانی شده‌ای، نصیحتی بکنم.
عضو باشگاه کلاسیک بشو.
باشگاه کلاسیک یک باشگاه علوم انسانی با سنتی دیرینه در دبیرستان کامیاماست. شاید خودت از قبل این را بدانی، ولی من هم قبلاً عضو این باشگاه بودم.
این را از شخص دیگری شنیده‌ام، ولی به نظر می‌آید باشگاهِ غنی از سنت ما سه سالی می‌شود که دیگر عضو تازه‌ای نگرفته و در حال حاضر هم هیچ عضوی ندارد. اگر امسال هیچ‌کس به باشگاه نپیوندد، منحل می‌شود. به‌عنوان یکی از اعضای سابق باشگاه، اصلاً و ابداً نمی‌توانم چنین چیزی را تحمل کنم.
بااین‌حال در صورتی که در ماه آوریل افراد جدیدی به باشگاه بپیوندند، ورق برمی‌گردد. هوتارو از باشگاه کلاسیک که یادگار جوانی خواهر بزرگ‌ترت است، محافظت کن. در حال حاضر فقط می‌توانی با اسم عضو باشگاه شوی.
علاوه‌براین باشگاه بدی هم نیست. مخصوصاً در پاییز حرف ندارد.
هرچه نباشد کار بهتری هم نداری که انجام بدهی. درست نمی‌گویم؟
هروقت به دهلی نو رسیدم، با تو تماس می‌گیرم.
با عشق،
توموئه»