کتاب یک داستان عاشقانه

«یک داستان عاشقانه» نام رمانی به قلم زهره زاهدی است. زاهدی متولد ۱۳۳۰ تهران و دانش‌آموخته‌ی رشته بانک‌داری از دانشگاه آمریکایی بیروت است. او تاکنون حدود ۱۹ عنوان کتاب ترجمه و منتشر کرده که در حوزه روان‌شناسی عمومی, رمان و زندگی فلاسفه جای می‎گیرند. آثاری چون شوکران شیرین, رنج و عشق و موسیقی, خاک و ملکوت و افلاتون, فروتنی در اوج و گوته. بنفشه رستگار، دختر هنرمند پزشکی خوش‌نام است که مادر خود را هنگام تولد از دست داده‌است. او پدرش را نیز در سال‌های جوانی از دست می‌دهد و برای ادامه تحصیل به انگلستان می‌رود. آنجا احمد را ملاقات می‌کند و این آشنایی به ازدواج می‌انجامد. زندگی جدید با تمام دشواری‌ها آغاز می‌شود. احمد که دانشجوی پزشکی است تخصص خود را در رشته اطفال می‌گیرد و آن دو به ایران بازمی‌گردند. اما بنفشه با تغییرات زیادی در خانواده‌اش رو‌به‌رو می‌شود و خود را تنها احساس می‌کند: احمد دهقان همسایۀ دیوار به دیوار او بود، دانشجوی طب. پسری بود سالم و معقول، بارآمده در خانواده‌ای متوسط و پایبند سنت‌ها. شش سال بود که در لندن درس می‌خواند. تنها زندگی می‌کرد، آلودۀ هیچ چیز نبود، ولخرجی نمی‌کرد، حتی اگر پولی در بساط داشت. در زندگی یک هدف بیشتر نداشت، جبران زحمت‌های خانواده که او را با آبرومندی بزرگ کرده و علی‌رغم وجود دو خواهر دم‌بخت و هزینه‌های آتی جهیزیه و ازدواج آنها، او را با دست تنگ به خارج فرستاده بودند تا پزشک و اسباب سربلندی خانواده شود. شبی، طبق معمول مشغول درس خواندن دیروقت بود، که صدای گریۀ آهسته‌ای را از آپارتمان دیوار به دیوارش شنید. آن را دعوای خانوادگی پنداشت و خود را به نشنیدن زد. اما چند شب بعد دوباره صدای آشنای گریه تمرکز او را بر هم زد، و چند شب بعد هم و چند شب بعد هم. مستأصل شده بود و ناگزیر تصمیم گرفت صاحب گریه را بیابد، بلکه کاری بشود کرد. یافتن او ساده بود. هر روز صبح با کوله‌باری از لوازم نقاشی از آپارتمانش خارج می‌شد و سر شب آرام و بی‌صدا به خانه برمی‌گشت. نه دوستی داشت و نه کسی به دیدنش می‌آمد. از دور داد می‌زد که گمشده دارد، ولی احمد معنی گمشده را نمی‌دانست، او هرگز گمشده‌ای نداشت.