کتاب خدمتگزار بی ادعا

کتاب خدمتگزار بی ادعا (پرچمدار اقتصاد و تولید ملی در دهه‌ی اول انقلاب) نوشته رسول اسحاقیان درچه و زندگی‌نامه‌ی سید مصطفی عالی‌نسب است؛ چهره‌ای که مسیرش از کودکی سخت، کار در بازار و یادگیری حسابداری آغاز می‌شود و به دغدغه‌ی تولید، استقلال اقتصادی و حمایت از مردم می‌رسد. این کتاب را نشر معارف منتشر کرده است. اثر فقط به زندگی شخصی یک فرد نمی‌پردازد؛ بلکه نشان می‌دهد چگونه تصمیم‌های اقتصادی، باورهای دینی و مسئولیت اجتماعی در یک زندگی به هم گره می‌خورند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خدمتگزار بی ادعا اثر رسول اسحاقیان درچه

کتاب خدمتگزار بی ادعا، نوشته‌ی رسول اسحاقیان درچه، زندگی سید مصطفی عالی‌نسب را از سال‌های کودکی در سامرا و تبریز تا ورود او به بازار، کار در کارگاه، آموختن حسابداری و رسیدن به فعالیت‌های بزرگ‌تر اقتصادی دنبال می‌کند. کتاب بر چند محور روشن استوار است؛ فقدان پدر، بیماری مادر، مسئولیت‌پذیری زودهنگام، علاقه به یادگیری و شکل‌گیری این باور که کار و دانش باید در خدمت مردم قرار بگیرد. نویسنده از خلال صحنه‌های خانوادگی، گفت‌وگوهای بازار و تصمیم‌های شغلیْ شخصیتی را ترسیم می‌کند که از دل تنگناها بیرون می‌آید و به‌تدریج نگاهش از تأمین معاش به ساختن و اثرگذاری اجتماعی گسترش پیدا می‌کند.

کتاب خدمتگزار بی ادعا فقط شرح پیشرفت شغلی یک تاجر یا صنعتگر نیست. بخش مهمی از فضای این کتاب به کشمکش میان واردات و تولید، وابستگی و خودکفایی و سود شخصی و منفعت عمومی اختصاص دارد. سید مصطفی عالی‌نسب از بازار تبریز و تهران عبور می‌کند، با بحران مواد اولیه، بی‌اعتمادی به کالای داخلی، رقابت شرکت‌های خارجی و فشارهای سیاسی روبه‌رو می‌شود و درعین‌حال می‌کوشد کیفیت، انصاف و وجدان کاری را حفظ کند. حضور شخصیت‌هایی مانند مادر، همسر، دوستان، بازاریان، روحانیان و رجال سیاسی باعث شده است که اینکتاب فقط بر یک قهرمان متمرکز نماند و تصویری گسترده‌تر از جامعه و اقتصاد آن دوره شکل بگیرد.

کتاب خدمتگزار بی ادعا در کنار خط اصلی زندگی‌نامه به چند مقطع مهم پرداخته است؛ راه‌اندازی کارگاه تولید چراغ، مقابله با انحصار شرکت‌های خارجی، ساخت سماور نفتی در پی بحران فروش نفت و توجه به وضعیت کارگران. این بخش‌ها نشان می‌دهند که دغدغه‌ی اصلی اثر فقط موفقیت فردی نیست؛ بلکه نسبت میان ایمان، تولید، عدالت و استقلال ایران است. این کتاب ۴۱ فصل دارد.

خلاصه کتاب خدمتگزار بی ادعا

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از کتاب را فاش می‌کند!
کتاب از تولد سید مصطفی عالی‌نسب آغاز می‌شود و نشان می‌دهد که او پس از مرگ پدر و بیماری مادر خیلی زود ناچار می‌شود درس را کنار بگذارد و وارد کار شود. او در بازار تبریز شاگردی می‌کند، حسابداری می‌آموزد و سپس برای پیشرفت به تهران می‌رود. تجربه‌ی تجارت و مطالعه نگاه او را تغییر می‌دهد و او را به این نتیجه می‌رساند که ایران بدون تولید مستقل نمی‌شود. از همین‌جا مسیر به‌سمت راه‌اندازی کارگاه، ساخت چراغ و بعد سماور نفتی می‌رود. در ادامه این کتاب بر تلاش این شخصیت برای حفظ تولید داخلی، مقابله با وابستگی اقتصادی و پیوند میان کار، مسئولیت اجتماعی و باور دینی متمرکز است.

چرا باید کتاب خدمتگزار بی ادعا را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب خدمتگزار بی ادعا را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب مسیر شکل‌گیری یک فعال اقتصادی از دل فقر، کار و یادگیری را نشان می‌دهد.
• خواننده با بخشی از پیوند میان بازار، تولید و استقلال اقتصادی در ایران آشنا می‌شود.
• کتاب نشان می‌دهد که تصمیم‌های شغلی چگونه می‌توانند به دغدغه‌های اجتماعی و ملی گره بخورند.
• بخش‌های مربوط به راه‌اندازی کارگاه و حل بحران‌های تولید، تصویری روشن از دشواری‌های کار صنعتی به دست می‌دهد.
• کتاب به موضوع وجدان کاری، انصاف در معامله و توجه به کارگران می‌پردازد.

خواندن کتاب خدمتگزار بی ادعا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب خدمتگزار بی ادعا به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به زندگی‌نامه‌های چهره‌های اثرگذار اقتصادی ایران.
• خوانندگانی که می‌خواهند درباره‌ی نسبت تولید داخلی و استقلال اقتصادی بیشتر بدانند.
• کسانی که به کتاب‌هایی درباره‌ی پشتکار، مسئولیت‌پذیری و رشد از دل سختی‌ها علاقه دارند.
• مخاطبانی که دوست دارند تحولات بازار و صنعت را دنبال کنند.
• خوانندگانی که به شخصیت‌هایی با دغدغه‌ی عدالت، کار و خدمت اجتماعی توجه دارند.

بخشی از کتاب خدمتگزار بی ادعا

«دفتر کارگاه در گرمای دم‌گرفتهٔ ظهر سنگین و پرتنش بود. بر پیشانی مهندس خدادادی عرق نشسته بود. او دستمال سفیدی را، که دیگر همه‌جایش دست‌خورده شده بود، از جیب بیرون کشید و روی صورتش کشید. نگاهش خسته بود، اما عصبانیت از چهره‌اش می‌بارید. با لحنی که خشمش را پنهان نمی‌کرد گفت: «تمام بدبختی‌های ما از همین آدم‌های بی‌مسئولیته! اگه کسی بخواد کار کنه، هرطور شده کارش رو یاد می‌گیره. اما بعضی از این کارگرها... خدا می‌دونه حیفه بهشون مزد داد! بذارین سید مصطفی برگرده، می‌دونم این‌ها رو چی‌کار کنم!»

حاج علی تهرانی، که همیشه آرام‌تر از بقیه بود، دستی به ریش سفیدش کشید و با طمأنینه گفت: «این‌قدر حرص نخور مهندس. امروز پیش از ظهر جلسه‌ای داریم. استاد مصطفی هم می‌آد، آقای طاهری هم هست. استاد خودش گفته این مسئله رو توی جلسه مطرح کنیم. مشکل اینجاست که خیلی از کارگرها بلد نیستن کارشون رو درست انجام بدن و به‌جاش خراب‌کاری می‌کنن.»

لحظه‌ها با سنگینی گذشتند تا اینکه ساعت جلسه فرا رسید.»