کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی ام، گفت و گو)

کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی ام، گفت و گو) نوشته واحد پژوهش انتشارات دومینو، یکی از جلدهای مجموعه‌ای آموزشی است که گفت‌وگو را نه فقط به‌عنوان حرف‌زدن شخصیت‌ها، بلکه به‌عنوان بخشی تعیین‌کننده در پیشبرد روایت بررسی می‌کند. این کتاب که انتشارات دومینو آن را منتشر کرده است، از طبقه‌بندی انواع گفت‌وگو تا نسبت آن با شخصیت، تعارض، ریتم و ساختار صحنه پیش می‌رود و نشان می‌دهد که هر جمله در داستان چه وظیفه‌ای می‌تواند داشته باشد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی ام، گفت و گو)

کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی ام، گفت و گو) نوشته واحد پژوهش انتشارات دومینو، بر یکی از حساس‌ترین بخش‌های نوشتن داستان تمرکز دارد؛ گفت‌وگو. متن از همان پیشگفتار روشن می‌کند که آموزش داستان‌نویسی مجموعه‌ای پراکنده از توصیه‌ها نیست، بلکه دانشی است که باید با نظم، تجزیه، جامع‌نگری، ارتباط‌بخشی و تلفیق تکنیک و درون‌مایه آموخته شود. به همین دلیل، گفت‌وگو در این اثر فقط در حد چند نکته‌ی پراکنده درباره‌ی طبیعی‌نویسی یا لحن باقی نمی‌ماند، بلکه به‌عنوان عنصری بررسی می‌شود که می‌تواند پیرنگ را حرکت دهد، شخصیت را آشکار کند و تنش صحنه را بالا یا پایین ببرد.

کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی ام، گفت و گو) در دل یک مجموعه‌ی بزرگ‌تر قرار گرفته و همین جایگاه به آن هویت آموزشی مشخصی داده است. فهرست کتاب نشان می‌دهد که اثر با دو بخش اصلی پیش می‌رود؛ نخست روش‌های طبقه‌بندی گفت‌وگو در داستان و سپس اصول گفت‌وگونویسی. در بخش اول، گفت‌وگو از زوایای مختلف دسته‌بندی می‌شود؛ از اهمیت داستانی و کارکرد روایی گرفته تا نقش دراماتیک، نوع کنش گفتاری، ساختار، زمان و مکان وقوع، محتوای احساسی، سطح تنش و گستره‌ی روایت. این تنوع نشان می‌دهد که نویسنده فقط به شکل ظاهری دیالوگ توجه ندارد و می‌خواهد جایگاه آن را در کل معماری داستان روشن کند.

کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی ام، گفت و گو) در فصل‌های نمونه‌ای که از آن در دست است، با تعریف هر نوع گفت‌وگو آغاز می‌کند و بعد سراغ کارکرد و اثر آن در صحنه می‌رود. برای مثال، از گفت‌وگوی معرفی، توضیحی، گره‌افکن، محوری و گره‌گشا حرف می‌زند و بعد در فصل‌های دیگر، گفت‌وگو را از منظرهایی مثل فضاسازی، تم‌پردازی، تعلیق‌آفرینی، اعتراف، تهدید، مصالحه، تک‌گویی، گفت‌وگوی تلفنی و گفت‌وگوی درونی بررسی می‌کند. فضای کتاب بیشتر تحلیلی و آموزشی است و سعی دارد ذهن نویسنده را به‌سمت تشخیص دقیق کار هر جمله در داستان ببرد؛ اینکه کدام دیالوگ باید اطلاعات بدهد، کدام باید تعارض بسازد و کدام فقط برای جان‌دادن به جهان روایت به کار بیاید.

خلاصه کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی ام، گفت و گو)

کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی ام، گفت و گو) گفت‌وگو را به‌عنوان یکی از ابزارهای اصلی ساخت داستان بررسی می‌کند. اثر ابتدا توضیح می‌دهد که آموزش داستان‌نویسی باید بر پایه‌ی نظم مفهومی و پیوند میان اجزای روایت پیش برود. سپس در فصل‌های گوناگون، گفت‌وگو را براساس اهمیت داستانی، کارکرد روایی، نقش دراماتیک، نوع کنش گفتاری و ساختار دسته‌بندی می‌کند.

در این مسیر، موضوعاتی مثل گفت‌وگوی معرفی، گفت‌وگوی گره‌افکن، گفت‌وگوی شخصیت‌پرداز، گفت‌وگوی تعلیق‌آفرین، گفت‌وگوی اعترافی، گفت‌وگوی دوطرفه و گفت‌وگوی درونی بررسی می‌شوند. حرف اصلی اثر این است که دیالوگ در داستان فقط وسیله‌ی انتقال حرف نیست، بلکه بخشی از چارچوب روایت است و باید آگاهانه و متناسب با نیاز صحنه نوشته شود.

چرا باید کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی ام، گفت و گو) را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی ام، گفت و گو) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب گفت‌وگو را از چند زاویه‌ی متفاوت بررسی می‌کند و آن را به یک موضوع تک‌بُعدی محدود نمی‌کند.
• خواننده می‌تواند تفاوت میان گفت‌وگوهای معرفی، توضیحی، گره‌افکن، محوری و گره‌گشا را دقیق‌تر تشخیص دهد.
• این اثر نشان می‌دهد که هر دیالوگ در داستان چه کارکردی دارد و چگونه می‌تواند شخصیت، فضا یا پیرنگ را تغییر دهد.
• این کتاب به درک رابطه‌ی گفت‌وگو با تعارض، تعلیق، ریتم و ضرباهنگ صحنه کمک می‌کند.
• طرح موضوعاتی مثل گفت‌وگوی تلفنی، مکتوب و درونی، دامنه‌ی استفاده از دیالوگ را گسترده‌تر نشان می‌دهد.
• چیدمان فصل‌ها برای کسانی مفید است که می‌خواهند به‌جای حفظ نکته‌های پراکنده، تصویری دسته‌بندی‌شده از گفت‌وگونویسی داشته باشند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی ام، گفت و گو) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌نویسی که می‌خواهند گفت‌وگو را دقیق‌تر و هدفمندتر بنویسند.
• نویسندگانی که در نوشتن دیالوگ میان انتقال اطلاعات و حفظ کشش صحنه دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
• کسانی که می‌خواهند رابطه‌ی گفت‌وگو با شخصیت‌پردازی، پیرنگ و تعارض را بهتر بفهمند.
• مخاطبانی که به مطالعه‌ی دسته‌بندی‌ها و تحلیل جزئیات فنی داستان علاقه دارند.
• هنرجویانی که به‌دنبال شناخت تفاوت انواع گفت‌وگو در موقعیت‌های مختلف داستانی هستند.