کتاب آتش ها در آینه

کتاب آتش ها در آینه (Fires in the mirror) نوشته آنا دیویر اسمیت و ترجمه مهتاب پویامنش است و نشر افراز در سال ۱۴۰۴ آن را منتشر کرده است. این نمایشنامه‌ی مستند از گفت‌وگوهای واقعی شکل گرفته و تنش‌های نژادی، مذهبی و اجتماعی را در محله‌ای از بروکلین روایت می‌کند. موضوع مهم فقط خودِ حادثه نیست، بلکه شیوه‌ای است که آدم‌ها با زبان، مکث، تردید و خاطره، هویت و فاصله‌ی میان خود و دیگری را آشکار می‌کنند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آتش ها در آینه اثر آنا دیویر اسمیت

کتاب آتش ها در آینه، نوشته‌ی آنا دیویر اسمیت، نمایشنامه‌ای مستند است که بر پایه‌ی مصاحبه با افراد گوناگون شکل گرفته است؛ از ساکنان کراون هایتس و فعالان اجتماعی گرفته تا روحانیان، هنرمندان و اعضای دو جامعه‌ای که در بحران حضور داشته‌اند. کتاب با یک حادثه‌ی واقعی در بروکلین آغاز می‌شود؛ تصادفی که به مرگ یک کودک سیاه‌پوست می‌انجامد و خیلی زود به خشمی جمعی، درگیری خیابانی و شکافی عمیق‌ میان سیاه‌پوستان و یهودیان حسیدی دامن می‌زند. بااین‌حال تمرکز اثر فقط بر بازسازی یک حادثه نیست، بلکه بر این است که هر گروه و هر فرد چگونه واقعه را می‌بیند، تعریف می‌کند و آن را در زبان خود حمل می‌کند.

کتاب آتش ها در آینه به‌جای روایت‌ یک‌دست و خطی، از قطعه‌های کوتاه و پی‌درپی ساخته شده است. هر قطعه صدای یک شخصیت را به صحنه می‌آورد و از خلال لحن، واژه‌گزینی، مکث‌ها و حتی لغزش‌های گفتاری، تصویری از موقعیت اجتماعی و ذهنی او می‌سازد. در کنار متن نمایشنامه، مقدمه‌ی نویسنده و مقدمه‌ی مترجم نیز چشم‌اندازی روشن از شیوه‌ی کار اثر ارائه می‌دهند: اینکه گفتار فقط وسیله‌ی انتقال خبر نیست، بلکه نشانه‌ای از هویت، حافظه، ترس، خشم و میل به دیده‌شدن است. همین ویژگی باعث می‌شود کتاب هم‌زمان درباره‌ی نژاد، مذهب، رسانه، قدرت، هم‌دلی و امکان گفت‌وگو باشد.

کتاب آتش ها در آینه فضایی چندصدایی دارد و این چندصدایی مهم‌ترین ویژگی آن است. هیچ صدایی به‌تنهایی نماینده‌ی تمام حقیقت نیست و آنا دیویر اسمیت تلاش نمی‌کند یک داوری نهایی کند. خواننده با مجموعه‌ای از نگاه‌های متضاد، تجربه‌های زیسته و تعبیرهای گاه ناسازگار روبه‌رو می‌شود. نتیجه متنی است که هم به تئاتر نزدیک است هم به ثبت یک لحظه‌ی بحرانی در زندگی جمعی؛ لحظه‌ای که در آن، زبان آدم‌ها از خودِ حادثه کم‌اهمیت‌تر نیست.

خلاصه کتاب آتش ها در آینه

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از نمایشنامه‌ را فاش می‌کند!
کتاب آتش ها در آینه با یک تصادف مرگ‌بار در کراون هایتس شروع می‌شود؛ جایی که مرگ یک کودک سیاه‌پوستْ خشم فروخورده‌ی محله را آشکار می‌کند و درگیری میان سیاه‌پوستان و یهودیان حسیدی را بسط می‌دهد. آنا دیویر اسمیت به‌جای دنبال‌کردن یک قهرمان یا یک خط داستانی واحد، به‌سراغ آدم‌های مختلف می‌رود: پدر داغ‌دار، فعال سیاسی، خاخام، نوجوان، استاد دانشگاه و ساکنان محله. هرکدام از این صداها بخشی از ماجرا را روشن می‌کنند و نشان می‌دهند که بحران فقط از یک حادثه ناشی نمی‌شود و با سوءظن، تبعیض، ترس و ناتوانی در شنیدن دیگری تغذیه می‌شود.

چرا باید کتاب آتش ها در آینه را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب آتش ها در آینه را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب یک بحران اجتماعی را از زاویه‌‌دیدهای متفاوت روایت می‌کند و امکان مقایسه‌ی صداهای مختلف را فراهم می‌کند.
• خواننده درمی‌یابد که چگونه زبان، لحن و مکث‌های گفتاری بخشی از هویت و موقعیت آدم‌ها را آشکار می‌کنند.
• این اثر برای فهم پیوند میان نژاد، مذهب، رسانه و خشونت جمعی قابل‌توجه است.
• کتاب نشان می‌دهد که یک حادثه‌ی عمومی در حافظه و در میان افراد مختلف به شکل‌های متفاوت ثبت می‌شود.
• خواندن این کتاب برای کسانی که به تئاتر مبتنی‌بر گفت‌وگو و شخصیت‌پردازی از راه صدا علاقه دارند، مفید است.

خواندن کتاب آتش ها در آینه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب آتش ها در آینه به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به نمایشنامه‌های مستند که بر پایه‌ی گفت‌وگوهای واقعی و صداهای متعدد شکل گرفته‌اند.
• خوانندگانی که می‌خواهند درباره‌ی تنش‌های نژادی، مذهبی و اجتماعی در یک موقعیت بحرانی بیشتر بدانند.
• دانشجویان و پژوهشگران تئاتر که به رابطه‌ی اجرا، گفتار و هویت توجه دارند.
• مخاطبانی که از متن‌های شخصیت‌محور و چندصدایی لذت می‌برند.
• کسانی که می‌خواهند بدانند چگونه یک واقعه‌ی جمعی از خلال روایت‌های متضاد فهم می‌شود.

درباره آنا دیویر اسمیت

آنا دیویر اسمیت بازیگر، نمایشنامه‌نویس، مدرس و خالق مجموعه‌ی تحسین‌شده‌ی «در جاده» است؛ پروژه‌ای که بر پایه‌ی گفت‌وگوها و مصاحبه‌های او با گروه‌های گوناگون در جوامعِ درگیر بحران شکل گرفته است. آثار او جوایز و افتخارات متعددی را برایش به ارمغان آورده‌اند، از جمله مدال ملی علوم انسانی که از سوی رئیس‌جمهور باراک اوباما به او اعطا شد، دو جایزه‌ی اوبی و نامزدی یک جایزه‌ی پولیتزر و دو جایزه‌ی تونی. او در سینما و تلویزیون نیز حضوری پررنگ داشته و در آثاری چون فیلادلفیا، بال غربی، سیاه‌گونه و پرستار جکی ایفای نقش کرده است. آنا دیویر اسمیت استاد بخش هنر و سیاست عمومی در دانشگاه نیویورک است و مدیریت مؤسسه‌ی گفت‌وگوی هنری و مدنی این دانشگاه را نیز بر عهده دارد. او در سال ۲۰۱۹، به عضویت آکادمی هنر و علوم آمریکا درآمد.

بخشی از کتاب آتش ها در آینه

«۹:۳۰ صبح. سه شنبه، ۱۲ نوامبر ۱۹۹۱. خانه بزرگی در خیابان پرِزیدِنت در کراون هایتس. فقط نورِ طبیعی، نه نورِ خیلی زیاد. چوبِ تیره. یک اتاقِ ناهارخوریِ تاریک‌نما با یک میزِ بزرگِ بیست نفره. خاخام در بالای میز نشسته. چیزهای زیادی روی میز است. او لباسِ حسیدی، فِدورای سیاه و ژاکت مشکی پوشیده و عینک مطالعه به چشم دارد. در حینِ صحبت کردن، کمی دورِ میکروفون ضبطِ صوت که جلوی او روی میز قرار دارد جابه‌جا می‌شود. مبلمان در اتاق ناهارخوری در بیشترِ موارد، از جمله صندلی او، بسیار قدیمی و چوبی است. آنجا کودکانی هستند که آرام در اتاق دیگری بازی می‌کنند، و افرادی مکرراً داخل و خارج می‌شوند، اما همیشه با زمزمه و با احتیاط راه می‌روند تا سروصدا ایجاد نکنند، مگر اینکه مستقیماً با او صحبت کنند. بچه‌ها در یک لحظه آمدند و به من خیره شدند.»