کتاب جدال با جنگل

کتاب جدال با جنگل (!Lost) نوشته تری لین جانسون و ترجمه مهسا خراسانی، ماجرای گم‌شدن دو نوجوان در جنگل‌های بارانی کاستاریکاست؛ جایی که دانسته‌های پراکنده، ترس‌های واقعی و تصمیم‌های لحظه‌ای به مسئله‌ای حیاتی تبدیل می‌شوند. این داستان فقط یک ماجرای بقا را دنبال نمی‌کند، بلکه نشان می‌دهد اضطراب، شجاعت و همکاری در موقعیت‌های سخت چه شکلی پیدا می‌کنند. این کتاب را نشر هیرمند منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب جدال با جنگل

کتاب جدال با جنگل نوشته‌ی تری لین جانسون داستانی ماجراجویانه و پرتنش درباره‌ی بقا در طبیعت است که محور آن بر دو نوجوان به نام‌های کارتر و آنا می‌چرخد. کارتر پسری است که ذهنش پر از اطلاعات مربوط به پرندگان، جانوران و خطرهای محیطی است و در عین‌ حال با حملات پانیک دست‌وپنجه نرم می‌کند. همین ویژگی باعث می‌شود روایت فقط درباره‌ی گم‌شدن در جنگل نباشد، بلکه به برخورد یک ذهن مضطرب با موقعیتی واقعی و بی‌رحم هم تبدیل شود.

کتاب از همان فصل‌های آغازین، تعادلی میان هیجان، اطلاعات طبیعی و رابطه‌ی میان دو شخصیت اصلی می‌سازد. آنا جسور، عجول و اهل عمل است و کارتر محتاط، دقیق و وابسته به دانسته‌هایش. برخورد این دو خلق‌وخو، مسیر داستان را پیش می‌برد و باعث می‌شود مسئله‌ی بقا فقط به زور بازو یا شانس محدود نماند. در طول روایت، جانوران، گیاهان، رطوبت، تاریکی، گرسنگی و ترس، هر کدام نقش مستقلی پیدا می‌کنند. تری لین جانسون جزئیات محیط را طوری وارد داستان کرده که حس سرگردانی و فشار لحظه‌به‌لحظه حفظ شود، بی‌آنکه متن از حرکت بیفتد.

کتاب جدال با جنگل در کنار ماجرای اصلی، به موضوع مهم‌تری هم پرداخته است: تفاوت میان ترسو بودن و شجاع بودن. کارتر بارها می‌ترسد، اما ناچار است فکر کند، تصمیم بگیرد و ادامه دهد. همین نکته به داستان بُعدی فراتر از یک ماجرای حادثه‌ای می‌دهد.

خلاصه داستان جدال با جنگل

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کارتر، پسری ۱۱ ساله و علاقه‌مند به پرنده‌ها، در سفر خانوادگی به کاستاریکا همراه آنا وارد مسیری فرعی در جنگل می‌شود. کنجکاوی، دنبال‌کردن یک پرنده‌ی کمیاب و ترس ناگهانی از میمون‌های زوزه‌کش باعث می‌شود آن‌ها از مسیر اصلی دور شوند و راه بازگشت را گم کنند. از این‌جا به بعد، داستان به زنجیره‌ای از تصمیم‌های سخت تبدیل می‌شود: پیدا کردن آب، ساختن سرپناه، روبه‌رو شدن با جانوران، تحمل درد و خستگی و حفظ آرامش در دل محیطی ناشناخته. در این میان، دانسته‌های کارتر و جسارت آنا کم‌کم به مکمل هم تبدیل می‌شود و مسیر نجات را شکل می‌دهد.

چرا باید کتاب جدال با جنگل را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب جدال با جنگل را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب ماجرای بقا را با مسئله‌ی اضطراب و کنترل ترس پیوند می‌دهد و فقط به خطرهای بیرونی محدود نمی‌ماند.
• خواننده با جزئیات زیادی از محیط جنگل، جانوران و دشواری‌های زنده‌ماندن در طبیعت روبه‌رو می‌شود.
• رابطه‌ی کارتر و آنا نشان می‌دهد دانش، احتیاط، جسارت و همکاری چطور می‌توانند کنار هم معنا پیدا کنند.
• داستان ریتمی پرحادثه دارد و موقعیت‌های پیاپی آن، حس تعلیق را حفظ می‌کند.

خواندن کتاب جدال با جنگل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب جدال با جنگل به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های ماجراجویانه‌ای که در طبیعت و موقعیت‌های بقا می‌گذرند.
• خوانندگانی که به روایت‌های شخصیت‌محور با قهرمان نوجوان علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند داستانی درباره‌ی غلبه بر ترس، اضطراب و ناتوانی ظاهری بخوانند.
• مخاطبانی که از فضاهای پرتنش، مسیرهای ناشناخته و خطرهای پی‌درپی لذت می‌برند.
• علاقه‌مندان به داستان‌هایی که در آن اطلاعات مربوط به جانوران و طبیعت در دل ماجرا حضور دارد.

بخشی از کتاب جدال با جنگل

«خبرنگار پرسید: "کارتر به من بگو چطوری بعد از گم شدن در آن جنگل بارانی، نجات پیدا کردی؟" گزینهٔ ضبط را روی گوشی همراهش لمس کرد.

شروع کردم به چرخیدن روی چهارپایهٔ چرخ‌دار و بازوهایم را مثل کرکس کالیفرنیایی باز کردم یا شاید بهتر است بگویم مثل قوی شیپورچی. این دو پرنده بزرگ‌ترین پرنده‌های آمریکای شمالی هستند.

پرسیدم: "با آنا حرف زدید؟"

خبرنگار پاسخ داد: "قرار است فردا ببینمش." آستین‌هایش را بالا زد و از جیب پیراهنش یک دفترچه و یک خودکار بیرون آورد و ادامه داد: "می‌خواهم اتفاقاتی را که در کاستاریکا افتاد، از زبان تو بشنوم. این مصاحبه را برای کتابی می‌خواهم که دارم می‌نویسم. اسمش 'خاطرات نجات‌یافته‌ها' است. کتابی دربارهٔ بچه‌هایی مثل خودت که توانسته‌اند در شرایط بسیار خطرناک زنده بمانند. تو از آنا کوچک‌تری. فقط یازده سالت است، درست است؟"

"آره..." صدای جیغی از پشت سرم باعث شد از جایم بپرم. اما چیز مهمی نبود؛ یکی از بچه‌های کوچکی بود که مامان ازشان نگهداری می‌کرد.»