کتاب جدال با جنگل

کتاب جدال با جنگل نوشته تری لین جانسون و ترجمه مهسا خراسانی، ماجرای گم‌شدن دو نوجوان در جنگل‌های بارانی کاستاریکاست؛ جایی که دانسته‌های پراکنده، ترس‌های واقعی و تصمیم‌های لحظه‌ای به مسئله‌ای حیاتی تبدیل می‌شوند. این کتاب فقط یک ماجرای بقا را دنبال نمی‌کند، بلکه نشان می‌دهد اضطراب، شجاعت و همکاری در موقعیت‌های سخت چه شکلی پیدا می‌کنند. این کتاب را نشر هیرمند منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب جدال با جنگل

کتاب جدال با جنگل نوشته تری لین جانسون داستانی ماجراجویانه و پرتنش درباره‌ی بقا در طبیعت است که محور آن بر دو نوجوان به نام‌های کارتر و آنا می‌چرخد. کارتر پسری است که ذهنش پر از اطلاعات مربوط به پرندگان، جانوران و خطرهای محیطی است و درعین‌حال با حملات پانیک دست‌وپنجه نرم می‌کند. همین ویژگی باعث می‌شود روایت فقط درباره‌ی گم‌شدن در جنگل نباشد، بلکه به برخورد یک ذهن مضطرب با موقعیتی واقعی و بی‌رحم هم تبدیل شود. فضای جنگل در این کتاب فقط پس‌زمینه نیست؛ خودش به‌نوعی نیرویی زنده است که هم تهدید می‌کند و هم راه نجات را در دل خود پنهان نگه می‌دارد.
کتاب جدال با جنگل از همان فصل‌های آغازین، تعادل جالبی میان هیجان، اطلاعات طبیعی و رابطه‌ی میان دو شخصیت اصلی می‌سازد. آنا جسور، عجول و اهل عمل است و کارتر محتاط، دقیق و وابسته به دانسته‌هایش. برخورد این دو خلق‌وخو، مسیر داستان را پیش می‌برد و باعث می‌شود مسئله‌ی بقا فقط به زور بازو یا شانس محدود نماند. در طول روایت، جانوران، گیاهان، رطوبت، تاریکی، گرسنگی و ترس، هرکدام نقش مستقلی پیدا می‌کنند. نویسنده جزئیات محیط را طوری وارد داستان کرده که حس سرگردانی و فشار لحظه‌به‌لحظه حفظ شود، بی‌آنکه متن از حرکت بیفتد.
کتاب جدال با جنگل در کنار ماجرای اصلی، به موضوع مهم‌تری هم پرداخته است: تفاوت میان ترسو بودن و شجاع بودن. کارتر بارها می‌ترسد، اما ناچار است فکر کند، تصمیم بگیرد و ادامه دهد. همین نکته به داستان بُعدی فراتر از یک ماجرای حادثه‌ای می‌دهد. در پایان کتاب هم بخشی از توضیحات نویسنده و فهرستی از وسایل ضروری برای شرایط بحرانی آمده که پیوند میان داستان و مسئله‌ی آمادگی در موقعیت‌های خطرناک را روشن‌تر می‌کند.

خلاصه کتاب جدال با جنگل

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کارتر، پسری ۱۱ ساله و علاقه‌مند به پرنده‌ها، در سفر خانوادگی به کاستاریکا همراه آنا وارد مسیری فرعی در جنگل می‌شود. کنجکاوی، دنبال‌کردن یک پرنده‌ی کمیاب و ترس ناگهانی از میمون‌های زوزه‌کش باعث می‌شود آن‌ها از مسیر اصلی دور شوند و راه بازگشت را گم کنند. از آنجا به بعد، داستان به زنجیره‌ای از تصمیم‌های سخت تبدیل می‌شود: پیدا کردن آب، ساختن سرپناه، روبه‌رو شدن با جانوران، تحمل درد و خستگی و حفظ آرامش در دل محیطی ناشناخته. در این میان، دانسته‌های کارتر و جسارت آنا کم‌کم به مکمل هم تبدیل می‌شود و مسیر نجات را شکل می‌دهد.

چرا باید کتاب جدال با جنگل را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب جدال با جنگل را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب ماجرای بقا را با مسئله‌ی اضطراب و کنترل ترس پیوند می‌دهد و فقط به خطرهای بیرونی محدود نمی‌ماند.
• خواننده با جزئیات زیادی از محیط جنگل، جانوران و دشواری‌های زنده‌ماندن در طبیعت روبه‌رو می‌شود.
• رابطه‌ی کارتر و آنا نشان می‌دهد دانش، احتیاط، جسارت و همکاری چطور می‌توانند کنار هم معنا پیدا کنند.
• داستان ریتمی پرحادثه دارد و موقعیت‌های پیاپی آن، حس تعلیق را حفظ می‌کند.
• بخش پایانی کتاب، ایده‌ی آمادگی در شرایط بحرانی را از دل داستان بیرون می‌آورد و آن را ملموس‌تر می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب جدال با جنگل به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های ماجراجویانه‌ای که در طبیعت و موقعیت‌های بقا می‌گذرند.
• خوانندگانی که به روایت‌های شخصیت‌محور با قهرمان نوجوان علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند داستانی درباره‌ی غلبه بر ترس، اضطراب و ناتوانی ظاهری بخوانند.
• مخاطبانی که از فضاهای پرتنش، مسیرهای ناشناخته و خطرهای پی‌درپی لذت می‌برند.
• علاقه‌مندان به داستان‌هایی که در آن اطلاعات مربوط به جانوران و طبیعت در دل ماجرا حضور دارد.

بخشی از کتاب جدال با جنگل

«گفتم: «باید بایستیم.» ترس داشت تمام وجودم را دربر می‌گرفت: «وقتی گم می‌شوی باید همان‌جا که هستی بایستی. الف. ی.سین. ت: یعنی ایست، یادآوری، سؤال و تفکر. مسلماً مادر و پدرهایمان دنبال‌مان می‌گردند.» سعی می‌کردم خودم را آرام کنم یا آنا را؟ «اگر همین‌جا بمانیم، احتمال دارد بتوانند پیدایمان کنند.»
آنا مخالف بود: «اصلاً‌وابداً. ما وسط جنگلیم. محال است اینجا پیدایمان کنند. تا وقتی هوا روشن است و می‌توانیم جلوی پایمان را ببینیم باید برویم جلو.» موهایش را که باز شده بود، از پشت گردنش کنار زد. «من از تو بزرگ‌ترم. پس من باید تصمیم بگیرم و الان هم تشنه‌ام. باید سعی کنیم دوباره آن آبشار را پیدا کنیم.»
گفتم: «آنا، به من گوش کن.»
آنا که پیشانی‌اش را با ناراحتی می‌مالید، گفت: «فقط دلم می‌خواهد برگردم به هتل.»
دستش را گذاشت کنار دهانش و فریاد زد: «هی! کسی اینجا نیست؟ صدای‌مان را می‌شنوید؟ ما اینجاییم!»
من هم داد زدم: «سلااااااام!»
یک لحظه گوش کردیم، اما هیچ پاسخی نشنیدیم.
گرما و رطوبت مثل ضربان نبضِ یک موجود زنده بود. انگار می‌توانستی لمسش کنی. به‌خاطر آن‌همه دویدن سر تا پا خیس عرق شده بودیم. خوشحال بودم که پیراهنِ آستین بلندم نمی‌گذاشت شاخه‌ها بدنم را خراش دهند، اما آستین‌ها به دست‌هایم و شلوارم هم به پاهایم چسبیده بود.»