کتاب دختران سرهنگ مرحوم

داستان «دختران سرهنگ مرحوم» از مجموعه هزارویک آسنی انتشارات سولار، اثر کاترین منسفیلد (۱۹۲۳-۱۸۸۸) است. کاترین مَنسفیلد در سال ۱۸۸۸ در وِلینگتونِ نیوزلند به دنیا آمد. در سال ۱۹۰۶ اولین نوشته‌های خود را که قطعات کوتاه ادبی بودند در یک نشریهٔ استرالیایی منتشر کرد. در ۱۹۱۱، با جان میدلتون موری آشنا شد و در فصل‌نامهٔ ادبی آوانگارد او، به نام «آهنگ»، داستان چاپ کرد. در ۱۹۱۸ با او ازدواج کرد.منسفیلد در اوج جوانی به سل مبتلا شد و در سال ۱۹۲۵ در ۳۷ سالگی درگذشت. مَنسفیلد از کوتاه‌نویسانِ مشهورِ عصر خود است و علاوه بر مجموعه‌داستان‌هایی که از او به چاپ رسیده، مجموعه اشعارش هم که همسرش آن‌ها را جمع‌آوری کرده در ۱۹۲۳ منتشر شده است. منسفیلد با طمأنینه و ظرافتی خاص، تک‌گویی درونی شخصیت‌ها را با دیدگاه‌های خود در مقام مؤلف ـ راوی اثر در هم می‌آمیزد و آن‌ها را با حداقل کنش از جانب شخصیت‌ها ترکیب می‌کند تا به تأثیرگذاری مضاعفی دست یابد. او در آغاز داستان‌های خود اغلب خواننده را بلافاصله درگیرِ موقعیتی دراماتیک می‌کند.‌ همین ناگهانی‌بودن ویژگی پایان‌بندی بسیاری از داستان‌هایش هم هست. در داستان‌های مَنسفیلد گاه تخیلی کودکانه و رها یافت می‌شود که به سبک او لطف خاصی می‌بخشد. آثار مَنسفیلد با حسی از ناامیدی در خاطر می‌مانند یا زنده می‌شوند، اما این یأسِ عمیق را طراوت و رنگارنگی سبک نویسنده کم‌اثر ساخته است. داستان‌هایش به‌لحاظِ ذهنی بودن و فشردگی‌شان، و گاه نثر آهنگینشان و عبارات موتیف‌مانندی که جابه‌جا در آن‌ها تکرار می‌شود، گاه به اشعاری تغزلی یا روایی پهلو می‌زنند، اشعاری بلند در ستایش طبیعت و تلاش انسان برای گریز از تقدیر ظالمانه‌ای که بر زندگی‌اش سایه افکنده. بخش کوتاهی از کتاب: ...در گورستان، هنگامی‌که تابوت را پایین آوردند، ژوزفین از فکر این‌که او و کنستانتیا این کار را بدون اجازهٔ پدر انجام داده‌اند، برای لحظه‌ای دچار ترس مطلق شده بود. وقتی پدر بفهمد چه می‌گوید؟ چرا که دیر یا زود می‌فهمید. همیشه همین‌طور بود. «دفن. شما دو تا دختر مرا دفن کردید!» صدای کوبش عصایش را شنید. اوه، باید چه می‌گفتند؟ چه عذری می‌شد آورد؟ چه سنگدلی هولناکی به نظر می‌رسید. چه سوءاستفادهٔ شنیعی از یک شخص، آن هم تنها به این‌خاطر که اکنون ناتوان بود.