کتاب نظریه پشت مدرنیسم (مجموعه مقالات طنز دروبر علوم اجتماعی)

«نظریه پشت مدرنیسم (مجموعه مقالات طنز دروبر علوم اجتماعی)» به کوشش دکتر میلاد ملاعبدالوهاب (-۱۳۵۸) منتشر‌شده‌است. این اثر همان گونه که از نامش پیداست مجموعه‌ای از مقاللات طنز جامعه‌شناسی است. دکتر ملاعبدالوهاب در مقدمه می‌نویسد که این اثر حاصل تلاشی منقطع برای شکستن برخی از بت‌های عرصه جامعه‌شناسی همچون بت «روش» و بت «نظریه» است اما: نکوشیده‌ایم در پایان تلاش خود، تبر را رها کنیم و یا بر دوش بت بزرگ‌تری بگذاریم. بدین معنا که قصد نداشته‌ایم علوم اجتماعی مدرن را به‌وسیله علوم اجتماعی پست‌مدرن مورد تبر قرار دهیم، یا مثلاً لیبرالیسم را با سوسیالیسم نقد کنیم. بلکه کوشیده‌ایم اگر نمی‌توانیم همه بت‌های نظریه و روش را بشکنیم، لااقل یک خط و خشی بر آن‌ها بیندازیم که ناتوانی آن‌ها را به چشم دیگران آید. چرا که از نظر ما پست‌مدرنیسم، نفی و حتی نقد مدرنیسم نیست، بلکه ادامه آن و در واقع رفع و رجوع عیب‌های ظاهری آن به منظور ادامه کار است (همچنان‌که فیلسوف اجتماعی چون هابرماس، در کار پروژه تکمیل «مدرنیته ناتمام» است). به زعم ما، عبور از مدرنیته و رجوع به پست‌مدرنیسم، با تمام دست‌آوردهایش، حکایت افتادن از چاه به چاله است. لذا کوشیده‌ایم تحت لوای عنوان «پُشت‌مدرنیسم» با احتیاط کامل به هردو این مراحل تطورات تاریخی تفکر غرب پشت کنیم و به دنبال راه چاره جدیدی باشیم. البته راه چاره‌ای نشان نداده‌ایم ـ که نه پروژه سهلی می‌تواند باشد، نه پروسه سریعی ـ و درباره امکان آن نیز نمی‌توانیم چیزی بگویم؛ بلکه کوشیده‌ایم تا صرفاً با بطلان راه‌های دیگر از طریق استفاده از طنز، ضرورت راه‌های جدید دیگری را به باور آن‌ها که به‌تازگی به مطالعه این سیر تاریخی و صورت‌های نظری در علوم اجتماعی روی آورده‌اند، نشان دهیم. چرا که به تعبیر ویلفردو پاره‌تو، اقتصاددان و جامعه‌شناس کلاسیک ایتالیایی: «طنز همیشه سلاح اقلیت است. اکثریت مردم از ابلهان و نیز شیادانند. برای همین شخص باید با زور آن‌ها را سر جای‌شان بنشاند و در دوران انتقالی که هنوز چنین کاری امکان‌پذیر نیست، تنها کاری که برای‌مان باقی می‌ماند، خندیدن به بلاهت‌ها و شیادی‌های‌شان است».