کتاب ماه روی آب

کتاب ماه روی آب نوشته‌ی سامانتا سوتو یامبائو با ترجمه‌ی شقایق تک‌فلاح داستان امانت‌فروشی عجیبی در دل توکیو است که به‌جای طلا و جواهر، «انتخاب‌ها» و «پشیمانی‌ها» را معامله می‌کند. محور روایت، هانا ایشیکاوا و پدرش توشیو هستند که نسل‌اندرنسل نگهبان این مغازه بوده‌اند و با دنیایی سروکار دارند که پشت یک رستوران رامن پنهان شده است. در این داستان، مرز میان گذشته و آینده، رؤیا و واقعیت و سرنوشت و اختیار به‌تدریج جابه‌جا می‌شود و پای شخصیت‌هایی مثل تاکیدا ایزومی و میناتوزاکی کی‌شین هم به ماجرا باز می‌شود. نشر دانش‌آفرین آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ماه روی آب

کتاب ماه روی آب داستانی فانتزی، احساسی و پر از جزئیات درباره‌ی بهایی است که انسان‌ها برای «انتخاب‌هایشان» می‌پردازند. سامانتا سوتو یامبائو در این کتاب، توکیوی امروزی را با لایه‌ای نامرئی از جادو و قوانین پنهان ترکیب کرده است؛ جایی که در پشت صف طولانی یک رستوران رامن، امانت‌فروشی کوچکی پنهان شده که هیچ تابلویی ندارد و فقط کسانی آن را پیدا می‌کنند که چیزی برای رهاکردن دارند. کتاب ماه روی آب در چند بخش و فصل پی‌درپی پیش می‌رود و از همان ابتدا با فصل‌هایی مثل «امانت‌فروشی شایدها و اگرها»، «آخرین مراجعه‌کننده‌ی ایشیکاوا توشیو» و «کرایه‌ی اتوبوس» نشان می‌دهد که تمرکزش روی لحظه‌های سرنوشت‌ساز زندگی آدم‌هاست؛ لحظه‌هایی که می‌توانستند همه‌چیز را عوض کنند. در این میان، توشیو به‌عنوان امانت‌فروش، انتخاب‌های سنگین مشتریان را به شکل پرنده‌هایی نورانی در قفس‌ها نگه می‌دارد و هانا، دختر او، قرار است وارث این مسئولیت و قوانین سخت آن باشد. در ادامه‌ی کتاب ماه روی آب، با گذشته‌ی شخصیت‌ها، قوانین مرموز امانت‌فروشی، موجودات هراس‌انگیزی مثل شییکوین‌ها و همچنین جهان پشت درِ مغازه آشنا می‌شویم؛ جهانی که تبعید به آن، بدترین مجازات به‌شمار می‌آید. حضور میناتوزاکی کی‌شین، فیزیک‌دانی که با شیر یا خط سر از این مغازه درآورده، لایه‌ای تازه به داستان اضافه می‌کند و پیوندی میان علم، سرنوشت و جادوی انتخاب‌ها می‌سازد.

خلاصه داستان ماه روی آب

در ماه روی آب، هانا ایشیکاوا در آستانه‌ی تحویل‌گرفتن امانت‌فروشی خانوادگی است؛ مغازه‌ای مخفی در محله‌ی آساکوسا که به‌جای اشیای قیمتی، «انتخاب‌ها» و «پشیمانی‌ها» را می‌خرد و در ازای آن‌ها جعبه‌های چای سبز می‌دهد. توشیو، پدر هانا، سال‌هاست انتخاب‌های رهاشده‌ی مشتریان را به شکل پرنده‌های نورانی در گاوصندوقی جادویی نگه می‌دارد و در عین حال بر قانون اصلی این شغل پافشاری کرده است: فراموشی. با ورود تاکیدا ایزومی، زنی میانسال که تصمیمی قدیمی درباره‌ی عشق و زندگی مشترکش را گرو می‌گذارد، و سپس ناپدیدشدن یک انتخاب بسیار درخشان، تعادل این جهان پنهان به‌هم می‌خورد. هم‌زمان، میناتوزاکی کی‌شین، فیزیک‌دان مهمان در ژاپن، به‌طور تصادفی به‌جای رستوران رامن وارد امانت‌فروشی می‌شود و پای دنیای «علم» به دنیای «انتخاب‌های جادویی» باز می‌شود. هانا میان وفاداری به قوانین، راز مرگ مادرش و ناپدیدشدن پدرش، ناچار است با مفهوم سرنوشت و امکان تغییر گذشته روبه‌رو شود.

چرا باید کتاب ماه روی آب را بخوانیم؟

ماه روی آب با ایده‌ی خلاقانه‌ی «امانت‌فروشی انتخاب‌ها» به این سؤال می‌پردازد که اگر می‌شد از زیر بار یک تصمیم قدیمی شانه خالی کرد، چه چیزی به‌دست می‌آید و چه چیزی از دست می‌رود. این کتاب ترکیبی از فضای معاصر توکیو، عناصر جادویی، روابط خانوادگی و تأمل درباره‌ی پشیمانی و آزادی است و خواندنش ذهن را درگیر و احساسات را درگیرتر می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های شهری با رگه‌های فانتزی، فضاهای ژاپنی، روایت‌های احساسی درباره‌ی خانواده، فقدان و پشیمانی و همچنین ایده‌های فلسفی درباره‌ی سرنوشت و انتخاب علاقه دارند و دوست دارند در دل یک داستان، درباره‌ی زندگی خودشان هم فکر کنند.

بخشی از کتاب ماه روی آب

«اگر امانت‌فروشی آن‌ها مانند همهٔ امانت‌فروشی‌های عادی الماس، نقره و طلا معامله می‌کرد، خانوادهٔ ایشیکاوا، که نسل اندر نسل این مغازه را اداره کرده بودند، آنقدر خوشبخت می‌بودند که در صورت بیماری و یا آخر هفته‌ها به استراحت بپردازند. اما توشیو به هانا آموخته بود که گنجینه‌هایی ارزشمندتر از جواهرات را قیمت‌گذاری کند. پس از پایان تابستان و زمانی که شب‌ها طولانی‌تر و سردتر می‌شدند مشتریان بیشتری جذب می‌کردند. مالیخولیا برای کسب و کارشان خوب بود. اهمیتی نداشت که مغازهٔ کوچک آن‌ها داخلِ یک کوچهٔ ساکت در منطقهٔ آساکوسای توکیو مخفی شده بود و هیچ اسمی هم نداشت. افرادی که به آن نیاز داشتند همیشه موفق می‌شدند مغازه را پیدا کنند. اما اگر کسی آنقدر کنجکاو بود که از هانا بپرسد چه اسمی برای امانت‌فروشی در نظر دارد، او پاسخی از قبل آماده داشت. ایکیگای. نام دیگری نبود که برای مغازه مناسب باشد. هانا کمی بیشتر از یک سال سن داشت که یاد گرفت روی زمین چوبیِ مغازه راه برود. از آن روز به بعد، هر قدمی که برداشته بود در مسیرِ بدست گرفتن کنترل مغازه پس از بازنشستگیِ پدرش بود. پدرش یک بیوه بود و هانا تنها وارثِ او. بنابراین، امانت‌فروشی مسیر زندگی و تنها هدفش، یا همان ایکیگای‌اش بود. اما در تمام مدتی که به عنوان یک کودکِ نوپا در کنار پای پدرش بازی می‌کرد، یا به عنوان زنی جوان کنارِ دستش کار می‌کرد، حتی یک بار هم نشده بود که یک مشتری به خودش زحمت بدهد و از او بپرسد نام امانت‌فروشی چیست. در واقع، هنگامی که پدرش مؤدبانه در برابر مشتریان تعظیم می‌کرد، سؤال‌های مهم‌تری در نگاه آن‌ها به چشم می‌خورد. اولین سؤال تقریباً همیشه دربارهٔ این بود که کجا هستند و دومین دربارهٔ این بود که چطور به آنجا رسیده‌اند.»