کتاب بازگشت به روشنگری

کتاب بازگشت به روشنگری نوشته‌ی میرعمادالدین فیاضی و به همت انتشارات سوره مهر منتشر شده است. این اثر به بررسی اندیشه‌ها و خاطرات ابوالقاسم حسینجانی، شاعر، نویسنده و فعال اجتماعی معاصر می‌پردازد. کتاب در قالب تاریخ شفاهی و گفت‌وگوهای عمیق، زندگی و تحولات فکری حسینجانی را از دوران مبارزه تا سال‌های پس از انقلاب اسلامی دنبال می‌کند. علاوه‌بر روایت خاطرات، به تحلیل نگاه فلسفی و هنری او نسبت به انسان، جامعه، شعر و مسئولیت اجتماعی پرداخته شده است. بازگشت به روشنگری تلاشی است برای بازخوانی نقش هنرمندان و متفکران در تحولات اجتماعی و فرهنگی ایران معاصر، با تمرکز بر تجربه‌های شخصی و جمعی راوی. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب بازگشت به روشنگری

کتاب بازگشت به روشنگری با محوریت زندگی و اندیشه‌های ابوالقاسم حسینجانی، به قلم میرعمادالدین فیاضی، روایتی تحلیلی از خاطرات و تجربیات یک شاعر و فعال اجتماعی است که در بستر تاریخ معاصر ایران شکل گرفته است. این کتاب با بهره‌گیری از قالب تاریخ شفاهی، نه‌تنها به بازگویی رویدادهای زندگی حسینجانی می‌پردازد، بلکه تلاش کرده است لایه‌های عمیق‌تر شخصیت و تحول فکری او را نیز آشکار کند. ساختار کتاب بر پایه‌ی گفت‌وگوهای متعدد و بازخوانی خاطرات، همراه با تحلیل‌های نویسنده درباره‌ی نسبت انسان با زمان، جامعه و مسئولیت فردی استوار است. در این مسیر، به نقش شعر و ادبیات در بازسازی هویت فردی و جمعی، و همچنین به چالش‌های اجتماعی و سیاسی دوران انقلاب و پس از آن توجه ویژه‌ای شده است. کتاب بازگشت به روشنگری، ضمن مرور فرازونشیب‌های زندگی راوی، به دغدغه‌های فلسفی و اجتماعی او درباره‌ی معنای انسان، ضرورت روشنگری و بازتعریف مفاهیم بنیادین در جامعه ایرانی می‌پردازد. این اثر، پلی میان خاطره و تحلیل، و میان تجربه زیسته و اندیشه انتقادی ایجاد کرده است.

خلاصه کتاب بازگشت به روشنگری

کتاب بازگشت به روشنگری با تمرکز بر زندگی و اندیشه‌های ابوالقاسم حسینجانی، روایتگر مسیری است که از مبارزه سیاسی و اجتماعی تا تأملات فلسفی و هنری امتداد یافته است. حسینجانی که در سال‌های پیش و پس از انقلاب اسلامی ایران نقش فعالی داشته، خاطرات خود را نه صرفاً به‌عنوان بازگویی رویدادها، بلکه به‌مثابه فرصتی برای بازاندیشی در باب انسان، مسئولیت، و معنای زندگی ارائه می‌کند. کتاب با شرح فراز و نشیب‌های زندگی او، از دوران فرمانداری و نمایندگی مجلس تا تجربه زندان و مهاجرت، به تأثیر این رخدادها بر شکل‌گیری نگاه انتقادی و شاعرانه‌ی او می‌پردازد. در بخش‌هایی از کتاب، حسینجانی با نگاهی فلسفی به مفاهیمی چون روشنگری، مسئولیت‌پذیری، و نقش شعر در جامعه می‌نگرد. او شعر را حادثه‌ای می‌داند که باید در جامعه اثرگذار باشد و معتقد است که بازگشت به ریشه‌ها و بازتعریف مفاهیم، لازمه‌ی عبور از بحران‌های هویتی و اجتماعی است. کتاب همچنین به اهمیت تاریخ شفاهی و ثبت خاطرات به‌عنوان منبعی زنده برای شناخت جامعه و فرهنگ اشاره دارد. در مجموع، بازگشت به روشنگری تلاشی است برای پیوند تجربه فردی با دغدغه‌های جمعی و بازخوانی نقش هنرمند و متفکر در تحولات اجتماعی ایران.

چرا باید کتاب بازگشت به روشنگری را بخوانیم؟

بازگشت به روشنگری اثری است که با ترکیب خاطره، تحلیل و تأمل فلسفی، تصویری چندلایه از زندگی و اندیشه یک شاعر و فعال اجتماعی ارائه می‌دهد. این کتاب با عبور از روایت صرف رویدادها، به بررسی ریشه‌های فکری و تحولات درونی یک شخصیت تأثیرگذار می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه تجربه‌های فردی می‌توانند به بازتعریف مفاهیم اجتماعی و فرهنگی منجر شوند. خواننده با مطالعه این اثر، با اهمیت تاریخ شفاهی، نقش ادبیات در جامعه، و ضرورت بازنگری در باورها و ارزش‌ها آشنا می‌شود. همچنین کتاب فرصتی برای تأمل درباره مسئولیت فردی، معنای روشنگری و جایگاه انسان در جهان معاصر فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به علاقه‌مندان تاریخ معاصر ایران، پژوهشگران حوزه ادبیات و فلسفه، فعالان اجتماعی و کسانی که دغدغه هویت، مسئولیت اجتماعی و نقش هنر در جامعه را دارند پیشنهاد می‌شود. همچنین برای کسانی که به تاریخ شفاهی و تجربه‌های زیسته متفکران و هنرمندان علاقه‌مندند، این اثر قابل توجه است.

بخشی از کتاب بازگشت به روشنگری

«خاطراتْ مرور تجربه‌هاست؛ و ما در هر لحظه‌ای که تجربه و خاطره‌ای را مرور می‌کنیم _ حالا چه فرقی می‌کند که عینی و عملی باشد، یا ذهنی و نظری _ وقتی می‌نشینیم چیزی را تبیین، یا نقد و بررسی و تحلیل می‌کنیم، یا به بازتعریف آن می‌پردازیم، در واقع داریم خاطراتمان را مرور می‌کنیم؛ درواقع داریم خاطره‌آفرینی می‌کنیم. نباید همه‌اش در گذشته بمانیم. اسم این نوع نگاه را می‌توانم بگذارم خاطرات تحلیلی یا خاطرات تفسیری. همۀ داروندارمان همین زمانی است که در آن هستیم. ثروت اصلی‌مان مهلت و وقت و فرصتمان است، یعنی زمان. مسئلۀ زمان را خداوند در «والعصر» بیان می‌کند. چرا والعصر؟ برای اینکه بفهمیم باید معاصر باشیم. اگر نباشیم، در حال فروپاشی هستیم. باید خطرپذیرانه خاطره بسازیم، باید خاطره را یک‌جور دیگر تعریف کنیم، از نو تعریف کنیم؛ آسیب اصلی خاطراتْ ارتجاع‌زدگی است، یعنی در گذشته ماندن. اگر از خاطرات درست استفاده کنیم، می‌شوند آینۀ ما. این‌طور اگر استفاده کنیم، خیلی قشنگ است.»