کتاب پروژه سالاد شیرازی

کتاب پروژه سالاد شیرازی نوشته مهنا صادقی و اثری طنزآمیز درباره‌ی زندگی روزمره‌ی یک خانواده‌ی ایرانی است که با نگاهی شوخ‌طبعانه و جزئی‌نگرانه به فرازونشیب‌های روابط خانوادگی، دغدغه‌های مادرانه و چالش‌های تربیت فرزندان پرداخته است. این کتاب که توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده، با روایت‌هایی کوتاه و اپیزودیک، لحظات تلخ و شیرین زندگی را به تصویر می‌کشد. نویسنده با بهره‌گیری از موقعیت‌های آشنا و شخصیت‌هایی ملموس، فضایی خلق کرده است که هم خنده‌دار است و هم تأمل‌برانگیز. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پروژه سالاد شیرازی اثر مهنا صادقی

کتاب پروژه سالاد شیرازی به قلم مهنا صادقی یک داستان طنز و مجموعه‌ای از روایت‌های خنده‌دار و واقع‌گرایانه درباره‌ی زندگی یک زن، همسر و مادر در بستر خانواده‌ای شهری در ایران است. این کتاب مبتنی‌بر خاطرات و موقعیت‌های روزمره است و تصویری از چالش‌های زندگی خانوادگی، روابط والدین و فرزندان، دغدغه‌های تربیتی و مسائل اجتماعی ارائه داده است. نویسنده با نگاهی جزئی‌نگرانه و طنزآمیز، از جلسات دادگاه طلاق تا ماجراهای مدرسه، خرید روزانه، سفرهای خانوادگی و حتی مشکلات ساده‌ای مثل پیدانکردن شارژر یا پنچرشدن ماشین، لحظات زندگی را روایت کرده است. شخصیت‌ها به‌ویژه مادر خانواده با زبانی تند و تیز و گاه کنایه‌آمیز درگیر مسائل کوچک و بزرگ زندگی هستند و هر روایت، بخشی از این فرازونشیب‌ها را بازگو می‌کند. کتاب پروژه سالاد شیرازی با تمرکز بر جزئیات و موقعیت‌های آشنا، تصویری ملموس از زندگی طبقه‌ی متوسط شهری و دغدغه‌های نسل امروز را به نمایش گذاشته است.

خلاصه کتاب پروژه سالاد شیرازی

کتاب با روایت زنی به نام مرجان آغاز می‌شود که در دادگاه خانواده به‌دنبال طلاق از همسرش (مرتضی) است. مشکل او اعتیاد یا خشونت نیست؛ بلکه بی‌نظمی و تفاوت‌های کوچک و بزرگ در سبک زندگی است. این طنز موقعیت در سراسر کتاب ادامه می‌یابد و خواننده را با مجموعه‌ای از ماجراهای روزمره روبه‌رو می‌کند؛ از تلاش برای مدیریت خانه‌ای شلوغ و پر از پسرهای نوجوان گرفته تا چالش‌های تربیتی، دغدغه‌های شغلی، روابط با همسایه‌ها و اقوام و حتی ماجراهای ساده‌ای مثل پیداکردن شارژر یا تعمیر شیر آب. هر فصل روایتی مستقل اما مرتبط با سایر بخش‌ها دارد که در آن‌ها مرجان با زبان تند و شوخ خود از دلخوری‌ها، ناکامی‌ها، امیدها و لحظات بامزه‌ی زندگی‌اش می‌گوید. شخصیت‌های خانواده، به‌ویژه دو پسر دوقلو و همسرش، هرکدام با ویژگی‌های خاص خود، فضای داستان را پر از تضاد، شوخی و گاه تلخی می‌کنند. اثر تصویری از زندگی روزمره‌ای ارائه می‌دهد که در آن مشکلات کوچک و بزرگ با چاشنی طنز و نگاه انتقادی روایت شده‌اند.

چرا باید کتاب پروژه سالاد شیرازی را بخوانیم؟

کتاب پروژه سالاد شیرازی با نگاهی طنزآمیز و بی‌پرده به مسائل روزمره‌ی خانواده‌های ایرانی می‌پردازد و از دل موقعیت‌های آشنا لحظاتی خنده‌دار و گاه تأمل‌برانگیز خلق می‌کند. این کتاب برای کسانی که به‌دنبال روایتی صادقانه و بی‌تعارف از زندگی خانوادگی هستند، خواندنی است. نویسنده با جزئی‌نگری و پرداختن به دغدغه‌های مادرانه، روابط والدین و فرزندان و چالش‌های تربیتی، فضایی خلق کرده است که هم سرگرم‌کننده است و هم قابلیت همذات‌پنداری دارد. خواندن این کتاب فرصتی است برای دیدن جنبه‌های طنزآمیز زندگی روزمره و یافتن آرامش در میان شلوغی‌ها و مشکلات معمولی.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب پروژه سالاد شیرازی به کسانی پیشنهاد می‌شود که دغدغه‌ی تربیت فرزند، مدیریت خانواده یا تجربه‌ی زندگی در خانواده‌های پرجمعیت و شلوغ را دارند. همچنین اثر حاضر به دوستداران داستان طنز اجتماعی و روایت‌های واقع‌گرایانه از زندگی روزمره توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب پروژه سالاد شیرازی

«صبح جمعه، مرتضی آن‌قدر سر میز از مادرش به هر بهانه‌ای خاطره می‌گوید که خودم پیشنهاد می‌دهم دو تایی برویم سر مزارش. تمام مسیر هم باز آن‌قدر از رابطۀ خوب پدر و مادرش تعریف می‌کند که دو تا بطری گلاب هم برای پدرش می‌خریم و حتی قبل از رفتن به مزار مادرش در بهشت‌زهرا، به پدرش در باغچه طوطی سر می‌زنیم. حرم نسبتاً خلوت است. کنار پدرش، عمویش هم دفن است. خاطره‌های عمویش را هم برایم دوره می‌کند و آخرش آه بلندی می‌کشد. ناهار را همان نزدیک حرم می‌خوریم. می‌خواهد اتوبان را به سمت شهر برگردد که می‌گویم: «پس مادرت چه؟ پدر و عمویت را دیدی و مادر را از خاطر بردی؟!»

خودش هم شوکه می‌شود از این فراموشی. سر قبر مادرش اشک می‌ریزد؛ لابد از شرمندگی. دلداری‌اش می‌دهم:

_ گریه نکن. مادر بودن همین است. اولین عشق و فراموش‌شده‌ترین خاطره.

انگار بیشتر آتش گرفته باشد، شانه‌اش از گریه می‌لرزد. سرم از کبابی که خوردیم سنگین شده، ولی حالش طوری است که باید هم‌دردی کنم:

_ مرتضی جان، مادرت زن خوبی بود واقعاً. خدا از تو راضی‌اش کند.»