کتاب راهنمای تشخیص و درمان اختلال ملال و درد پیش از قاعدگی‬

«راهنمای تشخیص و درمان اختلال ملال و درد پیش از قاعدگی‬‬‬‬» کتابی تخصصی به قلم مریم باباخانی (-۱۳۶۰) است که عوامل روحی و جسمی اختلالات پیش‌ از قاعدگی و شیوه‌های درمان‌های دارویی و روان‌شناختی آنها را بررسی کرده‌است. در بخشی از اثر می‌خوانید: بیماری شایع در دختران سندرم پیش از قاعدگی / اختلال ملال پیش از قاعدگی سندرم پیش از قاعدگی (PMS) با علایم جسمی و روانی متوسط عودکننده‌ای مشخص می‌شود که در حین مرحله لوتئال چرخه قاعدگی رخ می‌دهد و با شروع خونریزی قاعدگی برطرف می‌شود. این وضعیت ۳۲ -۲۰ از زنان را در دوران قبل یائسگی گرفتار می‌سازد. زنان مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی (PMDD) علایمی خلقی یا جسمی را تجربه می‌کنند که می‌تواند سبب اختلال شدید کارکرد در حیطه‌های اجتماعی یا شغلی شود. این اختلال ۸ -۳ از زنان قبل از یائسگی را گرفتار می‌کند. اتیولوژی‌های پیشنهادشده برای این اختلالات عبارتند از: افزایش حساسیت به چرخه طبیعی تغییرات استروژن و پروژسترون، افزایش فعالیت آلدوسترون و رنین پلاسما و اختلال در ناقل‌های عصبی خصوصا سروتونین. «ثبت روزانه شدت مشکلات» وسیله‌ای برای گزارش‌دهی وجود و شدت علایم پیش از قاعدگی توسط خود بیمار است که با معیارهای PMDD در چهارمین ویرایش دستنامه تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-IV) همبستگی دارد. هدف از درمان PMS و PMDD، تسکین علایم است. شواهد محدودی در حمایت از مصرف مکمل‌های کلسیم، ویتامین D و ویتامین B۶ وجود دارد. همچنین شواهد در حمایت از درمان رفتاری- شناختی برای این منظور ناکافی هستند. ضد افسردگی‌های سروتونرژیک (سیتالوپرام، اِسیتالوپرام، فلوکستین، سرترالین و ونلافاکسین) خط اول درمان دارویی محسوب می‌شوند. از نظر بالینی تشخیص PMS زمانی گذاشته می‌شود که علایم خاص آن برخی از جنبه‌های زندگی زنان را تنها در طی مرحله لوتئال سیکل قاعدگی (هفته قبل از قاعدگی) تحت تاثیر قرار دهد و سایر تشخیص‌هایی که ممکن است علایم را بهتر توجیه کنند، رد شده باشند.