کتاب حمام بالکان

کتاب حمام بالکان نوشته‌ی ولادیسلاو بایاک و با ترجمه‌ی یوسف سهرابی، اثری است که توسط انتشارات امیرکبیر منتشر شده است. این کتاب مجموعه‌ای از یک رمان و چند داستان کوتاه است که در بستری تاریخی و فلسفی روایت می‌شود. نویسنده با بهره‌گیری از شخصیت‌ها و وقایع خیالی، به بازآفرینی و بازاندیشی در باب هویت، تاریخ و سرنوشت انسان‌ها در منطقه‌ی بالکان می‌پردازد. فضای کتاب، آمیزه‌ای از واقعیت و خیال است و شخصیت‌های آن، حتی راوی دانای کل، ساخته‌ی ذهن نویسنده‌اند. حمام بالکان با نگاهی عمیق به مفاهیم لذت، رنج، هویت و دگرگونی، خواننده را به سفری در لایه‌های مختلف تاریخ و فرهنگ این منطقه می‌برد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب حمام بالکان

کتاب حمام بالکان با قلم ولادیسلاو بایاک، اثری است که در مرز میان تاریخ و داستان حرکت می‌کند. این کتاب با محوریت منطقه‌ی بالکان و به‌ویژه شهر ویشه‌گراد، به روایت زندگی و سرگذشت شخصیت‌هایی می‌پردازد که در بستر تحولات تاریخی، فرهنگی و اجتماعی این سرزمین شکل گرفته‌اند. نویسنده با الهام از وقایع و شخصیت‌های تاریخی، به‌ویژه محمد پاشا سوکلوویچ، داستان‌هایی را خلق کرده که در آن‌ها مرز میان واقعیت و خیال، گذشته و حال، به‌طرزی هنرمندانه درهم تنیده شده است. ساختار کتاب، ترکیبی از روایت‌های فلسفی، تأملات شخصی و داستان‌های تاریخی است که هرکدام به‌نوعی به موضوع هویت، دوگانگی و گذار از یک وضعیت به وضعیت دیگر می‌پردازند. بایاک در این اثر، علاوه‌بر پرداختن به سرگذشت شخصیت‌های اصلی، به بررسی مفاهیمی چون لذت‌گرایی، فردیت، سرنوشت و نقش قدرت در زندگی انسان‌ها نیز توجه کرده است. روایت‌های کتاب، گاه با ارجاع به متون و شخصیت‌های فلسفی و تاریخی، و گاه با توصیف فضاها و مکان‌های واقعی و خیالی، تصویری چندلایه و پیچیده از بالکان ارائه می‌دهند.

خلاصه داستان حمام بالکان

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! حمام بالکان داستانی است درباره‌ی هویت، دگرگونی و سرنوشت انسان‌هایی که در بستر تاریخ پرآشوب بالکان زیسته‌اند. محور اصلی رمان، زندگی محمد پاشا سوکلوویچ است؛ جوانی صرب که در هجده‌سالگی به‌عنوان بخشی از نظام دوشیرمه (خون‌خراج) از خانواده‌اش جدا و به امپراتوری عثمانی برده می‌شود. او پس از گذراندن دوره‌های سخت آموزش نظامی و فرهنگی، هویت جدیدی می‌یابد و به یکی از قدرتمندترین رجال عثمانی بدل می‌شود. روایت کتاب، با بازگشت‌های مکرر به گذشته و تأملات فلسفی درباره‌ی لذت، رنج، فردیت و قدرت، به بررسی دوگانگی هویت ملی و مذهبی محمد پاشا می‌پردازد. در کنار داستان اصلی، نویسنده با روایت‌هایی درباره‌ی معماری، شهرها، و شخصیت‌های تاریخی و معاصر، پیوند میان گذشته و حال را برجسته می‌کند. کتاب همچنین به نقش تصادف، سرنوشت و انتخاب در زندگی انسان‌ها اشاره دارد و نشان می‌دهد که چگونه افراد، ناخواسته یا آگاهانه، در مسیرهایی قرار می‌گیرند که هویت و سرنوشتشان را شکل می‌دهد. روایت‌های فرعی کتاب، با طنز، تأمل و گاه نقد اجتماعی، فضای چندلایه و پویایی به اثر می‌بخشند.

چرا باید کتاب حمام بالکان را بخوانیم؟

حمام بالکان اثری است که با روایتی چندلایه و تلفیق تاریخ، فلسفه و داستان، به موضوعات عمیقی چون هویت، قدرت، سرنوشت و دوگانگی فردی می‌پردازد. این کتاب با پرداختن به زندگی شخصیت‌هایی که در مرز میان فرهنگ‌ها و ادیان مختلف قرار گرفته‌اند، تصویری متفاوت از تاریخ و جامعه‌ی بالکان ارائه می‌دهد. نویسنده با نگاهی انتقادی و گاه طنزآمیز، مفاهیمی مانند لذت‌گرایی، فردیت و نقش تصادف در زندگی را به چالش می‌کشد. خواندن این کتاب فرصتی است برای آشنایی با تاریخ و فرهنگ بالکان، و همچنین تأملی بر پرسش‌های بنیادین درباره‌ی هویت و معنای زندگی. ساختار روایی کتاب، با درهم‌آمیزی واقعیت و خیال، تجربه‌ای تازه و متفاوت از خواندن رمان تاریخی فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن حمام بالکان به علاقه‌مندان تاریخ بالکان، دوست‌داران رمان‌های فلسفی و کسانی که دغدغه‌ی هویت، مهاجرت، دوگانگی فرهنگی و تأثیر قدرت بر سرنوشت فردی دارند پیشنهاد می‌شود. همچنین این کتاب برای پژوهشگران مطالعات فرهنگی و اجتماعی و علاقه‌مندان به روایت‌های چندلایه و پیچیده مناسب است.

بخشی از کتاب حمام بالکان

«درست به‌مانند هرکجای دیگر، ویشه‌گراد نیز روال عادی زندگی خود را دارد. با این حال همچون چند شهر انگشت‌شمار دیگر، جریانی از زندگی انتزاعی نیز در این شهر جاری‌ست. نخستین برخورد من با متافیزیک جاری در ویشه‌گراد به آوریل سال ۱۹۷۷ بازمی‌گردد؛ در مسیر ورود به شهر، پیش از آنکه حتی پُل معروف درینا که جایگاه شهر را برای همیشه در تاریخ تثبیت کرده است را به چشم ببینم. من در دفترچه‌ی هایکوی کوچکم که از قضا هنوز به‌همراهش دارم، تحت تأثیر شعری که از پنجره‌ی اتوبوس دیده بودم، هایکویی با عنوان «در باب سنگریزه‌های ویشه‌گراد» سرودم: سنگی‌ست در میانشان، دو صنوبر آفتاب‌خورده؛ فراقی پدیدآمده در دل جنگل دوست و میزبان دوران دانشگاهم، ژارکو چیگویا، به‌قدری پُل سوکلو محمد پاشا را - که پیشینه‌ی آن به سال ۱۵۷۱ میلادی بازمی‌گردد و ایوو آندریچ نیز در باب آن قلم زده - ارزشمند دانسته و گرامی‌اش می‌داشت که دیگر نیازی نمی‌دید تا هیچ‌یک از مکان‌های دیدنی و جاذبه‌های گردشگری زادگاهش را نشانم دهد. آن زمان نمی‌دانستم که تنها از رهگذر تجربیات پیشِ روست که قادر خواهم بود تا به آگاهی ژرف‌تری از اسرار نهفته در پیرامون ویشه‌گراد دست یابم.»