کتاب فراوانی ات را بپذیر

کتاب فراوانی ات را بپذیر (Accept Your Abundance) نوشته رندی گیج و ترجمه غزاله علیاری، در مورد رابطه‌ی ذهن با ثروت، خوشبختی و احساس استحقاق کندوکاو می‌کند؛ با این ایده که بسیاری از آدم‌ها نه به‌ دلیل ناآگاهی، بلکه به‌ خاطر باورهای پنهان، فراوانی را از خودشان دور نگه می‌دارند. نویسنده از مثال‌های شخصی، تجربه‌های کاری و بحث درباره‌ی ذهنیت قربانی‌بودن استفاده می‌کند تا نشان دهد تصویر هر فرد از خودش، نقش مهمی در پذیرش کامیابی دارد. انتشارات کتاب مرو این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب فراوانی ات را بپذیر

کتاب فراوانی ات را بپذیر نوشته‌ی رندی گیج بر این پرسش متمرکز است که چرا بعضی آدم‌ها با وجود میل به رفاه، شادی و کامیابی، در عمل از نزدیک‌شدن به آن‌ها عقب می‌کشند. نویسنده بحث را از این‌جا شروع می‌کند که مانع اصلی همیشه کمبود اطلاعات نیست، بلکه گاهی فرد در سطحی عمیق‌تر، خودش را شایسته‌ی خوشبختی نمی‌داند. به‌ همین دلیل، متن فقط درباره‌ی پول‌درآوردن نیست و بیشتر به الگوهای ذهنی، احساس گناه، ترس از موفقیت، عادت به رنج و چسبیدن به نقش قربانی می‌پردازد.

کتاب در فصل‌های مختلف، موضوع‌هایی مثل تجسم آینده، برنامه‌ریزی ذهن از کودکی، اثر رسانه‌ها بر نگاه به ثروت و نسبت میان عزت‌نفس و پذیرش رفاه را پیش می‌کشد. رندی گیج از نمونه‌های روزمره، روایت‌های مربوط به کارآفرینی، تجربه‌های شخصی و حتی نقد بعضی باورهای رایج اجتماعی استفاده کرده تا نشان دهد چگونه احساس گناه، ترحم‌طلبی یا بدبینی به ثروت می‌تواند مسیر رشد را مختل کند.

کتاب فراوانی ات را بپذیر حال‌وهوایی جدلی و صریح دارد و در بسیاری از بخش‌ها، خواننده را با سؤالاتی روبه‌رو می‌کند که پاسخ‌دادن به آن‌ها آسان نیست. تأکید اصلی اثر بر این است که فرد باید تصویر روشنی از زندگی مطلوبش داشته باشد و همزمان، در باورهایی که او را به کم‌خواستن عادت داده‌اند، بازبینی کند. در نتیجه، این کتاب بیشتر از آنکه بر فرمول‌های مالی تکیه کند، بر ذهنیت، خودارزشمندی و نوع نگاه به کامیابی دست می‌گذارد.

خلاصه کتاب فراوانی ات را بپذیر

کتاب فراوانی ات را بپذیر توضیح می‌دهد که بسیاری از آدم‌ها به‌ صورت ناآگاهانه، موفقیت و رفاه را از خودشان پس می‌زنند؛ چون از کودکی با باورهایی درباره‌ی کمبود، گناهِ ثروت و ارزش‌داشتنِ رنج برنامه‌ریزی شده‌اند. 

رندی گیج با آوردن نمونه‌هایی از زندگی شخصی، گفت‌وگو با شاگردان و مثال‌هایی از محیط کار و رسانه، نشان می‌دهد که ذهنیت قربانی‌بودن چگونه می‌تواند به عادت تبدیل شود. او سپس بر اهمیت تصویرسازی روشن از آینده، بازنویسی باورهای محدودکننده و پذیرفتن این ایده پافشاری می‌کند که رفاه، اگر با احساس استحقاق و مسئولیت همراه باشد، چیزی بیرون از دسترس نیست.

چرا باید کتاب فراوانی ات را بپذیر را بخوانیم؟

دلایل خواندن فراوانی ات را بپذیر را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب رابطه‌ی میان باورهای پنهان و نتیجه‌های مالی و شخصی را با مثال‌های متعدد بررسی می‌کند.
• خواننده با مطالعه‌ی آن می‌تواند نقش ذهنیت قربانی‌بودن را در تصمیم‌ها و انتخاب‌های روزمره دقیق‌تر ببیند.
• این اثر بر اهمیت تصویر ذهنی از موفقیت و رفاه تأکید می‌کند و نشان می‌دهد نداشتن این تصویر چه پیامدی دارد.
• کتاب به موضوع احساس گناه در برابر ثروت و خوشبختی می‌پردازد؛ مسئله‌ای که در بسیاری از بحث‌های موفقیت کمتر به این صراحت مطرح می‌شود.
• بخش‌های مختلف آن کمک می‌کند پیوند میان عزت‌نفس، استحقاق و پذیرش فراوانی بهتر فهمیده شود.

خواندن کتاب فراوانی ات را بپذیر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن فراوانی ات را بپذیر به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که می‌خواهند درباره‌ی ریشه‌های ذهنی کمبود و خودمحدودسازی بیشتر بدانند.
• کسانی که احساس می‌کنند با وجود تلاش، در پذیرش موفقیت یا رفاه دچار مقاومت درونی هستند.
• علاقه‌مندان به کتاب‌هایی که به پیوند میان باورهای شخصی، پول و عزت‌نفس می‌پردازند.
• مخاطبانی که دوست دارند نگاه خود به ثروت، خوشبختی و استحقاق را دوباره بررسی کنند.
• کسانی که از متن‌های پرسش‌برانگیز و صریح در حوزه‌ی رشد فردی استقبال می‌کنند.

بخشی از کتاب فراوانی ات را بپذیر

«من با تاپ ترین اعضای برنامه‌های مربیگری، سالی دو بار به "دوره‌های درمانی فکر" می‌رم.

در یکی از دوره‌ها در کاستو ریکا، هنگامی که با یک کارآفرین دربارهٔ رشد تجارتش حرف می‌زدم، به ایده‌ای رسیدم که می‌تونست پانزده تا بیست میلیون دلار در سال براش درآمد داشته باشه و تقریباً امکان سی میلیون در سال رو هم داشت. اون زمان شاید با کمتر از سیصد هزار دلار در سال کار می‌کرد.

ممکنه فکر کنید از این ایده و شانس بالا و پایین پرید یا اگه شما بودید، حتماً این کار رو می‌کردید؛ اما نکرد و شما هم حتماً اون کار رو نمی‌کردید. وقتی کل ماجرا رو براشون طراحی می‌کردم، می‌تونستم ببینم که هم خودش و هم همسرش انگار از تنظیم خارج شدن. برای من و گروه کاملاً آشکار بود که این براشون خیلی زیاد بود. اون‌ها انتظار داشتن بیان و یاد بگیرن که چطور پنجاه هزار یا دویست‌وپنجاه هزار دلار بیشتر دربیارن؛ اما وقتی من دربارهٔ میلیون حرف زدم، براشون اون‌قدر زیاد بود که نمی‌تونستن باور کنن. اگه بخوایم عادلانه برخورد کنیم، اون‌ها اصلاً موقعیت رو اون‌طور که باید، درک نکرده بودن. به نظر می‌رسید که از ایده حمایت می‌کنن؛ ولی مرتب می‌گفتن که عملی‌کردن این ایده سخته و به تحقیق نیاز داره و سال‌ها طول می‌کشه که ارتقا پیدا کنه. فقط هنگامی که تمام اعضای گروه باهاشون برخورد کردن، پذیرفتن که شاید دارن از ایده فرار می‌کنن؛ چون زیادی خوشبخت گونه ست که بشه اون رو قبول کرد. با این شرط، رفتن تا به یکی از آلبوم‌های صوتی من به نام "خوشبختی" گوش بدن و روی ناخودآگاه خودشون دربارهٔ خوشبختی کار کنن.»