کتاب دختر بی نام

کتاب دختر بی نام نوشته گریر هندریکس و سارا پکانن داستان زنی جوان در نیویورک است که برای شرکت در یک تحقیق روان‌شناختی درباره‌ی اخلاق، هویت و مرزهای صداقت داوطلب می‌شود. این کتاب با ترجمه مینا وکیلی نژاد منتشر شده و انتشارات کتاب مرو آن را منتشر کرده است. روایت میان صدای اول‌شخص جسیکا و صدای مرموز دکتر شیلدز جابه‌جا می‌شود و از دل یک پرسش‌نامه‌ی ساده، به بازی پیچیده‌ای با ذهن، رازها و انتخاب‌های اخلاقی می‌رسد. فضای شهری نیویورک، شغل جسیکا به‌عنوان گریمور سیار و روابط خانوادگی و عاطفی او، بستر اصلی حوادث را شکل می‌دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دختر بی نام

کتاب دختر بی‌نام یک تریلر روان‌شناختی پرتنش و پیچیده از دو نویسنده‌ی آمریکایی، گریر هندریکس و سارا پکانن، است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد و به سرعت به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز تبدیل گردید. داستان درباره‌ی «جسیکا» (یا «جس») دختر جوانی است که به‌عنوان آرایشگر در منهتن کار می‌کند و برای تأمین هزینه‌ی زندگی به شدت به پول نیاز دارد. یک روز هنگام کار با مشتری ثروتمندی به نام «کیسی»، کیسی به او پیشنهادی عجیب می‌دهد: شرکت در یک مطالعه‌ی روان‌شناسی دانشگاهی با عنوان «اخلاق و ارزش‌های اخلاقی» به رهبری دکتر «شیلدز»، روان‌پزشک مرموزی که برای تحقیق خود به دنبال افراد معمولی با زندگی‌های معمولی است. جس که از شرایط مالی خود به ستوه آمده، این پیشنهاد را می‌پذیرد و وارد ساختمانی تاریک و ساکت در منهتن می‌شود.

کتاب دختر بی‌نام با سه راوی روایت می‌شود: «جس» (دختری که هدف آزمایش قرار گرفته)، «دکتر شیلدز» (روان‌پزشکی که ادعا می‌کند می‌خواهد حقیقت را کشف کند، اما خود رازهای تاریکی دارد) و گهگاه «همسران» (مردانی که توسط جس فریب می‌خورند). دختری بینام به موضوعاتی مانند اعتماد، دستکاری روانی، توهم کنترل و این پرسش می‌پردازد که «اگر کسی کاملاً شما را بشناسد، باز هم شما را دوست خواهد داشت؟». منتقدان این کتاب را به‌عنوان دنباله‌ی معنوی زن در قطار (پائولا هاوکینز) و دختری با خالکوبی اژدها (استیگ لارسون) توصیف کرده‌اند، اما با چرخشی منحصربه‌فرد: قربانی در اینجا نه بیگناه مطلق است و نه شیطان مطلق.

خلاصه داستان دختر بی نام

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

در کتاب دختر بی‌نام، جسیکا فریس، گریمور سیار در نیویورک، به‌طور اتفاقی از طریق یکی از مشتریانش با تحقیقی درباره‌ی «اخلاق و اصول اخلاقی» آشنا می‌شود که برای هر شرکت‌کننده ۵۰۰ دلار پرداخت می‌کند. او که زیر فشار اجاره و هزینه‌های پنهانی گفتاردرمانی خواهرش بکی است، صبح روز بعد به‌جای دوستش تیلور در این تحقیق حاضر می‌شود و با نام خودش ثبت‌نام می‌کند. در اتاق ۲۱۴، جسیکا تنها شرکت‌کننده است و پشت یک لپ‌تاپ می‌نشیند. روی صفحه، دستورالعمل‌هایی درباره‌ی محرمانه‌بودن مطالعه و لزوم صداقت کامل ظاهر می‌شود. سؤال‌ها از دروغ‌های کوچک شروع می‌شوند و به اعتراف درباره‌ی خیانت، روابط جنسی، فداکاری مالی برای خانواده و رنجاندن کسانی که دوستشان دارد می‌رسند. در پسِ این سؤال‌ها، صدای نامرئی دکتر شیلدز حضور دارد که مکث‌ها، تردیدها و سطحی‌نویسی جسیکا را تشخیص می‌دهد و او را وادار می‌کند از پاسخ‌های امن فراتر برود. جسیکا بین نیاز مالی، احساس گناه و کشش عجیبی که این اعتراف‌ها برایش ایجاد کرده، گیر می‌افتد و به‌تدریج در بازی ذهنی این تحقیق عمیق‌تر می‌شود.

چرا باید کتاب دختر بی نام را بخوانیم؟

کتاب دختر بی‌نام ترکیبی از تعلیق روان‌شناختی، اعتراف‌های شخصی و بازی با مرزهای اخلاق است. این اثر نشان می‌دهد سؤال‌های ظاهراً ساده‌ی اخلاقی چگونه می‌توانند لایه‌های پنهان زندگی روزمره، فشار مالی، روابط خانوادگی و انتخاب‌های عاطفی را آشکار کنند. خواندن آن فرصتی است برای تماشای خود در آینه‌ی جسیکا و دکتر شیلدز و فکر کردن به این‌که هرکس در برابر پول، گناه و قضاوت دیگران تا کجا پیش می‌رود.

خواندن کتاب دختر بی نام را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به علاقه‌مندان داستان‌های پرتعلیق شهری، کسانی که به موضوعات روان‌شناسی، اخلاق فردی، احساس گناه و تصمیم‌های مالی حساس‌اند و همچنین مخاطبانی که از روایت‌های چندصدایی و فضای معمایی در دل زندگی روزمره لذت می‌برند پیشنهاد می‌شود.

درباره نویسندگان

گریر هندریکس (Greer Hendricks) نویسنده و ویراستار کتاب آمریکایی است که پیش از همکاری با پکانن، بیش از بیست سال به‌عنوان ویراستار ارشد در انتشارات سایمون اند شوستر فعالیت می‌کرد و با نویسندگان پرفروشی مانند نیکلاس اسپارکس و جنیفر وینر کار کرده بود. او لیسانس روزنامه‌نگاری را از دانشگاه نیویورک و فوق لیسانس ادبیات را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. هندریکس پس از سالها ویرایش کتاب دیگران، تصمیم گرفت خود داستان بنویسد. او در نیویورک زندگی می‌کند.

سارا پکانن (Sarah Pekkanen) نویسنده و روزنامه‌نگار آمریکایی است که پیش از همکاری با هندریکس، شش رمان مستقل در ژانر داستان زنان (women's fiction) منتشر کرده بود، از جمله The Opposite of Me و The Best of Us. پکانن همچنین به‌عنوان گزارشگر تحقیقی برای روزنامه‌ی بالتیمور سان کار می‌کرد و برنده‌ی جوایز متعدد روزنامه‌نگاری شده است. او در مریلند زندگی می‌کند و سه پسر دارد.

دوستی و همکاری این دو نویسنده از یک گروه کتابخوانی در حومه‌ی واشنگتن دی.سی. آغاز شد. آن‌ها اولین رمان مشترک خود، همسر بین ما (The Wife Between Us, 2018) را منتشر کردند که تبدیل به یک پدیده‌ی بین‌المللی شد و بیش از یک میلیون نسخه فروخت و در ۳۰ کشور منتشر گردید. دختر بی‌نام (۲۰۱۹) دومین همکاری آن‌ها بود که نیز به پرفروش نیویورک تایمز تبدیل شد. سومین رمان مشترک آن‌ها، تو تنها نیستی (You Are Not Alone, 2020) و چهارمین زوج طلایی (The Golden Couple, 2022) نیز در همین ژانر تریلر روان‌شناختی منتشر شده‌اند. هندریکس و پکانن به‌خاطر سبک خاص خود شناخته می‌شوند: روایت دو یا چند صدایی، چرخش‌های غیرمنتظره در اواسط و اواخر داستان، شخصیت‌هایی که نه خوب مطلق‌اند و نه بد مطلق، و تأکید بر «دستکاری روانی در بافت روابط روزمره».

بخشی از کتاب دختر بی نام

«کلاس به‌طور غیرعادی ساکت است و وقتی‌که به لپ‌تاپ موجود در آنجا خیره می‌شوم، احساس اضطراب می‌کنم. طبق این دستورالعمل هیچ پاسخ اشتباهی وجود ندارد، اما آیا پاسخ‌های من به یک آزمون اخلاق چیزهای زیادی دربارهٔ شخصیت من نشان می‌دهد؟ اتاق سرد است و فکر می‌کنم شاید عمداً سردش کرده‌اند تا هوشیار بمانم. می‌توانم صداهای خیالی را بشنوم؛ خش‌خش کاغذها، تاپ‌تاپ قدم‌ها روی زمینی سفت و هل دادن و شوخی کردن دانشجویان. کلید بازگشت را با انگشت اشاره لمس می‌کنم و منتظر سؤال اول می‌مانم. می‌توانی بدون احساس گناه دروغ بگویی؟ جا می‌خورم. وقتی تیلور با حرکتِ تحقیرآمیز دستش دربارهٔ این مطالعه حرف می‌زد، انتظار چنین چیزی را نداشتم! حدس می‌زنم انتظار نداشتم که ازم بخواهند دربارهٔ خودم چیزی بنویسم؛ بنا به دلایلی فکر می‌کردم جواب‌های این نظرسنجی چندگزینه‌ای یا بله/خیر است. مواجه شدن با سؤالی که خیلی خصوصی به‌نظر می‌رسد بدین معناست که دکتر شیلدز دربارهٔ من چیزهای زیادی می‌داند، انگار می‌داند که دربارهٔ تیلور دروغ گفته‌ام... این موضوع کمی عصبی‌ام می‌کند. به خودم می‌آیم و انگشتانم را روی صفحه‌کلید می‌گذارم. دروغ‌های زیادی وجود دارد. می‌توانم دربارهٔ دروغ‌های بزرگ بنویسم که زندگی آدم را تغییر می‌دهند، دروغ‌هایی که خوب می‌شناسمشان؛ اما راه امن‌تر را انتخاب می‌کنم. تایپ می‌کنم: البته. من گریمور هستم، اما نه یکی از آن‌هایی که تو درباره‌اش چیزهایی خوانده‌ای. من برای مدل‌ها یا ستاره‌های فیلم‌ها کار نمی‌کنم. من نوجوانان آپر ایست ساید را برای جشن رقص فارغ‌التحصیلی آماده می‌کنم و مادرانشان را هم برای مراسم‌های خیریهٔ پُرزرق‌وبرق آرایش می‌کنم. برای عروسی‌ها و جشن‌تکلیف‌ها هم کار می‌کنم؛ بنابراین، بله، می‌توانم به مادری زودرنج و حساس بگویم که هنوز می‌تواند بامزه و جذاب باشد یا دختر شانزده‌سالهٔ بدون اعتمادبه‌نفسی را متقاعد کنم که متوجه جوش‌های صورتش نشده‌ام؛ به‌ویژه اینکه اگر چاپلوسی‌شان را بکنم، احتمالاً انعام خوبی به من می‌دهند.»