کتاب به سوی ایجاد دانشگاه آینده

کتاب به سوی ایجاد دانشگاه آینده نوشته اولف دانیل اهلرز و لارا ایکبرشت و ترجمه کاوه بازرگان است. این کتاب را انتشارات دوران منتشر کرده است. این اثر گزیده‌ای از بحث‌های مرتبط با مهارت‌های آینده و دگرگونی آموزش عالی را کنار هم می‌گذارد و نشان می‌دهد دانشگاه در جهانی آکنده از تحول دیجیتال، دیگر فقط محل انتقال دانش نیست. محور اصلی کتاب بر این پرسش می‌چرخد که دانشجویان برای رویارویی با ابهام، پیچیدگی، یادگیری مادام‌العمر و جامعه‌ی فراهوشمند به چه توانایی‌هایی نیاز دارند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب به سوی ایجاد دانشگاه آینده

کتاب به سوی ایجاد دانشگاه آینده با گردآوری اولف دانیل اهلرز و لارا ایکبرشت، مجموعه‌ای برگزیده از فصل‌هایی است که به نسبت میان آموزش عالی، تحول دیجیتال و مهارت‌های مورد نیاز آینده می‌پردازد. هسته‌ی اصلی بحث در این اثر، بازاندیشی در نقش دانشگاه است؛ نهادی که دیگر نمی‌تواند فقط بر انتقال محفوظات تکیه کند و باید به‌سوی پرورش توانایی‌هایی مانند یادگیریِ یادگیری، مسئولیت‌پذیری، خلاقیت، تشخیص منابع معتبر، همکاری و سازگاری حرکت کند. متن کتاب از دل پژوهش‌ها و تجربه‌های دانشگاهی شکل گرفته و درعین‌حال فقط در سطح نظری باقی نمی‌ماند، بلکه پیوند میان برنامه‌ی درسی، سنجش یادگیری، فناوری و نیازهای جامعه را نیز بررسی می‌کند.
این کتاب در نسخه‌ی حاضر به‌صورت گزیده عرضه شده و ۵ فصل منتخب را دربر می‌گیرد. فصل نخست به نتایج طرح NextSkills می‌پردازد و ۱۷ نیمرخ مهارتی را در سه حوزه‌ی توسعه‌ی فردی، طراحی و نوآوری، و هم‌آفرینی اجتماعی دسته‌بندی می‌کند. فصل دوم بر تدریس مهارت‌های مورد نیاز آینده تمرکز دارد و از نسبت میان محتوا، مهارت، فناوری و بازار کار سخن می‌گوید. فصل‌های بعدی به موضوع‌هایی مانند بازنگری در مسیرهای یادگیری و اشتغال، سنجش یادگیری و خودسنجی دانشجویان، و نیز تجربه‌ی ژاپن در مسیر جامعه‌ی ۵ می‌پردازند. این کتاب از خلال این فصل‌ها تصویری از دانشگاهی ترسیم می‌کند که باید در شیوه‌ی آموزش، ارزیابی، طراحی برنامه‌ی درسی و حتی فرهنگ سازمانی خود تجدیدنظر کند تا بتواند با شرایط ناپایدار و پیچیده‌ی پیش‌رو هماهنگ شود.

خلاصه کتاب به سوی ایجاد دانشگاه آینده

این کتاب به‌صورت فشرده توضیح می‌دهد که آینده‌ی آموزش عالی با چند تغییر هم‌زمان روبه‌رو است: گسترش فناوری‌های دیجیتال، دگرگونی بازار کار، افزایش ابهام در محیط‌های حرفه‌ای و نیاز به مهارت‌هایی که فقط با حفظ‌کردن مطالب به‌دست نمی‌آیند. نویسندگان و مقاله‌نویسان مجموعه نشان می‌دهند دانشگاه باید از آموزش مبتنی بر انتقال دانش فاصله بگیرد و به‌سوی پرورش توانایی‌هایی مانند تفکر نقادانه، یادگیری مستقل، کار گروهی، مدیریت دانش، مسئولیت‌پذیری و تصمیم‌گیری در شرایط نامطمئن حرکت کند. بخش مهمی از کتاب نیز به این موضوع اختصاص دارد که این مهارت‌ها چگونه در برنامه‌های درسی، شیوه‌های تدریس و روش‌های سنجش یادگیری جای بگیرند.

چرا باید کتاب به سوی ایجاد دانشگاه آینده را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب به سوی ایجاد دانشگاه آینده را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تصویری روشن از مهارت‌هایی ارائه می‌دهد که آموزش عالی باید در جهان دیجیتال بر آن‌ها تمرکز کند.
• مطالعه‌ی آن کمک می‌کند نسبت میان برنامه‌ی درسی، فناوری، سنجش یادگیری و نیازهای اجتماعی دقیق‌تر دیده شود.
• کتاب نتایج طرح NextSkills و دسته‌بندی ۱۷ نیمرخ مهارتی را در اختیار می‌گذارد.
• بخش‌هایی از اثر نشان می‌دهد چرا روش‌های مرسوم ارزیابی برای سنجش مهارت‌های آینده کافی نیستند.
• کتاب برای فهم ایده‌ی جامعه‌ی ۵ و جایگاه دانشگاه در شکل‌گیری آن منبعی متمرکز و موضوع‌محور است.
• مطالب آن برای بحث درباره بازنگری آموزش عالی فقط به کلیات بسنده نمی‌کند و به نمونه‌ها و محورهای مشخص می‌رسد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب به سوی ایجاد دانشگاه آینده به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• پژوهشگران آموزش عالی که درباره‌ی آینده‌ی دانشگاه و دگرگونی برنامه‌های درسی کار می‌کنند.
• مدیران و برنامه‌ریزان دانشگاهی که با مسئله‌ی تحول دیجیتال و بازنگری در شیوه‌های آموزش روبه‌رو هستند.
• مدرسانی که می‌خواهند مهارت‌هایی مانند تفکر نقادانه، یادگیری مستقل و کار گروهی را در درس‌های خود جدی‌تر دنبال کنند.
• دانشجویان حوزه‌های علوم تربیتی، ارتباطات، فناوری آموزشی و تعامل انسان و رایانه.
• کسانی که می‌خواهند درباره‌ی مهارت‌های آینده و نسبت آن‌ها با اشتغال، یادگیری و سنجش شناخت دقیق‌تری به‌دست آورند.

بخشی از کتاب به سوی ایجاد دانشگاه آینده

«مهارت‌های آینده مهارت‌هایی هستند که افراد را قادر می‌سازد تا در بسترهایی، که دارای ویژگی بالایی از نوپدیدی هستند، از طریق خودسازمان‌دهی، به حل مسائل پیچیده نائل شده و با موفقیت به انجام عمل بپردازند. این مهارت‌ها بر منابع شناختی، هیجانی، ارادی و اجتماعی استوارند، و مبتنی بر ارزش‌ها بوده و می‌توان آن‌ها را از طریق فرآیند یادگیری به‌دست آورد.
نظریه صلاحیت بر شیوه‌ای که افراد توانایی دارند عمل کنند و در ورای دانش خود به اقدام بپردازند تمرکز دارد. توانایی وخصیصه اقلام موفقیت‌آمیز در موقعیت ناشناخته آینده هسته اصلی پژوهش‌های مربوط به صلاحیت می‌باشد.
ضمناً مهارت‌های آینده چنان صلاحیت‌هایی را تشکیل می‌دهند، که افراد برای اقدام موفقیت‌آمیز در موقعیت‌های خاص و بسترهای مورد عمل، به آن‌ها نیاز دارند؛ این موقعیت‌ها را «بسترهای نوپدید» می‌نامیم.
توانایی انجام عمل، یا همان‌طور که نظریه صلاحیت، بیان می‌دارد، عملکرد بر سه مؤلفه مهم استوار می‌باشد: دانش، به‌عنوان عامل توانمندسازی‌ برای عمل؛ مهارت‌ها، ظرفیت انجام عمل؛ ارزش‌ها، انگیزه، عادت‌ها، که اشتیاق به انجام عمل را فراهم می‌کند.»