کتاب سلوک در جهان احساسات

کتاب سلوک در جهان احساسات نوشته‌ی پیت واکر با ترجمه‌ی مهرآسا رضایی اثری است که نشر دوران آن را منتشر کرده است. نویسنده که سال‌ها به‌عنوان روان‌درمانگر با «کودکان بزرگ‌سالِ» خانواده‌های ناکارآمد کار کرده، در این کتاب به نقش احساسات، سوگواری، شرم سمی، هم‌وابستگی و فرزندپروری معیوب پرداخته است. سلوک در جهان احساسات با تکیه بر تجربه‌های زیسته‌ی نویسنده و مراجعانش، راهی برای بازشناسی و بازیابی عواطف سرکوب‌شده و فهم ریشه‌های رنج‌های عاطفی بزرگ‌سالی ترسیم می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سلوک در جهان احساسات

کتاب سلوک در جهان احساسات با روایت شخصی و حرفه‌ای پیت واکر آغاز می‌شود؛ جایی که نویسنده از کودکی در خانواده‌ای خشن و تحقیرکننده، تجربه‌ی حضور در ارتش و سپس آشنایی با روان‌شناسی، معنویت و فرهنگ‌های غیرصنعتی می‌گوید تا نشان دهد ریشه‌ی بسیاری از رنج‌های امروز، در فرزندپروری عاطفه‌گریز دیروز نهفته است. در این کتاب، واکر از مفاهیمی مانند خانواده‌ی ناکارآمد، کودک بزرگ‌سال، شرم سمی، هم‌وابستگی، سوگواری کارآمد و کودک درون تعریفی روشن ارائه کرده است و نشان می‌دهد چگونه سرکوب احساسات، به افسردگی، اعتیاد، اضطراب مزمن و روابط سرد می‌انجامد. کتاب سلوک در جهان احساسات در فصل‌های مختلف، از اهمیت بازیابی سرشت هیجانی و نقش سوگواری در التیام، تا نقد فرهنگ «خونسردی»، مصرف‌گرایی عاطفی، اعتیاد به داروهای کرخت‌کننده و توصیه‌های ساده‌انگارانه‌ی «فقط مثبت فکر کن» را دنبال کرده است. نویسنده در بخش‌هایی مانند «کاشت نکوهش، برداشت بخشش» به‌طور مفصل به رابطه‌ی سرزنش، شرم و بخشش پرداخته است و توضیح می‌دهد چرا بدون عبور از خشم و اندوهِ به‌حق، بخشش واقعی شکل نمی‌گیرد. ساختار کتاب ترکیبی از توضیح نظری، مثال‌های بالینی، روایت‌های شخصی و نقل‌قول از متفکران و شاعران مختلف است و در پی آن است که خواننده را از رؤیای «خوش‌بختی دائمی» به سمت پذیرش طیف کامل احساسات انسانی هدایت کند.

خلاصه کتاب سلوک در جهان احساسات

سلوک در جهان احساسات بر این ایده استوار است که احساسات نه مزاحم، که راهنمای اصلی زندگی عاطفی و رابطه‌ای انسان هستند. پیت واکر نشان می‌دهد چگونه در خانواده‌های ناکارآمد، کودک برای بقا ناچار می‌شود عواطف خود را سرکوب کند، نیازهای والدین را بر خود مقدم بداند و در نتیجه با شرم سمی، هم‌وابستگی و نفرت از خود وارد بزرگ‌سالی شود. کتاب توضیح می‌دهد که فرار از احساسات، خود منبع اصلی رنج است؛ از اعتیاد و کار افراطی تا مصرف داروهای کرخت‌کننده، همگی تلاشی برای «احساس‌نکردن» هستند. نویسنده بر اهمیت سوگواریِ آگاهانه، تجربه‌ی کامل غم، خشم و ترس، و بازشناسی سهم واقعی والدین در آسیب‌ها تأکید کرده است تا نشان دهد تنها از این مسیر است که می‌توان به بخشش واقعی، عزت‌نفس پایدار و توانایی دوست‌داشتن خود و دیگران در همه‌ی حالت‌های عاطفی نزدیک شد.

چرا باید کتاب سلوک در جهان احساسات را بخوانیم؟

سلوک در جهان احساسات تصویری روشن از این‌که چرا بسیاری از انسان‌ها با وجود موفقیت ظاهری، در درون خالی، مضطرب یا افسرده‌اند ارائه کرده است. این کتاب کمک می‌کند ریشه‌ی احساسات دردناک، الگوهای هم‌وابستگی، شرم سمی و ترس از صمیمیت شناسایی شود و نشان می‌دهد چگونه می‌توان به‌جای جنگ با عواطف، آن‌ها را به منبعی برای معنا، ارتباط و خوددوستی تبدیل کرد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که در خانواده‌های سخت‌گیر، سرد یا تحقیرکننده بزرگ شده‌اند، با احساس گناه و شرم افراطی، هم‌وابستگی، افسردگی یا اضطراب مزمن درگیر هستند یا در مسیر درمان و خودشناسی به‌دنبال فهم عمیق‌تری از نقش احساسات و سوگواری در بهبودی عاطفی‌اند.

بخشی از کتاب سلوک در جهان احساسات

«در حالی که در جوامع صنعتی، الگوهای رفتاریِ ربات‌ها فراتر از شأن انسانیت قدم می‌گذارند، انسان‌ها نیز شبیه به آن‌ها بی‌روح و بی‌روح‌تر می‌شوند. رفتار چنین جوامعی با احساسات به گونه‌ای است گویی درک و دریافتی ازمُدافتاده و منسوخ باشند. سلوک در جهان احساسات راهنمایی برای بازپس‌گرفتن عواطف پُربار و به تاراج‌رفتهٔ دوران کودکی ماست؛ عواطفی که همچون سرزمین‌مان که چوب و زغال‌سنگ‌اش را چپاول می‌کنند، به یغما رفته است. سلوک در جهان احساسات زاییدهٔ کش‌مکش و تقلای شخصی من، مراجعان و دوستانم، در مسیر بازپس‌گیری احساسات‌مان است. کتاب، فراخوانی برای کشف پتانسیل ذاتی عواطف و احساسات در اولویت‌بندی مجدد ارزش‌های ماست؛ در مکانی که عشق و صمیمیت بار دیگر بالاتر از موفقیت و منفعت قرار بگیرد. تمرکز کتاب تا حدود بسیاری بر خانواده‌های ناکارآمد است، جایی که احکام و قوانین جامعه به روش‌های سخت‌گیرانه‌ای، علیه احساسات به اجرا گذاشته می‌شوند. من با این نظر جان برادشاو که اذعان می‌دارد فرهنگ ما تحت تأثیر اپیدمی فرزندپروری ضعیف قرار گرفته است، بسیار موافق‌ام. در جامعهٔ ما ناکارآمدیِ خانواده‌ها به قدری متداول و فراگیر شده است‌ که به‌سادگی قابل تشخیص نیستند. از طرفی، افرادی که در دوران کودکی مورد سوءرفتار و آزارهای شدید جسمانی قرار نگرفته باشند، احتمالاً آثار نامطلوب دوران کودکی خود را نادیده می‌گیرند؛‌ این در حالی است که به‌عنوان یک روان‌درمانگر گواهی می‌دهم بیش‌تر رنج‌های بزرگ‌سالی، ریشه در سوءرفتارها و غفلت‌های غیرجسمانی دوران کودکی دارند.»