کتاب آوازهای چوبی

مجموعه داستانهای کوتاه ماندانا صادقی بخشی از داستان اول (دایره، دایره‌ها): فاطی روی پشت‌بام بود. از آنجا که نگاه می‌کرد آسمان یک سیاهی بود روی شهر. مثل همان‌که امید نوشته بود، تاریک بود. نوشته بود که دارد به فاطی فکر می‌کند و اینکه ده سال دیگر چی می‌شود. فاطی دستش را از روی نرده‌ها برداشت از زنگ‌زدگی نرده‌ها، کف دستش تیره شده بود. چراغ انباری را روشن کرد. سایه‌اش روی موزاییک‌ها خیلی بلند و باریک بود. چراغ را خاموش کرد. نشست روی زمین. چند روز پیش که ته ماهیتابه را توی ظرفشویی آبکشی می‌کرد. و می‌خواست ماهیتابه را از زیر آب رد کند و ببرد بالای سرش بگذارد توی آبچکان حرفها یادش افتاد. ماهیتابه را توی لگن ظرفشویی ول کرد، دستکش‌ها را درآورد و انداخت کف آشپزخانه.