کتاب بعد از ۷۲ روز

کتاب بعد از ۷۲ روز نوشتهٔ مریم اسماعیلی توسط انتشارات سفیران طلائیه آفتاب منتشر شده است. این کتاب در دستهٔ خاطرات و سرگذشت‌نامه‌های شهیدان مدافع حرم قرار می‌گیرد و روایت زندگی و شهادت محمد زهره‌وند را از زبان همسرش بازگو می‌کند. کتاب با نگاهی جزئی‌نگر و صمیمی لحظات عاشقانه، دغدغه‌ها و روزمرگی‌های یک زوج جوان را در بستر تحولات اجتماعی و معنوی به تصویر می‌کشد. نسخهٔ الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب بعد از ۷۲ روز

کتاب بعد از ۷۲ روز (روایت زندگی شهید مدافع حرم محمد زهره‌وند به روایت همسر) روایتی است از زندگی مشترک و عاشقانهٔ مریم اسماعیلی و محمد زهره‌وند یکی از شهدای مدافع حرم که در سوریه به شهادت رسید. این کتاب در قالب خاطره‌نویسی و سرگذشت‌نامه با محوریت روایت همسر شهید به بازخوانی روزهای آشنایی، ازدواج، زندگی مشترک و درنهایت شهادت محمد می‌پردازد. فضای کتاب سرشار از جزئیات زندگی روزمره، دغدغه‌های معنوی، چالش‌های خانوادگی و اجتماعی و لحظات ناب عاشقانه است. 

مریم اسماعیلی، نویسندهٔ کتاب، با زبانی خودمانی و بی‌واسطه تجربه‌های شخصی و احساساتش را در مواجهه با فقدان و دلتنگی به تصویر می‌کشد. کتاب در سال‌های پس از شهادت محمد نوشته شده است و بخشی از آن به سفر مریم اسماعیلی به مناطق عملیاتی و دیدار با خانوادهٔ شهدا اختصاص دارد. این کتاب علاوه‌بر روایت یک زندگی تصویری از ارزش‌ها، باورها و سبک زندگی نسل جوان مذهبی در ایران معاصر را ارائه می‌کند.

خلاصه کتاب بعد از ۷۲ روز

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کتاب با روایت سفر نویسنده به مناطق عملیاتی جنوب و آشنایی تصادفی با خانوادهٔ شهید محمد زهره‌وند آغاز می‌شود. نویسنده که خود همسر شهید است با بازگویی خاطرات کودکی، نوجوانی و روزهای آشنایی با محمد فضای صمیمی و ملموسی از زندگی مشترک‌شان ترسیم می‌کند. روایت از اولین دیدارها، خواستگاری، مراسم عقد و عروسی و ورود به خانهٔ مشترک آغاز می‌شود و به‌تدریج به دغدغه‌های معنوی، فعالیت‌های اجتماعی و شغلی محمد و نقش او در خانواده و جامعه می‌پردازد. در خلال روایت به حضور محمد در هیئت‌ها، فعالیت‌های مذهبی، علاقه‌اش به کار و کمک به دیگران و روحیهٔ ساده‌زیستی و قناعت اشاره می‌شود. نویسنده با جزئیات به احساسات خود در دوران نامزدی، دلتنگی‌های مأموریت‌های محمد و لحظات شیرین و تلخ زندگی مشترک می‌پردازد. کتاب با روایت روزهای منتهی به اعزام محمد به سوریه و شهادتش و تأثیر این واقعه بر خانواده و همسرش به پایان می‌رسد.

چرا باید کتاب بعد از ۷۲ روز را خواند؟

این کتاب فرصتی است برای لمس نزدیک و بی‌واسطهٔ زندگی یک زوج جوان در بستر تحولات اجتماعی و معنوی معاصر. روایت صادقانهٔ احساسات، دغدغه‌ها و روزمرگی‌ها تصویری واقعی از عشق، ایثار و مواجهه با فقدان را پیش چشم می‌گذارد. خواننده با مطالعهٔ این کتاب نه فقط با یک زندگی شخصی بلکه با بخشی از فرهنگ و ارزش‌های نسل جوان مذهبی ایران آشنا می‌شود و می‌تواند معنای پایداری، امید و ایمان را در دل سختی‌ها و دلتنگی‌ها جست‌وجو کند.

خواندن کتاب بعد از ۷۲ روز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به خاطرات شهدا، سرگذشت‌نامه‌های مدافعان حرم و کسانی که می‌خواهند درباره‌ٔ سبک زندگی و ارزش‌های نسل جوان مذهبی بدانند، مناسب است؛ همچنین این کتاب برای کسانی که با موضوع فقدان، دلتنگی و امید در زندگی مواجه‌ هستند، می‌تواند همدلی به‌همراه داشته باشد.

بخشی از کتاب بعد از ۷۲ روز

«در نوزدهمین روز از روزهای برفی بهمن ۱۳۷۳ در گرگ و میش آسمان و نزدیکی‌های طنین اذان صبح پا به دنیای پرفراز و نشیب زندگی گذاشتم. بعد از خواهر و برادرم به دنیا آمدم. اسمم را مادربزرگم انتخاب کرد و فاطمه شدم. از خواهرم شش سال و از برادرم سه سال کوچک‌تر بودم. همین باعث شده بود تا شیطنت‌هایم بیشتر از آن‌ها باشد. کوچک‌تر که بودم می‌رفتم سروقت وسایلشان. کتاب‌های مدرسه‌شان را برمی‌داشتم و خط خطی می‌کردم. خواهرم وقتی که می‌دید وسط دفتر مشقش یک نقاشی ناشیانه از آدمکی که گلی توی دستش گرفته ظاهر شده، صدایش در می‌آمد و دنبالم می‌کرد. من هم پا به فرار می‌گذاشتم و به حرص خوردنش می‌خندیدم. آن زمان خانه‌مان در خیابان شهدای اراک بود. بیشتر وقتم را با دخترهای همسن‌وسال همسایه توی کوچه بازی می‌کردم. دنبال هم می‌دویدیم و قایم باشک بازی می‌کردیم یا اسباب‌بازی‌های رنگی‌رنگی و عروسک‌هایمان را می‌آوردیم. یک قالیچه پهن می‌کردیم و وسایل را می‌چیدیم، عروسک‌ها هم می‌شدند بچه‌هایمان. بعد همدیگر را دعوت می‌کردیم و توی ظرف‌های کوچک اسباب‌بازی خوراکی می‌ریختیم و از هم پذیرایی می‌کردیم.»