کتاب وقتی غذا عشق می شود

کتاب الکترونیکی وقتی غذا عشق می‌شود نوشتهٔ جینین راث با ترجمهٔ گیسو ناصری در انتشارات کتابسرای تندیس چاپ شده است. این کتاب به بررسی رابطهٔ بین خوردن و صمیمیت می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه رفتارهای غذایی می‌توانند جایگزین روابط عاطفی شوند.

درباره کتاب وقتی غذا عشق می‌شود

کتاب وقتی غذا عشق می‌شود (When Food Is Love) نوشتهٔ جینین راث به بررسی ارتباط پیچیدهٔ بین خوردن احساسی و صمیمیت می‌پردازد. راث با استفاده از تجربیات شخصی خود و داستان‌های صادقانهٔ دیگران، نشان می‌دهد که چگونه رژیم‌های غذایی و خوردن احساسی می‌توانند جایگزین نزدیکی عاطفی شوند. او توضیح می‌دهد که چگونه رفتارهای غذایی وسواسی می‌توانند الگوهای مخرب را ایجاد کنند و روابط صمیمی را تحت تأثیر قرار دهند.

راث در این کتاب به خوانندگان کمک می‌کند تا الگوهای رفتاری خود را شناسایی کرده و راه‌های سالم‌تری برای برقراری ارتباط با خود و دیگران پیدا کنند. او تأکید می‌کند که پذیرش خود و درک احساسات واقعی می‌تواند به بهبود روابط و کاهش رفتارهای مخرب مرتبط با خوردن منجر شود.

این کتاب به عنوان یک منبع مفید برای افرادی که با مسائل خوردن احساسی دست و پنجه نرم می‌کنند، شناخته می‌شود و به آن‌ها ابزارهایی برای درک و تغییر الگوهای رفتاری ارائه می‌دهد.

کتاب وقتی غذا عشق می‌شود را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای افرادی که با مسائل خوردن احساسی مواجه هستند یا علاقه‌مند به درک عمیق‌تر ارتباط بین رفتارهای غذایی و روابط عاطفی می‌باشند، مناسب است.

بخشی از کتاب وقتی غذا عشق می‌شود

«درست از هنگام آشنایی با مارتین، رژیم گرفتن را هم آغاز کردم. ابتدا بر این عقیده بودم که اگر لاغر شوم، زیباتر خواهم شد و اگر زیبا باشم، بی‌تردید مارتین با من ازدواج خواهد کرد. پس از این‌که او فارغ‌التحصیل شد، فقط دلم می‌خواست با او باشم. و هفده سال بعدی عمرم تنها سرگرمی و علاقه‌ام در زندگی داشتن یک ارتباط دوستی ساده نبود، بلکه فقط به وزنم فکر می‌کردم. پیش‌تر نمایشنامه‌های غم‌انگیز بسیاری برایم پیش آمده بود از جمله، والدینم جدا از یک‌دیگر زندگی می‌کردند و زندگی خوبی نداشتیم، اولین نامزدم که از صمیم قلب دوستش داشتم به‌علت بیماری سرطان از دنیا رفت و مادر دوستم کنِدی خودش را کشت، برادرم به‌سختی به مدرسه رفت ولی در برابر تمام این اتفاقات حصاری سرد و غم‌انگیز دور خودم تنیده بودم و فکر می‌کردم فقط با زیبایی می‌توانم بر تمام مشکلاتم غلبه کنم... فقط اگر می‌شد که لاغر شوم!

تا این‌که بالاخره لاغر شدم. سیزده سال پیش دست از رژیم گرفتن برداشتم و چهل پوند وزن کم کردم، کتابی دراین‌باره نوشتم و در یک برنامهٔ تلویزیونی در مورد این موفقیت صحبت کردم. بعدها یک کتاب دیگر هم در این خصوص نوشتم و صبر کردم تا این حصار از بین برود. ولی بعد فهمیدم زیر این آرزوی لاغر شدن این باور نهفته است که اگر لاغر باشم می‌توانم مورد عشق و محبت دیگران قرار بگیرم. وقتی‌که تصویری از اندام لاغر خودم را در ذهن مجسم می‌کردم هرگز خودم را تنها نمی‌پنداشتم. لاغر بودن به‌معنای خوشحال بودن است و خوشحال بودن به‌معنای تنها نماندن. لاغر بودن یعنی مورد محبت دیگران قرار بگیری؛ ناگهان دلم می‌خواست یک شریک زندگی پیدا کنم، درست به‌همان اندازه‌ای که دوست داشتم لاغر شوم.»