کتاب ملکه اهریمنی

کتاب الکترونیکی ملکه اهریمنی با عنوان اصلی The devil's queen نوشتهٔ جین کالوگریدیس و ترجمهٔ رقیه اسدیان است. انتشارات کتابسرای تندیس این رمان خارجی را منتشر کرده است. نسخهٔ الکترونیکی این کتاب را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ملکه اهریمنی

در رمان ملکه اهریمنی»، جین کالوگریدیس تصویری چندوجهی از «کاترین مدیچی»، ملکه‌ٔ قرن شانزدهمی فرانسه، ارائه می‌دهد. زنی که در عین بی‌رحمی و حیله‌گری، آسیب‌پذیر و شگفت‌انگیز است. کالوگریدیس در این رمان، به کالبدشکافی دربار مجلل و پرزرق‌وبرق فرانسه می‌پردازد که از درون در حال پوسیدن بود. او با بیانی گیرا و روایتی پرکشش، چهره‌ای شفاف و انسانی از کاترین مدیچی به تصویر می‌کشد؛ زنی قدرتمند که تاریخ اغلب او را نادیده گرفته یا بدنام کرده است. «ملکه اهریمنی» رمانی تاریخی و پرحادثه است که با تکیه بر واقعیت‌های تاریخی، به زندگی زنی بحث‌برانگیز می‌پردازد که دستانش به خون بسیاری آغشته است.

خواندن کتاب  ملکه اهریمنی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران داستان‌های خارجی و علاقه‌مندان به رمان‌های تاریخی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ملکه اهریمنی

«مونت‌مورنسی از خیلی جهات شبیه هانری و دیان بود؛ محافظه‌کار و متعصب و در برابر تغییر انعطاف‌ناپذیر بود. ظاهرش هم این ویژگی‌ها را نشان می‌داد؛ تنومند و چهارشانه بود و رفتاری متکبرانه داشت و ریش خاکستری دراز و ازمدافتاده می‌گذاشت و لباس‌های قدیمی می‌پوشید. هانری او را به ریاست شورای سلطنتی برگزید. مونت‌مورنسی بلافاصله به اتاق نزدیک اتاق پادشاه رفت؛ همان اتاقی که دوشس دتامپ دستپاچه خالی‌اش کرده و به روستا فرار کرده بود.

مونت‌مورنسی را دوست نداشتم، اما برایش احترام قائل بودم. تکبر را در چشمان باریک‌شده و گودافتاده‌اش و در رفتار و حرف زدنش می‌دیدم. در رد کردن عقاید دیگران تند بود اما وفادار بود و مثل خیلی‌های دیگر پادشاهی هانری را فرصتی برای ثروت‌اندوزی نمی‌دید.

در بارهٔ دیان دو پوتی نمی‌شد این حرف را زد. دیان نه‌تنها هانری را راضی کرده بود دارایی‌های دوشس دتامپ را به او بدهد، بلکه کاخ فوق‌العاده زیبای شنون‌سو را هم، که دارایی سلطنتی بود نه مال هانری، خواسته و به دست آورده بود. علاوه بر این هانری بعد از رسیدن به پادشاهی، مالیات جمع‌شده را که ثروتی کلان بود، به او بخشید. هانری حتی جواهرات سلطنتی را هم به او داد؛ اهانتی که تمام تلاشم را کردم با وقار تمام تحمل کنم اما دوستانم از این بی‌عدالتی شکوه می‌کردند.»