کتاب به سوی قاف (جلد چهارم، امدادگران و پرستاران)

کتاب «به سوی قاف (جلد چهارم، امدادگران و پرستاران)» نوشتۀ حمیده طاهری است و انتشارات ازنو کتاب آن را منتشر کرده است. به‌سوی قاف (جلد چهارم) به‌مثابه ادای دین به قهرمانانی است که در سخت‌ترین شرایط، چراغ انسانیت را روشن نگه داشتند.

درباره کتاب به سوی قاف (جلد چهارم، امدادگران و پرستاران)

کتاب به‌سوی قاف (جلد چهارم: امدادگران و پرستاران)، روایتی مستند و انسانی از تلاش‌های جامعۀ پزشکی و نیروهای درمانی در دوران جنگ ایران و عراق است. این کتاب، با پرداختن به روایت‌های کمتر شنیده‌شده از امدادگران خط مقدم، پرستاران بیمارستان‌های صحرایی و رانندگان آمبولانس، تصویری زنده و پرجزئیات از شجاعت و ازخودگذشتگی افرادی ارائه می‌دهد که زیر باران گلوله و ترکش برای نجات جان رزمندگان تلاش می‌کردند.

به‌سوی قاف مجموعه‌ای است که در قالب ۴ کتاب، ۳۰ قسمت پادکست و چندین فیلم مستند تهیه شده و به روند شکل‌گیری و پیشرفت بهداری رزمی از روزهای آغازین جنگ تا پایان آن می‌پردازد. جلد اول به نقش پزشکان، جلد دوم و سوم به فعالیت‌های مدیران و فرماندهان بهداری و جلد چهارم به قهرمانانی گمنام اختصاص دارد: امدادگران، پرستاران و رانندگان آمبولانس که مسئولیت انتقال مجروحین از میدان نبرد به مراکز درمانی را بر عهده داشتند.

دستاوردهای بهداری رزمی در دوران جنگ بسیار چشمگیر بود: برپایی بیش از ۶۵۰ اورژانس صحرایی، راه‌اندازی ۵۰ بیمارستان صحرایی، فراهم‌کردن ۱۹ هزار تخت نقاهتگاهی، انجام بیش از ۱۰۰ هزار عمل جراحی، انتقال بیش از یک میلیون مجروح و مصدوم شیمیایی

کتاب به‌سوی قاف (جلد چهارم: امدادگران و پرستاران) نه‌تنها روایتی از فداکاری‌ها، بلکه بازتابی از نظم، خلاقیت و شجاعت نیروهای درمانی در شرایط سخت جنگ است. خواننده در طول کتاب با روایت‌های دست‌اول و احساسی از تجربیات امدادگران و پرستاران همراه می‌شود و درک عمیق‌تری از چالش‌های آنان پیدا می‌کند. 

خواندن کتاب به سوی قاف (جلد چهارم، امدادگران و پرستاران) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران کتاب‌های خاطرات و دفاع مقدس پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب به سوی قاف (جلد چهارم، امدادگران و پرستاران)

«وقتی جنگ شروع شد، هفده‌ساله بود و از همان روزهای اول که از اصفهان به جبهه اعزام شد، به او پیشنهاد دادند کاردرمانی انجام دهد و پذیرفتن همین پیشنهاد، نقطۀ ورودش به امداد و درمان بود. برادر مرتضی ابو فاضلی ابتدا امدادگر بود و بعدها دورۀ پزشکیاری را گذراند و تا پایان جنگ در بهداری لشکر امام حسین (ع) ماند و در عملیات‌های زیادی حضور مستمر و مؤثر داشت.»