کتاب آموزه های معرفت؛ شرح دعای ابوحمزه ثمالی (جلد سوم)

کتاب حاضر جلد سوم «آموزه های معرفت؛ شرح دعای ابوحمزه ثمالی» به قلم سیّد محمّدمحسن حسینی طهرانی است.

درباره کتاب آموزه های معرفت؛ شرح دعای ابوحمزه ثمالی (جلد سوم)

 این اثر محصول سخنان و گفتارهای شب‌های مبارک رمضان ایشان از سال‌های ۱۴۱۴ هجری قمری تا زمان حاضر در شهر مقدس قم است. جلد حاضر به ۱۴۲۰ و ۱‍۴۲۱ هجری قمری اختصاص دارد.

کتاب آموزه های معرفت؛ شرح دعای ابوحمزه ثمالی یکی از کامل‌ترین نمونه های شرح دعای ابوحمزه است که تمام علاقه‌مندان از آن لذت خواهند برد.

خواندن کتاب آموزه های معرفت؛ شرح دعای ابوحمزه ثمالی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به این دعای ارزشمند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب آموزه های معرفت؛ شرح دعای ابوحمزه ثمالی

«چرا خدا ما را به خودش دعوت می‌کند؟ چرا ما باید به او معرفت پیدا کنیم؟ معرفت پیدا کردن به او برای انسان چه نتیجه‌ای دارد؟ حالا اگر انسان به خدا معرفت پیدا نکند، چطور می‌شود؟

یا اینکه می‌فرماید: «أنتَ دَلَلتَنی عَلَیکَ؛ تو مرا بر خودت دلالت کردی!» نمی‌فرماید: مرا بر جنّتِ خودت دلالت کردی، مرا بر نعیم خودت دلالت کردی. «کاف» دلالت بر خطاب می‌کند و خطاب هم در وهلهٔ اول، بر ذات اطلاق می‌شود؛ یعنی «تو مرا بر ذات خودت دلالت کردی!» این چه نفعی دارد و برای چیست؟

پس محوریّت این عبارت شریف بر عرفانِ به پروردگار است. مسائلی حول و حوش این عرفان است:

دلالت و راهنمایی ذات پروردگار تنها راه وصول به عرفان الهی

یک مسئله این است که حضرت در اینجا می‌فرماید: «این عرفان من به تو، به‌واسطهٔ ذاتِ خود تو بود!» یعنی من برای عرفان به تو و شناخت تو، از غیر تو کمک و مساعدت نگرفتم، فقط «بِکَ»! چرا باید این‌طور باشد، درحالی‌که ما در معرفتی که نسبت به اشیاء پیدا می‌کنیم، چه‌بسا از غیر کمک می‌گیریم و با مساعدت شخص دیگری معرفت پیدا می‌کنیم؟»