کتاب بررسی و تحلیل فقهی بیمه عمر از دیدگاه فقه امامیه

کتاب «بررسی و تحلیل فقهی بیمه عمر از دیدگاه فقه امامیه» نوشتۀ علی خلوصی است و انتشارات واژه پرداز اندیشه آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب بررسی و تحلیل فقهی بیمه عمر از دیدگاه فقه امامیه

بیمۀ عمر قراردادی است که بر اساس آن بیمه‌گر در قبال قسط‌هایی که از بیمه‌گذار دریافت می‌کند، متعهد می‌شود که مبلغ مشخصی از مال را به بیمه‌گذار یا شخص ثالث بپردازد. اگر فرد بیمه‌شده بمیرد، یا بر اساس تفاوت مفاد بیمه‌های عمر، مبلغ مورد بیمه به افرادی بیمه‌گذار معین کرده پرداخت می‌شود. اگر بیمه‌شده زنده باشد، پس از انقضای مدت تعیین‌شده، به خود بیمه‌گذار یا ذی‌نفع پرداخت می‌شود و نحوۀ پرداخت برحسب توافق طرفین است. فقها، بیمۀ عمر را مانند دیگر بیمه‌ها تحلیل و بررسی کرده‌اند و برای تطبیق آن با موازین فقهی، راه‌حل‌هایی ارائه داده‌اند.

باتوجه‌به اینکه افراد جامعه از انواع متنوع بیمه‌های عمر و این مسئله که عده‌ای از فقها عقد بیمۀ عمر را دارای اشکالاتی مانند غرر، تعلیق، قمار، ربا، ضمان مالم یجب می‌دانند که صحت آن را دچار تردید می‌کند، علی خلوصی در کتاب بررسی و تحلیل فقهی بیمه عمر از دیدگاه فقه امامیه، دیدگاه فقه امامیه را دربارۀ عقد بیمۀ عمر با بیان مبانی، ادله و قواعد فقهی بررسی و تحلیل کرده است. او تلاش کرده تا سازگاری بیمۀ عمر را با مبانی فقهی امامیه بیان کند، برای افراد جامعۀ اسلامی که قصد دارند از این نوع بیمه استفاده کنند، اطمینان ایجاد کند و همچنین به سازمان‌ها و شرکت‌های بیمه‌ای برای انطباق قراردادهای بیمه‌ای خود با مبانی شرعی کمک کند.

خواندن کتاب بررسی و تحلیل فقهی بیمه عمر از دیدگاه فقه امامیه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران کلام و عقاید، علاقه‌مندان به مسائل فقهی و فعالان بیمه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب بررسی و تحلیل فقهی بیمه عمر از دیدگاه فقه امامیه

«عقود جمع عقد به معنای بستن چیزی به چیز دیگر، به‌نوعی که به‌خودی‌خود از یکدیگر جدا نشود، مانند بستن و گره‌زدن طناب و نخ به طناب و نخی دیگر مثل خودش لازمه گره‌خوردن این است که هر یک ملازم دیگری باشد و از آن جدا نباشد. این کلمه در ابتدا در امور محسوس به کار می‌رفت، ولی بعداً به طور استعاره نسبت به امور غیرمحسوس مانند معاملات از قبیل خریدوفروش و اجاره و امثال آن و عهدها و پیمان‌ها تعمیم یافت و گفته شده عقد بیع و عقد اجاره و ازاین‌قبیل... از آن نظر که اثر معنای عقد (لزوم و التزام) در این موارد وجود دارد ایشان در ادامه می‌فرماید: عقد هر کار یا گفتاری است که معنای لغوی عقد را ممثل می‌کند و عبارت از نوعی ربط‌دادن چیزی به چیز دیگر است به‌طوری‌که لازم و همراه آن می‌گردد و از آن جدا نمی‌شود مثل عقد بیع که مبیع را به مشتری از نظر مالکیت به‌گونه‌ای مربوط می‌کند که هر طور بخواهد می‌تواند در آن تصرف کند و فروشنده بعد از عقد، مالکیت و حق هیچ‌گونه تصرفی در آن را ندارد.»