کتاب راهنمای عملی ‌‌‌‌خوددوستی

کتاب راهنمای عملی ‌‌‌‌خوددوستی نوشتهٔ زو کروک و ترجمهٔ هستی رادپور است. انتشارات اندیشه آگاه این کتاب را منتشر کرده است. چگونه در انجام کار، در روابط و در زندگی با خود مهربان باشیم؟

درباره کتاب راهنمای عملی ‌‌‌‌خوددوستی

چگونه در انجام کار، در روابط و در زندگی با خود مهربان باشیم؟ کتاب راهنمای عملی ‌‌‌‌خوددوستی کوشیده است در سه بخش به این پرسش پاسخ دهد. این کتاب که به قلم یک درمانگر و نویسنده و فارغ‌التحصیل رشتهٔ مشاورهٔ روان‌شناسی از دانشگاه پاسیفیکا در سانتا باربارا در کالیفرنیا نوشته شده، ۱۱ فصل دارد. نویسنده گفته است که خوددوستی نمی‌تواند نوعی امتیاز و یا قدرت به حساب آید؛ خوددوستی تعصبات شکل‌گرفته در ناخودآگاه در قبال نژاد، سن، جنسیت، تمایلات جنسی، توانایی، مهاجرت و یا نابرابری درآمدی در جامعه را نفی نمی‌کند؛ همچنین نمی‌تواند بیماری‌های روانی نظیر افسردگی و یا اضطراب بالینی را کاهش دهد. این کتاب برای کسانی که با مسائل بهداشت روانی، تعصبات و آسیب‌های روحی مواجه هستند، راهکارهایی ارائه کرده است اما برای درمان همهٔ این مشکلات، مناسب نیست. زو کروک در هر فصل، مطالب موردنظر را با حساسیت و هدفمندی خاصی گنجانده است. او معتقد است که وقتی به‌سوی خوددوستی قدم برمی‌داریم، احتمالاً متوجه می‌شویم می‌توانیم تغییر کنیم. چگونه در انجام کار، در روابط و در زندگی با خود مهربان باشیم؟ این اثر را بخوانید تا بدانید.

خواندن کتاب راهنمای عملی ‌‌‌‌خوددوستی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب راهنمای عملی ‌‌‌‌خوددوستی

«برخی از خانواده‌ها برای طفره رفتن از مسائل عمیقی که ممکن است باعث ایجاد درگیری شوند، سعی می‌کنند تا حد امکان از پرداختن به آنها اجتناب کنند. در مقابل، برخی دیگر برایشان مهم نیست کجا هستند یا چه کسانی به آن‌ها گوش می‌دهند و در همان لحظه که مسئله‌ای پیش می‌آید آن را بازگو و در موردش بحث می‌کنند. صرف‌نظر از اینکه خانواده شما در بیان عواطفشان راحت، سخت‌گیر یا چیزی بین این دو هستند، برخی از خانواده‌ها تمایل دارند که قوانین خانواده را رعایت کنند؛ حتی اگر با آن‌ها موافق نباشند.

مخفی‌کاری، فاصله گرفتن اعضای خانواده از یکدیگر و آشکار شدن مشکلاتی که والدین چندین سال سعی در سرپوش گذاشتن روی آنها داشتند، می‌تواند پایه و اساس خانواده را دچار تزلزل کند. آوردن خوددوستی به نهاد خانواده اغلب مستلزم تغییر روش‌های قدیمی است و این یعنی بدون توجه به هنجارها، خود واقعی‌تان را نشان دهید و از برآورده شدن نیازهایتان اطمینان حاصل کنید.

زخم‌هایی که معمولاً خانواده بر روی روح ما وارد می‌آورد، عمیق‌تر از هر نوع زخم دیگری است. انرژی خوددوستی به التیام این زخم‌ها کمک می‌کند و به ما قدرت استفاده از انتخاب‌های شخصی را می‌دهد. خوددوستی به ما کمک خواهد کرد تا الگوهای فکری، رفتارها و ایده‌های ناسالم را بیاموزیم و قواعد و رسوم خانوادگی را مجدداً چارچوب‌بندی کنیم. ما نمی‌توانیم خانواده‌مان را تغییر دهیم اما می‌توانیم خوددوستی را اساس نحوه واکنش‌هایمان قرار دهیم.»