کتاب فرهنگ شعر نو فارسی از افسانه تا همیشه (جلد دوم)

کتاب «فرهنگ شعر نو فارسی از افسانه تا همیشه (جلد دوم)» نوشـتۀ هیوا مسیح است و انتشارات دوستان آن را منتشر کرده است. این کتاب جلد دوم فرهنگ شعر نو فارسی است. 

درباره کتاب فرهنگ شعر نو فارسی از افسانه تا همیشه (جلد دوم)

هیوا مسیح در مقدمۀ کتاب فرهنگ شعر نو فارسی از افسانه تا همیشه به این نکته اشاره می‌کند که همواره از سن کم در پی کشف راز شعر شاعران بوده و در همین جستجوها و کار بر روی اشعار نیما یوشیج و دیگر شاعران معاصر است که به راز ماندگاری نیما و شاکلۀ اصلی شعر این شاعران پی می‌برد. هیوا مسیح زمانی که متوجه می‌شود کلمات دشوار در شعر باعث بدخوانی آثار می‌شود تصمیم می‌گیرد که روی این مسئله کار کند برای همین شروع به فیش‌برداری کرده و با تمام سختی‌ها در نهایت کتاب فرهنگ شعر نو فارسی را به نگارش درمی آورد. هیوا مسیح در کتاب فرهنگ شعر نو فارسی تلاش کرده است تا اشعار نیما درست و صحیح خوانده شود، اسرار واژگان به‌کاررفته توسط نیما یوشیج و همچنین راز ماندگاری او کشف شود.

این فرهنگ که بر شعر نو فارسی تأکید دارد، بررسی اشعار نیما و شاعران برجستۀ شعر نو فارسی تا دهۀ ۸۰ را در برمی‌گیرد. جلد اول و دوم فرهنگ شعر نو فارسی از افسانه تا همیشه به شعرهای نو نیما اختصاص دارد. در این فرهنگ ۸۴ شعر نیما مورد نقد و پژوهش قرار گرفته‌‌ است. هیوا مسیح کار خود را در با افسانۀ نیما که شعر نو نیست آغاز می‌کند. او ابتدا مشخص می‌کند که آن شعر در چه سالی و در چه وزن و بحری سروده شده است، گفته‌های نیما و دیگران را دربارۀ آن شعر می‌آورد، معانی واژگانی را که ممکن است برای خواننده نامفهوم باشد توضیح می‌دهد و بررسی می‌کندکه  آیا این واژگان شامل کلماتی است که خود نیما ساخته و یا ریشۀ طبری(مازندرانی) دارد.

جلد دوم فرهنگ شعر نو فارسی مربوط به فصل‌های سوم و چهارم کتاب است که با بررسی سی و ششمین شعر کتاب «روی جدارهای شکسته» آغاز می‌شود و تا شعر ۸۴ ادامه پیدا می‌کند. فصل چهارم کتاب که آخرین فصل است واپسین سخن، سرگذشت آثار نیما به روایت بزرگان و سخنانی که در مرگ نیما نوشته شده، شوخ‌طبعی نیما، دشنام به نیما، و فهرست کامل بحرها و و وزن‌ شعرهای آزاد نیما گنجانده شده است. 

خواندن کتاب فرهنگ شعر نو فارسی از افسانه تا همیشه (جلد دوم) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران شعر نو و کسانی که دغدغۀ شعر معاصر دارند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب فرهنگ شعر نو فارسی از افسانه تا همیشه (جلد دوم)

«ازآنجاکه در سابقۀ ادبیات و شعر کلاسیک فارسی، «خورد»، بن ماضی خوردن، فقط یک معنا و مفهوم ندارد، خاصه با ضمیر «ش» که کمتر به‌کاررفته، معناهای احتمالی دیگری را نیز ممکن است تداعی کند. از جمله «خورد» در معنای دخل‌وخرج: مرا دخل و خورد ار برابر بدی/زمانه مرا چون برادر بدی (فردوسی). از سویی کاربرد بی‌سابقهٔ نیما از این عبارت و تعبیرهای گهگاهی از جملۀ خورد را «خرد» در معنای «کوچک /حقیر» تداعی یا تلقی‌کردن باعث می‌شود بیشتر به آن بپردازیم.»