کتاب چمدان های باز

کتاب چمدان های باز نوشتهٔ سیدمحسن روحانی است. انتشارات موسسه جام جم این ناداستان را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی روایت‌هایی از زندگی مهاجران در آمریکا.

درباره کتاب چمدان های باز

کتاب چمدان های باز حاوی روایت‌های متنوعی از زندگی مهاجران در آمریکا است که با قلمی متفاوت از نظرگاه یک دانشجو و وکیل ایرانی به تصویر کشیده است. چمدان هر مهاجر روزی باز می‌شود. وقتی که قصد می‌کند چشمانش صبح آسمانی را ببینند که تا آن لحظه قدم روی زمین آن نگذاشته. دیگر فرق ندارد عمرش در کلان‌شهری پرهیاهو طی شده یا از همهٔ دنیا فقط روستایی آرام و کوچک را دیده؛ دارا بوده یا نه و چقدر به خانواده و دوستان و هزار چیز وطنی دلبستگی داشته؛ حتی اینکه در کدام محله و با چه فرهنگی زندگی کرده هم اهمیت چندانی ندارد. این‌طور مهاجرت‌کردن مثل تولدی دوباره است. مقصد می‌شود مدینه‌ای که فرسنگ‌ها با تصویر ذهنی جنین فاصله دارد. یک مهاجر باید کار و زندگی، شناخت محیط، نوع روابط عمومی، درک جامعه و هر چیزی را خودش بشناسد و آزمون و خطا کند و یاد بگیرد. حرکتی که حقیقتاً شروعی دوباره است. هر کس می‌خواهد مهاجرت کند، برای شروع دوباره، از نو، ناگزیر از آشنایی با این تجربه ها است. کتاب «چمدان‌های باز» واسطهٔ این آشنایی است. سیدمحسن روحانی در این اثر، فرازونشیب‌های مهاجرت و زندگی در کنار تفاوت‌های فرهنگی، اقتصادی و مذهبی را بررسی کرده است. «چمدان‌های باز» اولین اثر او در حوزهٔ ادبیات است. او تا مقطع پسادکترای رشتهٔ حقوق تحریم‌های اقتصادی را در شهر نیویورک گذرانده و آثاری به پارسی و انگلیسی در این حوزه نوشته است. 

خواندن کتاب چمدان های باز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعهٔ ناداستان درمورد مهاجرت و مهاجران در آمریکا پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب چمدان های باز

«همیشه می‌گویم مسافرت خاصیت تخدیری دارد. ماده‎‌ای محرک است که اهلش را معتاد می‌کند. روتین به‌هم متصل روزمره را قطع می‌کند و آدم را کلاً از موقعیت بیرون می‌برد. اینکه زندگی با کیفیتت را رها کنی و ادامه تایم‌لاین را یک جای دیگر بگذرانی و تلاش کنی از آن لذت ببری. رسالتش دقیقاً همین است. بالاخره هرجای دنیا که باشیم انسانیم. نسیان، خاصیت ماست. یادمان می‌رود غم و شادی، خودشان زمان ندارند. این ماییم که مدت‌شان را تعیین می‎کنیم. مسافرت هم این را یادآوری می‌کند که؛ هر چقدر خوش باشد و جذاب باشد ولی «این نیز می‌گذرد...»»