کتاب شمع همیشه فروزان

کتاب شمع همیشه فروزان نوشتۀ محمدتقی انصاریان خوانساری در انتشارات انصاریان به چاپ رسیده است. این کتاب مجموعه‌ای از خاطرات و اسناد منتشرنشده دربارۀ آیت‌الله حاج سید ابوالقاسم خویی است.

درباره کتاب شمع همیشه فروزان

آیت‌الله ابوالقاسم موسوی خویی، فقیه و یکی از مراجع پرمقلد شیعه به‌شمار می‌رفت. کتاب شمع همیشه فروزان شرح زندگی و اوصاف ایشان است. بخش ابتدایی کتاب، به شرح زندگانی آيت‌الله از زبان خودشان و نیز تأليفات، تقريرات و شروحات وی اختصاص یافته است. سپس شنيده‌ها و مصاحبه‌ها از زبان آيت‌الله وحيد خراسانی، آيت‌الله محمداسحاق فياض، آيت‌الله سيد محمدمهدی خلخالی و دیگران آمده است. در ادامه نيز، خاطراتی به قلم آيت‌الله شيخ محمدتقی بهجت، شيخ ابوالفضل نجفی خوانساری و... بيان شده است. در پايان کتاب نیز، دوران بيماری ايشان، اشعار سروده‌شده در سلوک، نمونه‌هایی از اجازات و تقريظات صادره بررسی شده‌اند.

نویسندۀ کتاب شمع همیشه فروزان ضمن بیان نحوۀ جمع‌آوری مطالب، دربارۀ قلمرو موضوعی کتاب خاطرنشان کرده است که وارد مباحث علمی آیت‌الله خویی نشده است گرچه در بخش ویژگی‌های فردی و اخلاقی، اشاره‌هایی هم به قلمرو علمی ایشان آمده است.

آنچه در کتاب شمع همیشه فروزان آمده عبارت است از: شرح زندگانی، شنیده‌ها و مصاحبه‌ها، خاطرات به قلم دیگران، در آیینه کتاب، در آیینه نشریات خارجی، مؤسسات، مراکز و مدارس خیریه، دوران بیماری معظم‌له، اطلاعیه‌ها و اعلامیه‌های آیات عظام و مراکز علمی و فرهنگی و حوزوی بعد از فوت، اشعار سروده‌شده در سوگ ایشان، در آیینه اسناد، نظر علمای عالی‌قدر، اجازات اساتید، مکاتبات با دیگران دربارۀ امور فرهنگی، مکاتبات و انقلاب اسلامی ایران، مکاتبات با آیات عظام، مکاتبات خارجی، نمونه‌هایی از استفتائات، آیت‌الله خویی و خاندانش.

کتاب‌ها، مجلات، مکاتبات و سخنان بعضی از بزرگان عمدۀ منابع در تألیف کتاب هستند. کتاب همچنین دارای تصاویر کمتردیده‌شدۀ متعدد و اسناد و مدارک است که از مزایای آن محسوب می‌شود.

خواندن کتاب شمع همیشه فروزان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران کتاب‌های زندگی‌نامه و تاریخ معاصر ایران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب شمع همیشه فروزان

«همه وضعيت حقير را در حوزه علميه قم و نزد آيات عظام حتی در زمان مرحوم آيت‌الله بروجردی و ديگر آقايان و مراجع بزرگ می‌دانند، اما به قولی نديده خريدار آن بزرگمرد بودم. يكي از علت‌های علاقه شديد حقير، ملاقات با شاگردان معظم‌له بود كه از آنان درباره شخصيت ايشان، مطالبی بسيار والا و بالایی می‌شنيدم و بعضی از آقايان، خاطرات مسافرت‌های معظم‌له را به ايران نقل می‌كردند. آيت‌الله‌ العظمی خویی سفری به ايران براي زيارت حضرت امام رضا ثامن‌الحجج(ع) و زيارت حضرت معصومه كريمه اهل بيت(س) داشته‌اند. تا آنجا و به صورتی كه حقير شنيده و در بعضی از كتاب‌ها خوانده‌ام، دو سفر به ايران تشريف آورده‌اند. در سال‌های 1350ق. و 1368ق. اين مسافرت‌ها انجام شده است. می‌گويند هنگامي كه خبر ورود معظم‌له به قم رسيد، علما، دانشمندان و فضلای حوزه براي استقبال، تقدير و تجليل از آن شخصيت بزرگوار، با تجهيزات فراوان تا شش فرسخي قم رفتند. سرپرست مستقبلين، آيت‌الله حاج سيد محمود روحانی، والد آيات عظام حاج سيد محمد و حاج سيد صادق روحانی بود. بعد از زيارت حرم مطهر، در منزل آقاي حاج سيد محمود روحانی نزول اجلال فرمودند و علما، مردم و متدينين، آنجا از ايشان ديدن می‌كردند و بعد عازم شهر‌ری و تهران شدند.»